De rechters van het Hooggerechtshof van Pennsylvania, Christine Donohue, Kevin Dougherty en David Wecht – allen Democraten – behouden hun zetels in het hooggerechtshof van de staat. De Associated Press riep dinsdagavond net voor 22.00 uur alle drie de races uit.
“Ik denk dat de inwoners van Pennsylvania begrijpen dat ze een goed functionerend Hooggerechtshof hebben”, zei Wecht tegen Soest Nu, precies zoals de race werd genoemd. Herinnerend aan het feit dat de rechtbank in de jaren voorafgaand aan de verkiezingen voor de drie rechters in 2015 was opgeschrikt door een aantal schandalen, zei hij: “We hebben een rechtbank aangesteld die tot op zekere hoogte zeer disfunctioneel was en in een staat van onrust verkeerde, en met de medewerking van onze collega’s (we) hebben we die rechtbank omgedraaid.”
“Ondanks de partijdige aanvallen bevestigt de uitslag van vanavond dat de inwoners van Pennsylvania vertrouwen hebben in de onafhankelijkheid van het Hooggerechtshof van Pennsylvania en bovendien het belang van een stabiel Hooggerechtshof van Pennsylvania waarderen”, aldus Donohue in een verklaring van haar campagne.
In een verklaring prees gouverneur Josh Shapiro de kiezers die “een klinkende boodschap stuurden” door de rechters te behouden, en zei dat ze “de rechtsstaat zullen blijven verdedigen, onze verkiezingen zullen vrijwaren en onze grondwettelijke rechten zullen beschermen.
‘Hier, in de geboorteplaats van de democratie, zullen de goede mensen van Pennsylvania altijd voor vrijheid staan’, zei de gouverneur.
De vragen bij de stemming van 4 november waren eenvoudig, zo eenvoudig dat de kiezers er in de meeste andere jaren nauwelijks over nadenken: moeten de drie rechters voor een extra termijn worden behouden als rechter van het Hooggerechtshof van het Gemenebest van Pennsylvania?
Maar tegen de tijd dat de kiezers dinsdag naar de stembus gingen, waren ze dat al geweest blootgesteld aan ten minste 9,5 miljoen dollar aan advertentiesvolgens een analyse van het Brennan Center, van zowel onafhankelijke groepen van goed bestuur als nationale politieke partijen. En wat het oordeel van de kiezers over de drie rechters ook moge zijn, het debat voorafgaand aan de verkiezingsdag heeft een klap toegebracht aan het idee dat het vasthouden van stemmen onpartijdige aangelegenheden zijn.
“Het is gewoon een zoveelste omstreden verkiezing geworden”, klaagde Wecht vorige maand in een Soest Nu-interview.
In de aanloop naar 2025 is er ooit slechts één gerechtigheid behouden gebleven: rechter Russell Nigro werd in 2005 afgezet nadat kiezers reageerden op een controversieel schandaal over loonsverhogingen in Harrisburg.
Maar de drie rechters die dit najaar voor retentie in aanmerking kwamen, zijn in 2015 allemaal als Democraten gekozen, en zij vormen de kern van de huidige liberale meerderheid in de rechtbank, bestaande uit vijf leden.
En hoewel ze alle drie werden aanbevolen voor retentie door de staatsorganisatie van advocaten, lijkt de wereld waarin rechters konden rekenen op het binnenhalen van retentiestemmen voorbij, zegt Chris Borick, die peilingen leidt en werkt als hoogleraar politieke wetenschappen aan het Muhlenberg College in Allentown.
“We bevinden ons in een hypergepolariseerd tijdperk. Het blijft overal stijgen, en het is zeker ingeslopen in de manier waarop we over de rechtbanken denken”, zei hij. “We zien het in onze opiniepeilingen over het (Amerikaanse) Hooggerechtshof, en het is niet echt een cognitieve sprong om van een partijdige verkiezing naar een partijdige retentierace te gaan. Vooral als er reclamecampagnes zijn om ons zo te laten denken.
