Inwoners van Allegheny County stemden dinsdagavond volmondig tegen een stemmaatregel die de County Council in staat zou hebben gesteld zijn bevoegdheden in de toekomst uit te breiden.
In de stemvraag werd gevraagd of de kiezers een provinciale charterbepaling willen ongedaan maken die raadsleden verbiedt pensioen- en andere voordelen te ontvangen, ondersteunend personeel in te huren en districtskantoren te openen, zoals die worden gebruikt door wetgevers op staats- en federaal niveau.
Nu de resultaten zijn weergegeven voor alle 1.327 districtsdistricten op twaalf na, was bijna 68 procent van de uitgebrachte stemmen tegen de maatregel.
Raadsdemocraat Dan Grzybek, die de vraag steunde, zei dat het stemtotaal, ook al blijft het zich nog steeds ontwikkelen, “de duidelijke boodschap uitzendt dat de portemonnee van de mensen dun is, en dat de Raad het vertrouwen van de mensen nog niet heeft verdiend als het gaat om het toezicht op hun zuurverdiende geld.”
Maar hij bedankte de kiezers voor hun deelname aan de vraag, en hij beloofde “het werk te blijven doen met de middelen die we hebben en te blijven streven naar het winnen van dat vertrouwen.”
De County Council was oorspronkelijk bedoeld als een parttime, door de burger geleid orgaan. Maar de afgelopen jaren hebben sommige leden aangedrongen op een actievere rol in het bestuur. De 15 leden van de Council ontvangen een jaarlijkse toelage van ongeveer $11.000 per jaar, plus vergoedingen voor ‘noodzakelijke uitgaven’. Zij worden bijgestaan door drie fulltime medewerkers.
De maatregel werd oorspronkelijk naast twee andere referendumvragen gesteld; één, die termijnlimieten zou hebben vastgesteld voor gekozen provinciale functionarissen, was dat wel neergeslagen door een rechter. Een andere, waarin de kiezers werd gevraagd een plafond op de begroting van de raad af te schaffen, was dat wel ingetrokken kort nadat de raadsleden hadden gestemd om de vraag op het stembiljet te plaatsen zorgen over de slechte staat van de staatskas.
Het referendum trok weinig publieke aandacht of debat, maar leidde tot een verhitte discussie onder de raadsleden zelf over de rol en verantwoordelijkheden van het orgaan.
Een afzonderlijke charterbepaling beperkt de begroting van de gemeente tot 0,4% van de inkomsten uit de onroerendgoedbelasting van de provincie. Maar voorstanders voerden aan dat de verandering de raad meer vrijheid zou geven in de manier waarop die toewijzing wordt besteed, en het orgaan in staat zou stellen een sterkere controle uit te oefenen op de macht van de provinciale uitvoerende macht.
Critici wierpen tegen dat als de maatregel zou worden aangenomen, raadsleden hun eigen begroting zouden kunnen verhogen ten koste van de belastingbetalers, die al te maken hebben met de stijgende kosten en een dreigende crisis. herbeoordelingzelfs als provincieambtenaren geconfronteerd worden met a pensioenstelsel komt $1,5 miljard tekort en bezuinigingen op federale vangnetprogramma’s waarvan de provincie afhankelijk is.
Democraat Jordan Botta, die er bij de kiezers op aandrong de vraag goed te keuren, zei dat het niet “een geldgreep was om ons salaris te verhogen en er een heleboel voordelen aan toe te voegen. Dit is voor mij een manier voor ons om een representatiever regeringssysteem te hebben om te zorgen voor de mensen die we dienen.”
Hij zei dat het deeltijdse karakter van de baan en de beperkte middelen van het bureau het moeilijk maken voor raadsleden om robuuste diensten aan de leden aan te bieden, en zei dat de verandering leden in staat zou stellen extra personeel in te huren om het publiek te bereiken.
Maar tegenstanders voerden aan dat de verandering het lichaam in een nieuwe laag van bureaucratie zou veranderen.
“Elke dollar die we uitgeven moet worden afgewogen tegen de verantwoordelijkheden van de provincie tegenover de inwoners en de eisen die aan onze begrotingen worden gesteld”, zegt raadslid DeWitt Walton, een democraat die de inwoners aanmoedigde om “nee” te stemmen.
Ongeacht de uitkomst, zei Botta, was de vraag “een perfecte lakmoesproef voor hoe mensen zich voorstellen dat een districtsraadsysteem zou werken in een veranderende omgeving.
“Dit is niet meer dezelfde provincie als in 2000,” zei hij. “Ik denk dat dit kiezers de perfecte gelegenheid geeft om hun mening te geven en te kijken of ze een betere vertegenwoordiging willen, of dat ze de zaken willen laten zoals ze zijn.”
