Erasmo Zavala hoopte dat het rechtssysteem zijn dochter zou kunnen beschermen tegen huiselijk geweld. Hij moedigde haar aan om hulp te zoeken bij de politie en nam haar mee naar de politie van Reading om aangifte te doen tegen haar misbruiker. In oktober 2024 werd ze doorverwezen naar een plaatselijk opvangcentrum voor huiselijk geweld.
Ongeveer vier maanden later werd Selena Zavala vermoord door haar misbruiker, die ook hun twee maanden oude dochter neerschoot en bijna doodde.
Erasmo Zavala en zijn vrouw kwamen tussenbeide om gedurende maanden van herstel voor de baby te zorgen.
In februari 2025 vroeg het echtpaar U-visa aan, een speciale federale immigratiebescherming voor slachtoffers zonder papieren en getuigen die samenwerken met de wetshandhaving. Ze waren nog steeds verdrietig om het verlies van hun dochter en hoopten dat het programma stabiliteit en bescherming zou bieden terwijl ze voor hun medisch kwetsbare kleindochter zorgden.
Twee maanden later werd Erasmo Zavala op weg naar zijn werk door ICE gearresteerd.
De zaak van Zavala is een voorbeeld van hoe het nieuwe beleid van de Trump-regering ervoor zorgt dat overlevenden en slachtoffers van geweld en mensenhandel het risico lopen te worden gedeporteerd. Immigratieadvocaten en belangenbehartigers beweren dat deze handhavingsrichtlijnen de visa van de Verenigde Staten en andere humanitaire programma’s ondermijnen die zijn opgezet om getuigen zonder papieren en slachtoffers van ernstige misdaden te beschermen.
Advocaten van Zavala betogen dat zijn detentie en overhaaste deportatieproces vóór de eerste beoordeling door USCIS van zijn U-visumaanvraag een huiveringwekkend effect zou kunnen hebben en immigranten in de gemeenschap ervan zou kunnen weerhouden misdaden te melden en samen te werken met de politie in onderzoeken.
Nadat hij door ICE was gearresteerd, legde Zavala aan de agenten uit dat hij een lopende U-visumaanvraag had en dat hij had meegewerkt aan het onderzoek van de officier van justitie van Berks County naar de moord op zijn dochter. Maar volgens de getuigenis van Zavala in de rechtszaken vertelden ICE-agenten hem dat ze “niets konden doen” en dat ze hem toch meenamen.
Een last-minute beslissing van een rechter om Zavala een tijdelijk straatverbod te verlenen, weerhield ICE ervan hem te deporteren op een vlucht van Louisiana naar Mexico. Hij werd teruggestuurd naar Pennsylvania, waar hij momenteel wordt vastgehouden in het Moshannon Valley Processing Center in Philipsburg.
Wat zijn U-visa en wie komt ervoor in aanmerking?
Het U-visumprogramma werd in 2000 opgericht als onderdeel van de federale wet op de preventie van slachtoffers van mensenhandel en geweld. Volgens US Citizenship and Immigration Services, de instantie die verantwoordelijk is voor de beoordeling van Amerikaanse visa, dient het programma twee doelen: “het vermogen van wetshandhavingsinstanties versterken om gevallen van huiselijk geweld, aanranding, mensenhandel en andere misdaden te onderzoeken en te vervolgen”, en om de slachtoffers te beschermen die fysieke en psychologische schade hebben geleden door deze misdaden.
Om in aanmerking te komen voor een U-visum moeten aanvragers een direct of indirect slachtoffer zijn van bepaalde ernstige misdrijven, samenwerken met wetshandhavingsonderzoeken en een certificaat verkrijgen van de politie of openbare aanklagers waarin deze samenwerking wordt bevestigd.
Omdat het programma beperkt is tot 10.000 visa per jaar, wachten aanvragers jaren, soms bijna tien jaar, op een definitieve uitspraak. Vanwege achterstandsproblemen hebben de wetgevers in 2008 de bescherming voor in behandeling zijnde U-visumaanvragers uitgebreid.
