Dit is een door testosteron gevoed en soms giftig moment in de Amerikaanse politiek. We hebben een Witte Huis dat vaak lang doorgaat met branie – en dan gaat het om zijn gedrag. En de Democraten zijn niet immuun.
Controverses rond Graham Platner, kandidaat voor de Senaat van Maine, hebben er bijvoorbeeld toe geleid dat senator John Fetterman uit Pennsylvania een volledige boekhouding eiste van alle naaktfoto’s die Platner mogelijk heeft verzonden. gebruik van termen die op zichzelf explicieter kunnen zijn dan nodig is. (Kijk niet te lang naar de foto’s, senator, anders kijken ze naar u!)
Maar als we verder kijken dan de krantenkoppen, blijkt dat vrouwen hun eigen politieke macht zijn blijven vergroten.
Inwoners van Allegheny County zagen dit toen Michelle Naccarati-Chapkis werd de nieuwe president van de County Councilter vervanging van de belegerde Pat Catena nadat hij vorige maand een race in het State House (in feite tegen een vrouw) verloor. Bij het aanvaarden van de voorzittershamer bedankte Naccarati-Chapkis de raadsvoorzitters die haar voorgingen, maar merkte op dat “tot op de dag van vandaag deze rol altijd door een man is vervuld.”
“In Allegheny County,” zei Naccarati-Chapkis, “zijn vrouwen in leiderschap niet langer de uitzondering.”
Eigenlijk meer de regel. Zoals mijn collega Julia Zenkevich opmerkte, leiden vrouwen de uitvoerende macht van het district (met Sara Innamorato aan het roer) en de rechterlijke macht, waar Susan Evashavik DiLucente fungeert als president-rechter van het Court of Common Pleas. Vrouwen bekleden ook de functie van county penningmeester (Erica Rocchi Brusselars) en controller (waar Amy Weise Clements fungeert als waarnemend controller om de huidige burgemeester van Pittsburgh, Corey O’Connor, in te vullen).
En dat zijn nog maar de verkozen posten: zelfs vóór de verkiezing van Innamorato hadden vrouwen de leiding over drie instanties die de cruciale provinciale infrastructuur controleren: de Luchthavenautoriteit, AlcosanEn Regionale doorvoer van Pittsburgh.
Buiten het provinciale bestuur zijn vier van de negen leden van de gemeenteraad van Pittsburgh vrouw, net als de stadscontroleur. Tien van de 21 leden van het staatshuis in Allegheny County zijn vrouwen, samen met een van de vijf senatoren. En natuurlijk is een van de twee vertegenwoordigers in het Congres, Summer Lee, de eerste zwarte vrouw van Pennsylvania die in het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden is gekozen.
Om dat in perspectief te plaatsen: reis 30 jaar geleden terug, toen ik begon als verslaggever.
In 1996 was slechts één van de negen leden van de gemeenteraad vrouw, evenals slechts één van de twintig leden van de delegatie van het staatshuis van de provincie. De provincie werd geleid door drie commissarissen, die allemaal mannelijk waren: het bod van democraat Coleen Vuono mislukte het jaar ervoor.
Bekeken door een bredere lens – waarmee ik bedoel “de bril die je na dertig jaar als verslaggever draagt” – is dat een opmerkelijke verschuiving. Maar degenen die dergelijke trends bestuderen, zeggen dat het te vroeg is om zelfgenoegzaam te worden.
“We bevinden ons zeker op een betere plek dan voorheen”, erkende Dana Brown, hoofd van het Pennsylvania Center for Women and Politics van Chatham University. “Maar we zijn nog ver verwijderd van gelijkheid.”
Geen enkele vrouw heeft de staat vertegenwoordigd in de Amerikaanse Senaat, merkte ze op. Ook is er nog nooit één gouverneur geweest, hoewel de Republikeinen dit jaar Stacy Garrity als hun kampioen hebben benoemd.
“Die leidinggevende functies hebben een hogere barrière voor vrouwen met zich meegebracht,” zei Brown.