Dit jaar hebben nationale groepen en leiders – waaronder voormalig president Barack Obama en president Donald Trump – hun steentje bijgedragen aan de race. En beide partijen wogen op wekenlange mailings en advertenties.
Conservatieven richtten zich op de rechters omdat ze steun verleenden aan bedrijfssluitingen tijdens de pandemie, stemden om de congreskaart van de staat te veranderen en de beschuldigde zedendelinquent Bill Cosby uit de gevangenis te bevrijden. Sommige oproepen benadrukten het idee dat retentie een vorm van ‘termijnlimiet’ was – een concept dat uit opiniepeilingen blijkt dat het over het algemeen populair is, vooral wanneer het wantrouwen jegens gekozen functionarissen groot is.
Aanhangers, waaronder Shapiro, hebben benadrukt dat de rechters de toegang tot abortus zullen beschermen en als bolwerk zullen dienen in een tijd waarin “bedreigingen voor onze vrijheden zeer reëel zijn”, zoals Shapiro zei in een advertentie die was opgenomen om retentie te ondersteunen.
Met hulp van vakbondsgroepen en procesadvocaten lijken de Democraten de conservatieven te slim af te zijn wat betreft campagne-uitgaven, ondanks vroege waarschuwingen dat welgestelde miljardairs zoals de hedgefondsmanager Jeffrey Yass uit Pennsylvania zouden kunnen proberen de afzetting van de rechters te ‘kopen’. En de leiders van de Democratische Partij waren op andere manieren beter zichtbaar, waarbij Ken Martin, voorzitter van het Democratische Nationale Comité, namens de rechters meerdere bezoeken aan de staat bracht.
Ambtenaren van de DNC zeiden dat de partij bedragen in de lage zes cijfers heeft geïnvesteerd om de staatspartij te helpen bij het organiseren van vrijwilligers en andere inspanningen om de stembus te winnen. De partij zei dat haar telefoonbankinspanningen in de laatste dagen van de campagne 133.000 telefoontjes naar kiezers hebben opgeleverd.
Borick zei dat voorstanders van retentie “de ‘nee’-kant aanzienlijk hebben uitgegeven” – twee pro-retentie-advertenties werden in drie minuten tijd uitgezonden op de tv die hij op de achtergrond had staan terwijl hij met Soest Nu aan de telefoon was. En hij zei nadat het Amerikaanse Hooggerechtshof het grondwettelijke recht op abortus had vernietigd: “reproductieve rechten liggen nog vers in het geheugen van mensen. Dat heeft het behoorlijk krachtig gemaakt, en het staat centraal in bijna elke advertentie.”
Toch zei hij dat de anti-retentiekant ook slim was in zijn berichtgeving. Het was heel logisch om kiezers aan te sporen om een “nee”-stem te beschouwen als een vorm van termijnlimiet. “We zijn op dit moment niet blij met de politieke instellingen in dit land”, zei hij. En termijnlimieten “peilen bijna altijd redelijk goed.”
Kiezers vertrouwen vaak op het lidmaatschap van een partij om te beslissen wie ze moeten steunen, zei hij, maar in een retentierace – waarbij geen partijlabels aan de rechters worden gegeven – “ga je naar andere signalen.” En dit jaar zei hij: “Ik denk dat het neerkomt op een breder gevoel over de instellingen en het systeem. Dat helpt waarschijnlijk bij de ‘nee’-stem.”
Maar uiteindelijk zijn de rechters wellicht geholpen door factoren van buitenaf, waaronder de wens van de Democratische kiezers om Trump terug te dringen. Maar Wecht zelf zei tegen Soest Nu: “Ik weet zeker dat er veel macro- en microkrachten zijn die een rol hebben gespeeld, maar ik laat het aan de pubndits over om daarover te speculeren.” Van zijn kant, zei hij, was het belangrijkste dat ‘elke Pennsylvaniaan recht heeft op een rechtbank die zich richt op kwaliteitsjurisprudentie, in plaats van op onzin. En dat is wat ze krijgen.’