Die wet creëerde de wettelijke basis voor bonafide vaststellingen – een eerste screeningsproces waarmee immigratieambtenaren kunnen beoordelen of een aanvraag aan de wettelijke basisvereisten voldoet voordat ze jaren later een definitieve beslissing nemen. Mensen aan wie een bonafide beslissing is verleend, kunnen in aanmerking komen voor tijdelijke bescherming tegen deportatie en een werkvergunning terwijl hun zaak aanhangig is.
Bridget Cambria, een immigratieadvocaat bij de firma Aldea PJC die Zavala vertegenwoordigt, zei dat als USCIS tijdig een positief bonafide besluit voor Zavala had afgegeven, hij niet zou zijn gedeporteerd.
Bovendien is de misdaad die hem trof het soort ernstig misdrijf dat het Congres overwoog toen het de Amerikaanse visumbescherming instelde. Deze omvatten moord, mensenhandel, huiselijk geweld, seksueel geweld en kindermisbruik.
‘In dit geval hebben we te maken met moord en de poging tot moord op een kind. Ernstiger dan dit kun je het niet krijgen,’ zei Cambria.
Hoewel het Congres in 2008 de bescherming van bonafide aanvragers goedkeurde, formaliseerde USCIS pas in 2021 een vaststellingsproces. In het kader van dat proces voert USCIS een vroege beoordeling uit van U-visumaanvragen om te bepalen of er voldoende bewijs is van samenwerking met wetshandhavingsinstanties en of het antecedentenonderzoek van de aanvrager aanleiding geeft tot bezorgdheid over de openbare veiligheid.
USCIS beweert dat het bij wet de discretionaire bevoegdheid heeft om werkvergunningen en tijdelijke deportatiebescherming te verlenen aan mensen met lopende U-visumaanvragen.
“We kunnen immigratie niet vertellen wat ze wel of niet moeten doen. We kunnen ze vertellen waartoe het Congres hen verplicht heeft te doen. Het Congres verplichtte hen ernaar te kijken en vast te stellen of het een bonafide zaak is”, zei Cambria. “Als ze aan de andere kant naar buiten komen en ‘ja’ zeggen, dan moet hij naar buiten lopen.”
Een familietragedie
Op 17 februari 2025 werd Selena Zavala neergeschoten en vermoord door de biologische vader van haar toen twee maanden oude dochter, Jesus Peñaloza Cruz. Vervolgens schoot hij de baby in de maag voordat hij zichzelf neerschoot en zelfmoord pleegde.
In gerechtelijke documenten wordt beschreven dat een politieagent uit Reading het gewonde kind van de plaats delict naar een plaatselijk traumacentrum bracht, waar artsen het leven van de baby konden redden. Het kind werd vervolgens vervoerd naar een pediatrische intensive care-afdeling van het St. Christopher’s Hospital for Children in Philadelphia, en later naar een revalidatieziekenhuis in Allentown.
Zavala en zijn vrouw hebben maandenlang aan de zijde van hun kleindochter doorgebracht tijdens haar lange en gecompliceerde herstel, terwijl ze risicovolle operaties onderging, zo blijkt uit de rechtbankdossiers. Tijdens de moeilijkste maanden hielden ze haar toestand nauwlettend in de gaten, omdat ze afhankelijk was van een voedingssonde en een colostomiezakje.
(Spotlight PA noemt de vrouw van Zavala niet omdat haar U-visum nog in behandeling is.)
Het echtpaar werkte samen met de provincie om de wettelijke voogdij over hun kleindochter te verkrijgen, waardoor ze cruciale medische beslissingen konden nemen over haar behandeling en voortdurende zorg.