Daarentegen doen vrouwen het beter in rechterlijke posten over de hele staat: zij vormen een aanzienlijke meerderheid in het hoger beroep Superieur Hof En Gemenebest Hof terwijl je vasthoudt drie van de zeven Hooggerechtshof zitplaatsen. Waarom? Brown zei dat geslacht een ‘heuristiek’ is – een soort mentale snelkoppeling om je door beslissingen te leiden waar je misschien geen informatie over hebt. Rechterlijke rassen komen zeker in aanmerking… en tenslotte vertegenwoordigen wij gerechtigheid als vrouw.
Meer in het algemeen kunnen vrouwen volgens Brown worden gezien als veranderingsagenten. ‘In Allegheny County zijn ze tenminste meer bereid om de partij uit te dagen, van welke partij ze ook zijn’, zei ze.
Ze noemt 2018 als een cruciaal voorbeeld: dat was het jaar waarin zowel Innamorato als Lee, als fervente progressieven, twee gevestigde exploitanten met de achternaam ‘Costa’ ten val brachten. Die overwinningen hebben niet alleen bijgedragen aan het inluiden van een generatiewisseling in Harrisburg; ze hielpen ook beide vrouwen zich kandidaat te stellen voor de functies die ze vandaag de dag bekleden.
Dat maakt neerwaartse stemraces ook belangrijk.
Maar deze trends ontstaan niet zomaar vanzelf. “Dit duurt al tientallen jaren”, zei Brown. “Mensen zijn hier hun hele leven mee bezig.”
Browns eigen programma biedt bijvoorbeeld ‘Ready to Run’, waarmee vrouwelijke kandidaten worden getraind in het voeren van een politieke campagne.
Dat initiatief is onpartijdig, maar beide partijen bieden ook eigen trainingen aan. Republikeinen hebben de Anne B. Anstine Excellence in Public Service-serie onder leiding van Christine Torretti, een leidinggevende uit West-Pennsylvania en vrouw van het Republikeinse Nationale Comité. Democraten kunnen intussen rekenen op steun van onder meer groepen Vertegenwoordig PAwaarvan uitvoerend directeur Gwen Stoltz zegt dat het “op zoek is naar sterke, pro-choice vrouwen” om zich kandidaat te stellen voor de staatswetgevende macht.
Stoltz zegt dat sinds haar groep tien jaar geleden begon met het doneren van deze kandidaten, het aantal vrouwen in het Huis van Afgevaardigden en de Senaat bijna is verdubbeld, tot ongeveer een derde.
“Mensen zeggen: ‘Ik hou niet van identiteitspolitiek’, en dat doe ik ook niet,” zei ze. “Maar als je het wilt hebben over een regering voor het volk en door het volk, moeten we een wetgevende macht hebben die op het electoraat lijkt.”
De groep van Stoltz heeft de afgelopen cyclus 740.000 dollar uitgegeven om zijn kandidaten te steunen, en heeft deze keer tot nu toe 400.000 dollar vrijgemaakt. Dat soort geld is nodig voor serieuze campagnes, en om campagnes serieus te nemen.
Stoltz zegt dat haar groep “misschien anders gaat denken” over haar aanpak – misschien door mannelijke kandidaten te steunen die abortusrechten steunen – terwijl vrouwen grofweg 44 procent van de wetgevende macht uitmaken. Dat zou Pennsylvania in de top 10 van staten plaatsen wat betreft vrouwelijke vertegenwoordiging.
Maar ze zegt dat het huidige moment zijn eigen uitdagingen met zich meebrengt – niet ondanks de geboekte vooruitgang, maar, in ieder geval gedeeltelijk, daardoor. ‘Kijk eens naar het klimaat waarin we ons bevinden’, zei ze. “Er schuilt gevaar als mensen zeggen: ‘Dit is maar een DEI-initiatief.'”
“Deze kwestie komt vaak naar voren: ‘Je hebt de vertegenwoordiging bijna verdubbeld, ben je al klaar?’” zei Stoltz. “Nee, dat zijn wij niet.”
