Meer mensen dan ooit vechten tegen weigeringen van openbare registers door hun provincies, schoolbesturen en andere openbare instanties in Pennsylvania.
Veel appellanten wenden zich tot kunstmatige intelligentie om hen te helpen bij hun inspanningen.
Liz Wagenseller is de uitvoerend directeur van het Pennsylvania Office of Open Records, dat beslist of een verzoek om openbare registers dat door een overheidsinstantie is afgewezen, wordt teruggedraaid. Haar bureau heeft de afgelopen maanden een “echte explosie” van oproepen gezien, zei Wagenseller, mede dankzij de verspreiding van AI.
“Rond september begonnen we bewijzen te zien dat AI in hoger beroep werd gebruikt”, aldus Wagenseller. “Als je de afgelopen zes maanden vergelijkt met zes maanden een jaar geleden op hetzelfde moment, is er een toename van 64% in het aantal beroepen – een enorme toename.”
AI is voor veel appellanten een vorm van ‘juridische vertegenwoordiging’ geworden, zegt Wagenseller, maar de technologie ‘hallucineert’ maar al te vaak jurisprudentie die niet bestaat of citeert die niet bestaat.
Twee senatoren, Tracy Pennycuick (R-Montgomery) en Rosemary Brown (R-Monroe), hebben steun van beide partijen verzameld voor hun voorstel om recordambtenaren van de instantie toe te staan elk verzoek te weigeren waarvan zij menen dat het met “redelijk vermoeden” geschreven is “door een computerprogramma, script, kunstmatige intelligentie of generatieve kunstmatige intelligentie.”
Hoewel ze zei dat ze graag zou zien dat wetgevers het ‘niet-geverifieerde gebruik’ van AI aanpakken, zei Wagenseller dat ze niet zou willen dat AI-gebruik volledig wordt uitgesloten van dossieraanvragen, omdat het veel gemiddelde burgers heeft geholpen bij het navigeren door een ingewikkeld proces.
Volgens het jaarverslag 2025 van het Office of Open Records zijn de meeste van de bijna 4.000 beroepen vorig jaar ingediend door particulieren – en niet door bedrijven of journalisten.
Sommige voorstanders van transparantie bij de overheid zeiden dat de toename van het aantal oproepen een groeiende kennisbasis onder het publiek aantoont, maar deze waakhonden zijn ook van mening dat er nog veel meer moet worden gedaan voordat echte transparantie van de overheid wordt bereikt.
Melissa Melewsky helpt journalisten met de wet inzake openbare registers van de staat als juridisch adviseur bij de Pennsylvania Newsmedia Association.
“Het is indicatief en bemoedigend dat naarmate meer mensen hun recht op beroep erkennen, dit betekent dat meer mensen waarschijnlijk de wet gebruiken om dat stadium te bereiken”, aldus Melewsky.
Meer dan alleen een beroep
Paula Knudsen Burke, advocaat bij het Reporters Committee for Freedom of the Press, zei dat we nog steeds veel niet weten over de afgewezen verzoeken die nooit in hoger beroep zijn gebracht.
“Het kunnen ontelbare aantallen mensen zijn die, om welke reden dan ook, op het niveau van de instantie zijn geweigerd en besluiten niet in beroep te gaan”, zei Knudsen Burke.
Een woordvoerder van de County Commissioners Association of Pennsylvania zei dat provincies jaarlijks duizenden verzoeken ontvangen, waarvan er vele zonder beroepsprocedure worden afgehandeld.
“Veel van deze verzoeken vereisen dat personeel grote hoeveelheden complexe gegevens over meerdere afdelingen lokaliseert, beoordeelt, redigeert en samenvoegt, wat aanzienlijke eisen stelt aan tijd en middelen en tegelijkertijd garandeert dat gevoelige informatie op de juiste manier wordt beschermd”, zei de woordvoerder, waarbij hij opmerkte dat sommige “te breed, dubbelzinnig of gestructureerd zijn op manieren die kernfuncties van de overheid kunnen vertragen of ontwrichten door de overweldigende personeelscapaciteit.”
Volgens het Office of Open Records waren er vorig jaar bij de provinciale overheden de meeste oproepen (705) op hen gericht, vergeleken met townships (535), schooldistricten (533) of andere lokale overheidsinstanties.
De County Commissioner Association pleit ervoor dat wetgevers de staatsregistratiewetgeving hervormen om “instrumenten te bieden voor het beheren van verzoeken met een hoog volume en kwade trouw, inclusief duidelijkere normen voor te brede verzoeken, sterkere bepalingen om lastige dossiers aan te pakken, en passende kostendekking voor bijzonder belastende verzoeken.”
Vrijgestelde status
Voorstanders van transparantie bij de overheid willen hervormingen zien die ervoor zorgen dat het publiek gemakkelijker toegang krijgt tot informatie.
De OOR constateerde dat de meest voorkomende vrijstellingen die door agentschappen worden aangehaald in hun weigeringen van verzoeken betrekking hebben op niet-strafrechtelijke en strafrechtelijke onderzoeksgegevens, en aantekeningen van werknemers en conceptdocumenten.
Deze drie uitzonderingen worden vaak vaag gebruikt door agentschappen, zegt Melewsky.
“Ze zijn zo breed en zo breed toegepast en geïnterpreteerd dat ze werkelijk barrières opwerpen, aanzienlijke barrières voor de toegang tot zelfs basisinformatie,” zei Melewsky.
Als Melewsky haar zin zou krijgen, zouden de wetgevers enige toegang tot gegevens toestaan nadat een onderzoek is afgesloten, zoals eerdere voorstellen in de Algemene Vergadering om toegang 25 jaar nadat het is afgerond toe te staan.
“Veel staten hebben een aanleiding om toegang te krijgen tot bepaalde onderzoeksgegevens nadat het onderzoek is afgesloten”, aldus Melewsky. “Het is vooral belangrijk als het gaat om niet-strafrechtelijk onderzoek, vooral als het gaat om publieke instanties die verantwoordelijk zijn voor de veiligheid.”
Lokale en overheidsinstanties hanteren vaak een verlenging van 30 dagen die volgens de staatswet is toegestaan om op verzoeken te reageren of deze in overweging te nemen voor juridische beoordeling.
Deze regel wordt vaak misbruikt door instanties, zegt Knudsen Burke, om het reageren op verzoeken om documenten die direct beschikbaar zouden moeten zijn, uit te stellen.
