Eind augustus stelde de Amerikaanse Forest Service voor om de Roadless Area Conservation Rule uit 2001 in te trekken, die de aanleg van nieuwe wegen en houtkap in bepaalde delen van de nationale bossen verbiedt.
De Forest Service maakt deel uit van het Amerikaanse ministerie van Landbouw. In een persbericht zei USDA-secretaris Brooke Rollins dat de ‘wegloze regel’ heeft geleid tot een groter risico op natuurbranden, waardoor ‘gezonde landschappen in tondeldozen zijn veranderd’. Maar Ellen Montgomery, campagneleider van Great Outdoors bij Environment America, heeft bezwaar tegen deze beoordeling.
Kara Holsopple van het Allegheny Front sprak met Montgomery en Stephanie Wein, pleitbezorgers voor schoon water en natuurbehoud bij de groep PennEnvironment, over wat deze voorgestelde verandering zou betekenen voor het Allegheny National Forest in het noordwesten van Pennsylvania.
Kara Holsopple: Wat is de Roadless Rule en waarom werd deze ingevoerd?
Stephanie Wein: De Roadless Rule werd in 2001 ingevoerd na meer dan 600 openbare bijeenkomsten en als reactie op 1,6 miljoen publieke reacties. Het bepaalde dat deze 45 miljoen hectare beschermd zouden worden tegen toekomstige wegenaanleg en vervolgens tegen alle winningsindustrieën die de aanleg van deze wegen in onze nationale bossen mogelijk zouden maken – zaken als commerciële mijnbouw, extra houtkap of boren.
En door dat te doen creëerde het deze gebieden die voor altijd beschermd zouden worden, niet alleen om bossen te laten rijpen, om deze intacte ecosystemen voor onze wilde dieren te zijn, en om deze rijke habitat te zijn. Maar dit zijn ook enkele fantastische plekken voor recreatiemogelijkheden. Er is geweldig vissen, wandelen en kamperen in het achterland. De favoriete jachtplekken van veel gezinnen bevinden zich in deze geïnventariseerde wegenloze gebieden in het hele land.
Ellen Montgomery: Ik denk dat de grootste motivatie voor mensen om eind jaren negentig en begin jaren 2000 het wegenloze gebied te steunen, het beschermen van de leefomgeving van wilde dieren en schoon drinkwater was. Dat zijn nog steeds de twee belangrijkste redenen waarom mensen de bescherming van deze wilde bosgebieden steunen.
Kara Holsopple: Waarom stelt de US Forest Service nu voor om de regel in te trekken?
Ellen Montgomery: De genoemde reden uit het persbericht van het Amerikaanse ministerie van Landbouw is dat het het voor het agentschap gemakkelijker zal maken om natuurbranden te bestrijden. Wij denken niet dat dat waar is. De Roadless Rule kent al ingebouwde uitzonderingen waarmee het agentschap zowel toekomstige branden kan beheersen als bestaande bosbranden kan bestrijden.
Wanneer je je verdiept in de voorgestelde regel, verwijzen ze ook naar een reeks uitvoeringsbesluiten die meer gaan over het vergroten van de Amerikaanse houtproductie en het vergroten van de economische waarde van onze bossen. Wij vinden dat deze bossen meer waard zijn. Ze zijn meer waard als leefgebied voor wilde dieren, bronnen van schoon water en plekken waar we buiten kunnen zijn, dan wat je ook maar van deze bomen gaat maken als je ze eenmaal hebt gekapt.
Kara Holsople: En recreatie is ook een industrie, toch?
Ellen Montgomery: Ja, het is een enorme industrie, en aanzienlijk groter dan in 2001. Meer mensen brengen tijd buiten door, en er zijn meer hobby’s, dingen waar mensen een passie voor hebben. Natuurlijk zijn Amerikanen altijd gaan vissen, maar buitenklimmen is een groot ding geworden. Er zijn meer mensen die mountainbiken. Er zijn mensen die wandelen. Er zijn er meer die kamperen. Daarbij horen alle uitrusting en apparatuur en alle apps die je downloadt en alle verschillende onderdelen die daarbij horen.
Stephanie Wein: Hier in Pennsylvania, vooral West-Pennsylvania, vormt het een groot deel van de economie. Het is een van onze grootste industrieën. Het laatste cijfer dat ik me herinner was 9,5 miljard dollar aan recreatieve productie. Het is dus gewoon een groot deel van de economie van Pennsylvania, de identiteit van Pennsylvania.
Kara Holsopple: Wat hebben tegenstanders van de regel in het verleden gezegd?
Ellen Montgomery: Eerlijk gezegd zijn er momenteel niet veel tegenstanders van de regel. In de commentaarperiode afgelopen najaar, die alleen betrekking had op de intentieverklaring, gaven ze geen details. Ze zeiden alleen dat u commentaar kunt geven op ons idee dat we dit willen intrekken. Negenennegentig procent van de commentatoren zei: doe dat alsjeblieft niet. Maar ik heb argumenten gehoord dat wegen meer toegang mogelijk zullen maken.
