In januari van dit jaar keurden de toezichthouders van de staat Pennsylvania een korter rijverbod goed na een inbeslagname, van zes maanden naar drie maanden. De regel werd in maart van kracht.
Het treft vooral mensen met epilepsie, van wie velen kunnen autorijden als hun toestand goed onder controle is met medicijnen of andere behandelingen. De schorsing wordt alleen in werking gesteld als iemand een doorbraakaanval ervaart.
De verandering zet een decennialange trend voort in de richting van kortere opschortingsperioden in de staat. Toen de regeling oorspronkelijk in 1979 werd vastgesteld, kregen chauffeurs na een inbeslagname te maken met een schorsing van twaalf maanden. In 2004 werd deze periode teruggebracht tot zes maanden, waar deze bleef bestaan tot de herziening van dit jaar.
De update kwam gedeeltelijk voort uit de inspanningen van de systeemvicevoorzitter van het Allegheny Health Network voor de afdeling Neurologie, dr. Andrea Synowiec, die lid is van de PennDOT Medical Advisory Board. Ze heeft sinds het begin van haar nu zesjarige ambtstermijn in het bestuur gepleit voor een terugdringing van wat zij “een achterhaalde regelgeving” noemde.
“Uit de gegevens blijkt dat u met deze wijziging in de regelgeving net zo veilig onderweg bent als voorheen, misschien wel veiliger”, zei ze. “In feite zijn er veel meer mensen die bereid zijn te doen wat van hen gevraagd wordt, omdat de beperkingen niet zo zwaar zijn.”
De medische adviesraad beoordeelde gegevens uit Arizonadat de staat bestudeerde toen het zijn beperkingen in 1994 verlaagde. Hieruit bleek dat het aantal met epileptische aanvallen samenhangende ongevallen niet significant toenam na het terugbrengen van de schorsing van twaalf naar drie maanden, en dat het aantal dodelijke slachtoffers zelfs daalde.
De verordening sluit nu ook aan bij een positie van de American Academy of Neurology (AAN) en verschillende belangengroepen voor epilepsie. De groep bevestigde dat een eis van drie maanden zonder aanvallen, samen met een geïndividualiseerde risicobeoordeling door de arts van de patiënt, het veiligst is.
Maar één aspect van de Pennsylvania-regelgeving is feitelijk in strijd met de richtlijn van de AAN. Artsen zijn nog steeds verplicht de doorbraakaanvallen van hun patiënten te melden aan het Pennsylvania Department of Transportation (PennDOT).
AAN beveelt daarentegen aan dat artsen mogen, maar niet verplicht zijn, bestuurders met een verhoogd risico te melden. Ze merken op dat verplichte rapportage door zorgverleners “het aantal ongelukken of sterfgevallen niet vermindert, maar wel de kans vergroot dat mensen zonder rijbewijs rijden en informatie over epileptische aanvallen voor hun artsen achterhouden.”
Regelgeving varieert tussen staatsgrenzen. Het naburige Ohio kent geen verplichte meldingsplicht, noch een schorsing van de rijbevoegdheid. In Maryland en New York zijn artsen niet verplicht aanvallen te melden, hoewel beide staten respectievelijk een rijverbod van drie en twaalf maanden opleggen.
Er zijn uitzonderingen op de regel van Pennsylvania die kunnen worden gemaakt in samenwerking met de arts van de patiënt. Deze uitzonderingen omvatten aanvallen die betrouwbaar optreden tijdens de slaap of die consequent worden voorafgegaan door een waarschuwingssignaal, zoals een aura of maagklachten.
Peggy Beem Jelley is CEO van de Epilepsievereniging van West-Pennsylvania. Ze herhaalde de bezorgdheid van AAN over de onderrapportage van aanvallen wanneer een lange schorsing op de loer ligt.
“Er bestaat veel bezorgdheid over de vraag of dit soort regelgeving patiënten daadwerkelijk verhindert en ontmoedigt om volledig openhartig te zijn tegenover hun artsen,” zei ze. “Als u meldt dat u een aanval heeft gehad, verliest u dan uw rijbewijs? Als u uw rijbewijs verliest, verliest u dan uw baan? Gaat u dan uw onafhankelijkheid verliezen?”
Dergelijke beslissingen kunnen ervoor zorgen dat patiënten niet de zorg krijgen die ze nodig hebben. Om die reden wil ze de nieuwe update onder de aandacht brengen.
“Mensen komen er langzaam achter,” zei ze, “ik denk dat het meest interessante is dat het de patiënten zijn die artsen opleiden.”
Haar kantoor heeft meerdere telefoontjes ontvangen waarin staat dat patiënten, na een doorbraakaanval, aan hun artsen melden dat ze over slechts drie maanden terug zullen zijn voor een vervolgevaluatie, wat de artsen vaak verrast.
Uiteindelijk ziet Beem Jelley deze afname als een teken van een beter begrip van de aandoening.
Ze wil dat bewoners die niet bekend zijn met epilepsie weten hoe vaak de aandoening voorkomt, waarbij ze opmerkt dat 1 op de 26 epilepsie zal ontwikkelen en dat het een spectrumziekte is die voor elke patiënt uniek is. Het allerbelangrijkste is dat het volgens haar van cruciaal belang is om te weten dat de behandeling zo ver is gevorderd dat velen volledig aanvalsvrij kunnen leven. Ze zei dat andere automobilisten zich geen zorgen hoeven te maken, omdat alle aspecten van de zorg positief evolueren.
“Pittsburgh heeft het geluk dat dat niet het geval is eenMaar twee Epilepsiecentra van niveau 4”, aldus Beem Jelley. Ze moedigt patiënten met medicatieresistente symptomen aan om te profiteren van de middelen van de stad.
