Beijing – Terwijl wij en Chinese functionarissen gaan zitten voor hun eerste gesprekken over tarieven in Genève dit weekend, blijft de toon van China uitdagend. Het staat erop dat de VS om de gesprekken vroegen en dat China nooit zal “knielen” tot de economische dwang van de Trump -regering.
Het plan van China is om te proberen de tarieven te compenseren en de externe vraag naar zijn producten te verkleinen door de binnenlandse vraag op te pompen. Deze week heeft het een belangrijk stimuleringspakket uitgerold dat meer subsidies omvat om de consumentenuitgaven aan te moedigen.
“Met een toename van 1% tot 2% in het consumptie van Chinese huishoudens als een aandeel van het BBP, kunnen deze de impact van de door president Trump opgelegde tarieven meer dan compenseren,” betoogt David Daokui Li, een econoom aan de Tsinghua University in Beijing.
Li zegt dat China een sterker pensioen- en gezondheidszorgsysteem moet bouwen om het consumentenvertrouwen te inspireren. Maar dat is een oplossing op lange termijn.
Voor nu zegt Li dat China de huishoudelijke consumptie moet stimuleren van de huidige 49% van het bbp tot ongeveer 51%.
Maar de portefeuilles van Chinese consumenten zijn niet zo gemakkelijk opengebroken.
De overheid biedt prikkels om de binnenlandse consumptie aan te stimuleren, waaronder kortingen op door Chinees gemaakte elektrische voertuigen, en subsidies om oude goederen en apparaten zoals smartphones, airconditioners en koelkasten te verhandelen.
Ambtenaren zeggen dat de aansporingen effectief zijn geweest. Li zegt dat de kortingen meer genereuzer moeten zijn en dat de Amerikaanse tarieven de regering hebben aangespoord om te handelen.
“Laat me president Trump bedanken voor het geven van urgentie aan onze beleidsmakers”, zegt hij.
Zelfs voordat de VS 145% tarieven oplegden voor de Chinese import, en China nam wraak met 125% heffingen op Amerikaanse goederen, de Chinese economie werd geconfronteerd met stijve tegenwind.
De bbp -groei van China is vertraagd. De onroerendgoedsector, die goed is voor 70% van de Chinese huishoudelijke rijkdom, leed aan een schokkende correctie. Jeugdwerkloosheid is koppig hoog gebleven.
Er zijn tekenen van riem-hangende in overvloed in Chinese stadsstraten, waar diners restaurants met een ontbijt van 40 cent met een flash-verkoop en loonprijsoorlogen met concurrenten met concurrenten inpakken.
Jasmine Zhan, inwoner van Shanghai, is een van de vele consumenten die een trend hebben meegemaakt die Chinese Chinese een ‘consumptie -downgrade’ noemt. Voor Zhan betekent dit dat ze denkt voordat ze uitgeeft.
“Nu denk ik: ‘Hoe lang kan ik dit ding gebruiken. Is er thuis iets dat ik het kan vervangen’, zegt ze. “Moet ik het echt kopen?”
Meer dan een decennium na zijn afstuderen aan de universiteit verdiende Zhan een Chinees salaris uit de middenklasse van ongeveer $ 34.000 per jaar, werkend als landschapsontwerper.
Maar ongeveer drie jaar geleden werd het economische landschap van China somber, vooral de vastgoedsector, die de meeste klanten van Zhan vormde.
Dus in plaats van een nieuwe mobiele telefoon te krijgen, kreeg ze een nieuwe batterij voor haar oude. Ze zegt dat haar vriendin suggereerde dat ze ongeveer $ 1.000 uitgeven om op vakantie te gaan in China. Normaal zou ze ja zeggen.
“Maar deze keer weigerde ik”, legt ze uit. “Ik zei dat in mijn huidige situatie, hoewel ik het me kan veroorloven, ik niet weet wat de toekomst in petto heeft, dus ik wil het nu in de wacht zetten. Ik wil op zijn minst een stabiele baan of een vrije tijd hebben voordat ik ga.”
Voor de handelsoorlog zegt Zhan dat ze genoot van chique lunches, thee en koffie. Nu is ze achter de espressomachine verhuisd en werkt tot 12 uur per dag als een barista.
Voorlopig verwacht Zhan niet zoveel geld te verdienen als vroeger, of negen-tot-vijf werkte. Ze zegt dat ze zich nog steeds blij kan zijn met minder winkelen en dineren.
Als ze met vrienden is, zegt ze: “Waar we het meest over praten, is niet hoe we leven, maar hoe we overleven.”
Wang Zitong, een 26-jarige ziekenhuisverpleegkundige in Beijing, deelt enkele van de mening van Zhan.
We vonden haar bij Luckin Coffee, de grootste koffieketen van het land, waar een kopje koffie ongeveer de helft van de prijs kost bij Starbucks.
Wang zegt dat ze haar wekelijkse uitgaven met ongeveer 25%heeft verlaagd, maar ze is vrolijk over de economische toekomst van China.
“Het maakt niet uit hoeveel je uitgeeft,” zegt ze, “zolang je je gemiddelde kwaliteit van leven kunt behouden, moet je het niet beschouwen als een consumptie -downgrade.”
Wang zegt dat ze nu minder uitgeeft aan voedsel en speelgoed voor haar kat.
En ze wil goud kopen, een populaire investering voor veel Chinezen in onzekere tijden.
