Johannesburg, bij de lokale bevolking eenvoudigweg bekend als Joburg, wordt lange tijd ‘de stad van goud’ genoemd in het Zoeloe. De naam komt van de goudmijnen die het tot de rijkste metropool van Afrika maakten.
Maar in de lente, in oktober, kleuren de lanen paars en wordt de stad van goud de stad van amethist. Je loopt in een zee van violette bloemen die de trottoirs bedekken, en het bladerdak van boomtakken erboven is een paarse waas.
Jacaranda’s, net zo synoniem voor Joburg als kersenbloesems voor Japan, zijn eigenlijk een importproduct en werden in de 19e eeuw vanuit Brazilië naar Zuid-Afrika gebracht. Er zijn naar schatting 50.000 jacaranda’s – sommige wel 100 oud – verspreid over de stad. (Joburg wordt vaak een van de grootste stadsbossen ter wereld genoemd, dus er zijn nog genoeg andere planten – zoals de enorme roze bougainvillea die je hier tegenover de jacaranda’s ziet).
Toen ik acht jaar geleden naar Joburg verhuisde om als journalist te werken – omdat ik nooit in Zuid-Afrika had gewoond, dat mijn ouders tijdens de apartheid verlieten – was het jacarandaseizoen. De bloemen deden denken aan mijn jeugd in het naburige Zimbabwe, waar ze ook volop groeien. Sinds ik op 17-jarige leeftijd Zimbabwe verliet, was ik een soort nomade geworden, woonachtig in Azië, Australië en Europa, en beschouwde mezelf niet echt als een bepaalde nationaliteit.
Toen ik in het democratische Zuid-Afrika aankwam, tussen de jacarandabomen uit mijn kindertijd, voelde ik voor het eerst sinds lange tijd een gevoel van thuis.
Bekijk meer foto’s van over de hele wereld:
- Groeten van hoog in de Colombiaanse Andes, waar ‘prairievlees’ een delicatesse is
- Groeten van een bus van de Indian Railways, met een spectaculair uitzicht van Mumbai tot Goa
- Groeten vanaf de Rhônegletsjer, waar een roze snee laat zien hoe hij aan het smelten is
- Groeten uit de Middellandse Zee, waar dolfijnen langs een migrantenreddingsschip zwemmen
- Groeten uit Kiev, waar je tijdens een wandeling Zelenskyy misschien tegenkomt
