Verdriet is moeilijk onder woorden te brengen; elk verlies is anders.
Een nieuw werk van choreografe en performer Maree ReMalia gebruikt beweging en muziek – inclusief karaoke – en ook woorden om twee verschillende ervaringen van verdriet uit te drukken: de ene voor haar adoptievader, de andere voor de biologische moeder die ze nooit heeft ontmoet.
ReMalia is een voorheen in Pittsburgh woonachtige kunstenaar die nu in Tulsa, Oklahoma woont. In samenwerking met Pittsburgh’s Hatch Arts Collective en co-regisseur Adil Mansoor heeft ze een ongebruikelijke setting gecreëerd voor de multimediale soloshow getiteld ‘With Ourselves, With Each Other’, die deze week debuteert in het Kelly Strayhorn Theatre.
“We hebben een soort wereld gebouwd die we een ‘karaoke-begrafenislounge’ noemen”, zei ze onlangs tijdens een pauze in de repetities. “En het heeft veel te maken met de aard van de complexiteit daarvan (soorten rouw) en hoe ze naast elkaar of in elkaar leven. En ik denk dat ik probeer om al deze dingen leuk te vinden, te erkennen en te omarmen, of manieren te vinden om al deze dingen vast te houden, zoals in mezelf en binnen de gemeenschap. “
ReMalia werd geboren in Zuid-Korea en groeide op bij haar adoptiegezin in Medina, Ohio, net ten westen van Akron. Haar vader was jarenlang manager van Ohio Bell en een visser die dol was op de muziek van Louis Armstrong, The Eagles en Johnny Cash.
Deze artiesten verschijnen in “With Ourselves” naast enkele van ReMalia’s favorieten, van Madonna en The Cure tot een Koreaans popnummer uit de jaren ’70. Maar hoewel er culturele verschillen bestaan tussen de meeste ouders en kinderen, spreekt ReMalia liefdevol over haar vader, die in 2021 stierf.
“Mijn vader is iemand van wie ik altijd het gevoel had dat hij erg geduldig en warm was en luisterde, en dat er niet veel druk op mij lag om op een bepaalde manier te zijn of bepaalde dingen te zeggen”, zegt ze. “Ik heb het gevoel dat hij echt steunde en respecteerde voor wie ik ben.”
Toen ze opgroeide, was ze er echter nog steeds achter wie dat was.
“Ik begon te dansen, denk ik, als een manier om mezelf uit te drukken, omdat ik echt bang was mijn stem te gebruiken”, zegt ReMalia. “En dat deel van dit project ging over het proberen mijn stem op nieuwe manieren te activeren of kwetsbaar te zijn en risico’s te nemen.”
ReMalia was jarenlang een steunpilaar van de dansscene van Pittsburgh. en sinds haar vertrek is ze verbonden gebleven door les te geven en op te treden met gezelschappen als Attack Theatre, Pearl Arts en Slow Danger.
Mansoor, een oude vriend en medewerker, zag eerdere versies van “With Ourselves” en stelde voor dat ReMalia met Hatch zou samenwerken. Hij werd niet alleen getroffen door de complexe benadering van het materiaal in het stuk, maar ook door de humor en stijl ervan.
“Ik weet nog dat ik zei dat het voelde alsof Maree lettergrepen aan het choreograferen was”, zegt hij. ‘Alsof ze Maree-choreografie op geluiden deed.’
Naast Mansoor bestaat het voornamelijk lokale team van de show uit frequente ReMalia-medewerkers als geluidsontwerper en componist David Bernabo. Samen met co-presentator Kelly Strayhorn zijn andere donateurs van “With Ourselves” onder meer het National Performance Network Creation & Development, het New England Foundation for the Arts’ National Dance Project, de Doris Duke Foundation en The Mellon Foundation.
Na de première hier, zegt ReMalia, zal de show in de lente worden opgevoerd in Prescott, Ariz.; volgende zomer, op het Bates Dance Festival in Maine; en in het Cleveland Public Theatre.
“Er is iets zo vreugdevol rommelig aan wat Maree maakt”, zegt Mansoor. “Dat is iets wat Maree sinds de sprong heeft gedaan, niet alleen het verdriet ingewikkelder maken, maar ik denk dat het op een authentieke manier de manier vertegenwoordigt en belichaamt waarop we allemaal verdriet heel anders voelen.”
“With Ourselves, With Each Other” krijgt zijn eerste uitvoering op vrijdag 23 oktober en nog twee op zaterdag 24 oktober, inclusief een matinee met ASL-vertolking. De zaterdagavondshow wordt gevolgd door een karaoke-afterparty in de lobby van Kelly Strayhorn.
De productie valt samen met de opening van ‘Remind Me, My Dream’, een kunsttentoonstelling in de lobby samengesteld door Sara Tang en in samenwerking met JADED, het kunstenaarscollectief van de Aziatisch-Amerikaanse en Pacifische eilanden.