In oktober 2025 liep Zavala door de straten van Reading tijdens de Silent Witness March van Safe Berks met een levensgroot silhouet van zijn dochter. Naast hem duwde zijn vrouw hun kleindochter in een kinderwagen.
Zavala’s vrouw zei dat het, gezien alles wat haar familie heeft meegemaakt, logisch zou zijn dat immigranten er geen vertrouwen in zouden hebben of zich veilig zouden voelen als ze naar de autoriteiten zouden gaan.
“Als de politie informatie nodig had, was (Erasmo) er altijd om hen de informatie te geven waarnaar ze op zoek waren. (ICE) arresteerde hem zonder reden”, zei ze in een interview in het Spaans. ‘Misschien als ze hun werk hadden gedaan, zou mijn dochter vandaag nog leven.’
Het Berks County District Attorney’s Office heeft de U-visumaanvragen voor Zavala en zijn vrouw gecertificeerd en een steunbrief gestuurd om Zavala te helpen bij zijn juridische verdediging.
Officier van justitie John Adams uitte zijn bezorgdheid over het huiveringwekkende effect dat de immigratie-arrestatie van Zavala zou kunnen hebben op slachtoffers of getuigen van misdaden. Hij zei dat als de ICE mensen gaat arresteren die nog een visumaanvraag voor de Verenigde Staten hebben, dat een “aanzienlijke domper” zou kunnen zijn op het vermogen van zijn kantoor om mensen te vervolgen die misdaden hebben begaan.
“Hij en zijn vrouw namen de voogdij over en zorgden voor dit kind, dat een Amerikaans staatsburger is, en eerlijk gezegd was dit de enige familie waarvan ik weet dat dit kind heeft”, vertelde Adams aan Spotlight PA. “Ik ben erg ontmoedigd door het feit dat dit kind op dit moment zonder (haar) grootvader is als gevolg van deze actie van ICE.”
Impact van het recente beleid van de regering-Trump
In januari 2025 bracht ICE nieuwe beleidsrichtlijnen uit die een eerdere slachtoffergerichte aanpak introkken die ICE-agenten aanmoedigde om discretie te gebruiken om te voorkomen dat slachtoffers en getuigen van misdrijven werden vastgehouden. ICE is niet langer verplicht om te identificeren of te bevestigen of een persoon een potentieel slachtoffer van een misdrijf is of dat de persoon een lopende U-visumaanvraag heeft.
In de memo staat ook dat een hangende, op slachtoffers gebaseerde aanvraag voor een immigratieuitkering “niet op zichzelf mag worden beschouwd als een verzachtende factor in de handhavings- of verwijderingsbeslissingen van ICE”, en dat ICE niet langer zal verzoeken om versnelde U-visumbeslissingen.
Cristina Velez, juridisch en beleidsdirecteur bij ASISTA, een non-profitorganisatie die pleit voor de rechten van immigranten die het geweld hebben overleefd, zei dat het nieuwe beleid de basisbescherming ontmantelt die voorheen aan slachtoffers en getuigen van misdrijven werd gegeven.
“In plaats van een op het slachtoffer gerichte, algemene discretiebenadering ten aanzien van slachtoffers, kondigde het nieuwe beleid een benadering van geval tot geval aan”, zei ze. “Er is dus geen categorische discretie verschuldigd aan slachtoffers die een U-visum of een van deze beschermingen aanvragen.”
In de praktijk, zo voegde ze eraan toe, “hebben individuele ICE-officieren zonder een meer systemische aanpak niet echt richtlijnen waarmee ze hun discretie kunnen uitoefenen”, waardoor het “exponentieel moeilijker” wordt om deportaties te voorkomen van mensen die geacht worden beschermd te worden als ze zich melden.