Er waren zorgen dat het afwijzen van de rechters enorm ontwrichtend zou zijn gebleken voor het rechtssysteem van Pennslyvania.
Wanneer kiezers een rechter afwijzen die in aanmerking komt voor behoud, blijft die zetel op de bank vacant totdat de kiezers bij de volgende verkiezingen buiten het jaar een nieuwe kiezen – tenzij de gouverneur en de door de Republikeinen geleide Senaat het niet eens kunnen worden over een vervanging.
Waarnemers zeggen dat, gezien de partijdige verdeeldheid die duidelijk blijkt uit de retentiestrijd zelf, het maken van een tussentijdse selectie niet eenvoudig zou zijn. De nederlaag van alle drie de rechters zou een rechtbank met vier leden betekenen, een rechtbank die gelijkmatig verdeeld is tussen rechters die als Democraten en degenen die als Republikeinen actief waren, voor een periode van maximaal twee jaar.
Over de gehele staat hoven van beroep
De rechters van het Hooggerechtshof waren niet de enige juristen in de hele staat die te maken kregen met een retentiestemming.
Rechter van het Gemenebestgerechtshof Michaël Wojcikeen voormalig advocaat voor Allegheny County, die in 2015 als Democraat werd verkozen, probeert terug te keren naar de negenkoppige bank, die zaken behandelt waarbij overheidsinstanties en -beleid betrokken zijn.
Alice Beck Dubow, een andere democraat uit de klasse van 2015, wil op dezelfde manier worden teruggestuurd naar het Superior Court, dat beroepen behandelt van Common Pleas Courts in burgerlijke en strafzaken.
Bij elk van de rechtbanken over de gehele staat werd ook een meer conventionele wedstrijd gehouden om een vacante zetel. De Republikein Matt Wolford en Democraat Stella Tsai waren op zoek naar de zetel van het Gemenebestgerechtshof die vacant was geworden door de pensionering van Ellen Ceisler. Beide kandidaten worden “sterk aanbevolen” door de Pennsylvania Bar Association.
De samenstelling van de rechtbank omvat momenteel vijf leden die als Republikeinen zijn gekozen en drie als Democraten.
Tsai is sinds 2016 rechter bij het Philadelphia Common Pleas Court, waar hij zaken presideert met betrekking tot de betwisting van verkiezingskandidaten, voogdij, medische wanpraktijken en geschillen over landgoederen.
Wolford vertegenwoordigt al lange tijd cliënten voor de Commonwealth Court. De advocaat van Erie County heeft sinds 1999 zijn eigen praktijk, maar werkte voorheen bij het kantoor van de procureur-generaal en het ministerie van Milieubescherming.
Drie kandidaten stellen zich kandidaat om zich aan te sluiten bij het uit vijftien leden bestaande Hooggerechtshof, dat momenteel acht rechters omvat die als Democraten actief waren en zes als Republikeinen.
De Republikeinse Maria Battista, Democraat Brandon Neuman en Daniel Wassmer van de Liberale Partij brengen allemaal een unieke achtergrond in de race.
Battista is een juridisch adviseur die lange tijd in een privépraktijk heeft gewerkt en advocaat was bij het State Office of General Counsel.
Neuman is rechter in Washington County Common Pleas en voormalig lid van het staatshuis.
Wassmer, een advocaat en instructeur, heeft zich kandidaat gesteld voor verschillende functies voor de Liberale Partij (voorheen de Keystone-partij), waaronder de procureur-generaal en de Amerikaanse Senaat.
De kandidaten strijden, net als degenen die zich kandidaat stellen voor de Commonwealth Court, ook om een jaarsalaris van $ 247.188.
