Christine CMC Bethea begon als schrijfster, maar begon een carrière in de kunst terwijl ze omging met beeldend kunstenaars.
Meer recentelijk was ze een beeldend kunstenaar die met toneelschrijven begon nadat ze in het August Wilson Archive had rondgehangen.
De eerste vruchten van haar nieuwe ambacht zullen deze week op het podium staan tijdens haar komedie “Birthday at Tiffany’s” gaat in première met drie optredens in de CSA-serie van het New Hazlett Theatre.
Het stuk speelt zich af eind jaren tachtig, in Homewood, waar de enthousiaste ouders en knorrige grootvader van de jonge Tiffany wachten op de komst van gasten op haar zevende verjaardagsfeestje. Alleen begint het steeds onwaarschijnlijker te lijken dat de kinderen van haar grotendeels blanke nieuwe privéschool zich in hun zwarte buurt zullen wagen – aangezien papa het niet kan laten herhaaldelijk te zeggen dat hij hen heeft gewaarschuwd.
Bethea’s achtergrond ligt in de journalistiek en reclame, en gaat terug tot optredens in de jaren tachtig als mode-copywriter voor Kaufmann’s warenhuis. Ze produceerde ook promotiemateriaal voor KDKA-TV en schreef voor KQV-radionieuws.
Ongeveer 35 jaar geleden, zegt ze, werd ze ontslagen en deed ze administratief schrijven voor lokale kunstenaars wier werk haar inspireerde. In navolging van een grootmoeder die quiltte, schreef ze zich in voor een quiltcursus aan het oude Pittsburgh Center for the Arts.
Bethea werd vervolgens een prominente figuur in de lokale kunstscene, ook bekend om haar levendige quilts mixed-media werk waarin gevonden en weggegooid materiaal wordt verwerkt. In 2010, ze richtte het Geek Art/Green Innovators Festival opeen jaarlijks evenement waar innovaties op het gebied van kunst en technologie worden getoond. Ze is ook voormalig voorzitter van Women of Visions, een groep voor zwarte vrouwelijke kunstenaars, en een huidig lid van de Public Art and Civic Design Commission van de stad Pittsburgh.
Kunst, zegt ze, “is hoe iedereen mij kent. En het schrijfgedeelte bleef steeds maar vervagen.”
Het waren Bethea’s kunstwerken die haar dit jaar ertoe brachten het August Wilson-archiefgehuisvest in de Hillman Library van de Universiteit van Pittsburgh. Als ontvanger van de Archive’s Community Artist-Scholar Award verdiepte ze zich in materiaal, waaronder concepten van de scripts van de Pulitzer-winnende, in Pittsburgh geboren toneelschrijver.
“Het viel me plotseling op: ‘Ik wil weer schrijver worden'”, zegt ze.
Ze schreef ‘Birthday at Tiffany’s’ eerst als kort verhaal. Maar als levenslange ‘grote theaterfan’ maakte ze er een toneelstuk van, ondanks dat ze geen ervaring op dit gebied had. (Ze heeft wel een cursus scenarioschrijven gevolgd.)
Het verhaal is geïnspireerd op een echte anekdote uit Pittsburgh die haar werd verteld over het verjaardagsfeestje van een klein zwart meisje. Maar het werd diepgaand geïnformeerd door haar eigen familie. Bethea werd geboren in Pittsburgh, maar haar vader was elektricien bij de Amerikaanse luchtmacht en toen ze opgroeide, woonde het gezin over de hele wereld: Japan, Zuid-Korea, de Filippijnen.
Ze begreep dat ze een buitenstaander was.
“We waren altijd anders – maar anders als Amerikanen!” zegt ze.
Ze traceert het gebruik van humor in het stuk om racisme aan te pakken in de benadering van haar vader. In plaats van de jonge Christine te vertellen dat mensen haar misschien niet leuk vinden omdat ze zwart is, vroeg hij bijvoorbeeld: ‘Zou je geloven dat mensen je niet leuk zullen vinden omdat je een andere kleur hebt?’
En ze antwoordde: “Hoe schattig ik ook ben, maak je een grapje?”
Zoals Bethea het zegt: “Mijn hele familie is in ‘Birthday at Tiffany’s.'”
Bethea schreef ‘Birthday’ als haar Wilson Archive-project, en het werd in maart voorgelezen in het City Theatre. Het krijgt een volledige enscenering omdat het werd geaccepteerd als een van de drie producties dit seizoen door de langlopende CSA-optreden van New Hazlett, die opkomende artiesten ruimte, tijd, geld, mentorschap en technische ondersteuning biedt.
Bethea en haar stuk werden gekoppeld aan de ervaren lokale theaterkunstenaar Dominique Briggs, die een cast regisseert met onder meer Richard McBride, Tanika Harris en Mils “MJ” James.
De beginnende toneelschrijver is er nauw bij betrokken geweest, van de casting tot het geven van feedback tijdens de repetities. Nieuwe toneelstukken worden doorgaans aangepast, herzien en herschreven terwijl ze klaar worden gemaakt voor opvoering. En met meer dan een dozijn andere cast en crew is het geven en nemen van dit project aanzienlijk geweest. Het staat ver af van Bethea’s eenzame praktijk als kunstenaar.
De aanpassing was volgens haar ‘lastig’. Je zou niet toestaan dat iemand een voltooid kunstwerk aanraakt. ‘Haal dat uit je hoofd als je een toneelschrijver bent!’ grapt ze.
“Als je mensen hun werk en hun samenwerking laat doen, kom je erachter dat het iets moois is”, zegt ze. “Mensen kunnen hun geweldigheid stoppen in wat je hebt gemaakt. En in de meeste gevallen wordt het alleen maar beter.”