Het nieuwe handhavingsbeleid van ICE wordt geconfronteerd met een juridische uitdaging van immigrantenrechtenorganisaties en acht immigranten die het doelwit waren van handhaving, ondanks dat ze in behandeling waren voor U- en T-visumaanvragen. De rechtszaak, ingediend in oktober 2025 bij de Amerikaanse districtsrechtbank van het Central District van Californië, stelt dat ICE de door het Congres vastgestelde bescherming schendt door aanvragers vast te houden en te deporteren die al tijdelijke bescherming tegen verwijdering via USCIS hebben ontvangen.
Geen bestelling, geen proces
Volgens gerechtelijke dossiers en andere documenten heeft ICE Zavala geïdentificeerd voor handhaving nadat USCIS hem had gemarkeerd als een aanvrager met een voorafgaand immigratiebevel na zijn biometrische aanstelling.
De advocaten van Zavala beweren dat ICE hem ten onrechte heeft geïdentificeerd als iemand die een actief verwijderingsbevel had. Hij ontving in 2010 een bevel tot vrijwillig vertrek en verliet de VS nadat de vrijwillige vertrektermijn was verstreken. Volgens het immigratierecht verandert het vrijwillige bevel automatisch in een bevel tot verwijdering wanneer die periode verstrijkt. De advocaten van Zavala betogen dat het bevel is uitgevoerd en niet langer een verwijderingsbevel is, omdat hij het land heeft verlaten.
Cambria, de advocaat van Zavala, zei dat ICE basisstappen heeft overgeslagen voordat hij hem als deporteerbaar behandelde. Ze hadden hem kunnen interviewen, erachter kunnen komen of hij het land na zijn vrijwillig vertrek had verlaten, een nieuwe oproep kunnen doen om te verschijnen, of zijn oude orde formeel kunnen herstellen.
“Geen bevel, geen verwijderingsprocedure, geen proces, omdat ze niets hebben gedaan”, zei Cambria. “Ze pakten hem gewoon vast en probeerden hem eruit te haasten.”
In zijn U-visumaanvraag had Zavala zijn immigratiegeschiedenis bekendgemaakt, waaronder dat hij zijn vrijwillige vertrekdeadline had overschreden en in 2015 of 2016 naar de VS was teruggekeerd, volgens een gerechtelijk dossier. Volgens het U-visumsysteem kunnen aanvragers in aanmerking komen voor ontheffingen voor immigratieschendingen uit het verleden, op voorwaarde dat zij in detail de aard van deze schendingen bekendmaken.
“Het AU-visum zal geen vrijstelling bieden van ernstige strafbare feiten, maar wel vrijwel automatisch van kleine immigratieschendingen”, aldus Cambria. “De reden dat ze afstand doen van die dingen, en de reden dat die dingen überhaupt bestaan, is omdat ze denken dat mensen met bevelen het slachtoffer zullen zijn van een misdaad, en dat ze moeten samenwerken.”
ICE en USCIS reageerden niet op vragen van Spotlight PA over de zaak van Zavala.
Wat is het volgende
Op 13 mei hoorde een federale rechter uit het westelijke district van Pennsylvania argumenten van de juridische verdediging van Zavala. Cambria vroeg om de vrijlating van Zavala uit Moshannon, of om verlenging van het tijdelijke straatverbod van Zavala, dat hem ervan weerhoudt te worden gedeporteerd. Naast tijdelijke verlichting vraagt Cambria de rechter om ICE te gelasten de beleidsmemo uit 2025 in de zaak Zavala opzij te zetten en een voorlopige screening van Zavala’s U-visumaanvraag te gelasten.
De rechter zal naar verwachting vóór 18 mei uitspraak doen, wanneer de tijdelijke deportatiebescherming van Zavala afloopt. In die uitspraak zal de rechtbank ook bepalen of het uitzettingsbevel dat Zavala gevangen houdt geldig is en of het bevel ten uitvoer is gelegd toen hij de VS verliet na zijn vrijwillig vertrek in 2010.
Cambria hoopt dat een gunstige uitspraak een voorbeeld kan zijn voor andere rechtbanken en zaken als die van Zavala in de toekomst kan helpen.