De gebieden zonder wegen zijn dat wel, en je kunt op de kaart kijken. Sommige daarvan liggen ver in het binnenland, en je moet een behoorlijk hardcore wandelaar zijn om erin te komen. Maar veel ervan grenzen eigenlijk aan gebieden waar je kunt rijden en parkeren, en het mooie van de wegenloze gebieden is dat ze eigenlijk niet zo beperkend zijn. Je kunt fietsen; er is een spoor; je kunt er met je ATV in rijden. We denken dus dat ze eigenlijk best toegankelijk zijn en dat het openen van de exemplaren die dat niet zijn eigenlijk geen goed idee is.
Stephanie Wein: In het bijzonder zijn dit de hectaren die we wegenloos moeten laten blijven als er al zoveel ontginning plaatsvindt in de gebieden dat, of het nu gaat om het particuliere bos of al het nationale bos, niet is geïnventariseerd als wegenloze gebieden. Allegheny National Forest is dit geweldige voorbeeld waarbij de regel voor het behoud van wegenloze gebieden slechts ongeveer 25.000 hectare van ons nationale bos beschermt, wat neerkomt op ongeveer een half miljoen, terwijl 95% van het bos al openstaat voor dit andere gebruik.
Kara Holsopple: Wat zijn de problemen die verband houden met de aanleg van wegen in deze gebieden? Welke gevolgen heeft de aanleg van wegen?
Stephanie Wein: Wegenaanleg kan enkele gevolgen hebben voor voorheen intact bos. Om een van de belangrijkste redenen voor het intrekken van de Roadless Rule aan te pakken: dit kan feitelijk tot meer branden leiden. Als er vrachtwagens doorheen rijden en er meer menselijke toegang is, heb je meer kans op ontsteking. De meeste bosbranden vinden feitelijk niet diep in de ongestoorde bossen plaats, maar langs het grensvlak tussen mens en wildernis. Hoe meer toegang we hebben langs wegen, hoe groter de kans op ontsteking. De vroeg opeenvolgende, kleine onkruidplanten die langs een rijbaan groeien, zijn het spul dat het meest waarschijnlijk zal verbranden.
Maar als je een stap terug doet, zijn er nog andere gevolgen die verband kunnen houden met habitatfragmentatie. Er zijn hier in Pennsylvania veel soorten die afhankelijk zijn van wat wij binnenbossen noemen. Dat is als je eenmaal weg bent van de rand, of het nu van het boerenveld is of van de rand van de mijnstrook of de randen van de voorstedelijke bebouwing of het einde van de weg. Als je een bos inloopt, voel je het klimaat langzaam veranderen: het wordt koeler, het licht verandert, het wordt donkerder en het is vaak vochtiger. Er zijn dieren die afhankelijk zijn van die specifieke omgeving of die gewoon gevoeliger zijn voor menselijke activiteit. Wat ze echt nodig hebben is dit intacte, ongestoorde bos.
Wanneer je een weg door een intact bos snijdt, heeft die weg misschien maar een voetafdruk van een paar hectare. Maar je hebt feitelijk het areaal aan bos in het binnenland aanzienlijk verkleind, van soorten als de havik of de dieprode tanager of de oostelijke hellbender of de Allegheny-houtrat of bobcats en vissers – veel van de bosdieren die we associëren met de wildste delen van Pennsylvania, hebben dat interieur echt nodig.
Als je er een weg overheen gooit, verstoor je die intacte leefomgeving. Als je een drukbezochte weg door een bos gooit, zal de bobcat die weg vaak helemaal niet oversteken. Je hebt afzonderlijke populaties; ze zullen beginnen met inteelt; ze zullen genetisch geïsoleerd zijn; de gezondheid van die bevolking zal afnemen.
Er zijn maar een paar auto’s per uur nodig om meer dan 80% van de salamanders te doden, waardoor ze alleen maar over de bosbodem worden gedwongen om zich voort te planten. Dat kan zelfs een vrij autoluwe weg zijn, en je hebt een enorme impact gehad op de amfibieënpopulaties.
Ellen Montgomery: Mensen begrijpen misschien niet dat een intact wild bos fungeert als een geweldig natuurlijk filtersysteem voor regenwater. Het komt naar beneden, komt op de bladeren terecht, druppelt naar beneden en wordt door de grond opgenomen. Een gezonde bodem filtert feitelijk een heleboel slechte dingen eruit die we niet in het water willen hebben. Het komt terecht in de grondwaterspiegel, of de stroom stroomt uit het bos, en wordt onderdeel van onze watervoorziening.
Miljoenen Amerikanen zijn afhankelijk van schoon water dat door onze nationale bossen wordt gefilterd. Zodra je begint met wegen en dan waar wegen naartoe leiden, industriële activiteit, krijg je alle giftige chemicaliën die geassocieerd worden met snelwegen en dingen die van auto’s afdruipen. Het is een probleem voor de volksgezondheid. Het is ook een probleem voor vissers die hun vis het liefst uit schone beken en schone rivieren willen vangen, en dan is het mogelijk ook een probleem voor de lokale gemeentelijke nutsbedrijven die daadwerkelijk met dit water te maken hebben.
