Pennsylvania heeft minder boerderijen dan vroeger, maar de gemiddelde boerderij wordt groter – een verschuiving die optreedt als gevolg van stijgende bedrijfskosten, krimpende winstmarges en een vergrijzende generatie boeren die moeite heeft om opvolgers te vinden.
Naast het kantoor met diepvriezers vol lams- en rundvlees op Tall Pines Farms, wees boer Glenn Wagoner naar een Ford TW 25-tractor uit 1988, die werd gebruikt om apparatuur te vervoeren om hooi te maken en mest te verspreiden. Ze gebruiken oudere machines omdat nieuwe tractoren te duur zijn.
“Het equivalent daarvan is vandaag een kwart miljoen dollar”, zei hij. “Nu kun je je geld gewoon niet terugverdienen. Er is gewoon geen manier om zoveel koeien te verkopen, en dus, wat doen ze?”
Volgens gegevens van het Amerikaanse ministerie van Landbouw is het aantal boerderijen over de hele staat sinds 2016 met bijna 17% gedaald. In diezelfde periode is het areaal per bedrijf met 7% toegenomen.
Rachel Wagoner fokt rundvee en schapen op Tall Pines Farms, een familiebedrijf in Darlington Township, Beaver County. Ze trouwde erin via haar man, Chris Wagoner, een boer van de vierde generatie; Glenn Wagoner is zijn vader.
Rachel is ook redacteur van Farm and Dairy, een publicatie gericht op de agrarische sector.
Gezinnen verlaten de landbouw omdat het economisch en fysiek moeilijk is, zei ze
Als een boerderij uit meerdere generaties bestaat, is er veel emotionele verbondenheid, voegde ze eraan toe.
Ook al liggen de belangrijkste bezittingen van een boer in zijn dieren, uitrusting en grond, toch wil die persoon niet verkopen en degene zijn die ‘alles verprutst’, zei Rachel.
“Als je kinderen er niet in willen zitten, wat doe je dan?” zei ze. “Je verkoopt het aan de hoogste bieder, omdat je geen pensioen hebt, omdat je een boer bent en een zelfstandige, en al je rijkdom zit in het land verpakt. En de enige manier om daar iets uit te halen is door het te verkopen. Er zijn vrijwel geen prikkels voor mensen om boerderijen door te geven aan niet-familieleden.”
‘Het is gewoon onbetaalbaar’
Tommy Nagle, president van het Pennsylvania Farm Bureau, groeide op in de landbouw, maar sloeg aanvankelijk een andere weg in. Hij was accountant en tien jaar na zijn afstuderen aan de Saint Fransis Universiteit begon hij koeien te kopen. Hij stopte met boekhouden toen de boerderij groot genoeg was om er een fulltimebedrijf van te maken.
Hij begon met dor land van zijn ouders en heeft sindsdien een graanopslag en vier schuren op het terrein gebouwd. Hij heeft twee boerderijen gekocht en huurt ongeveer 31 boerderijen.
Tussen 2018 en 2025 is de gemiddelde omvang van de boerderijen in Pennsylvania met een jaarlijkse landbouwomzet tussen $1.000 en $9.999 met acht hectare toegenomen, terwijl die met een omzet tussen $100.000 en $249.999 met 23 hectare zijn gegroeid, volgens de National Agricultural Statistics Service. De gemiddelde bedrijfsomvang, uitgedrukt in areaal, daalde in dezelfde periode in de vier andere verkoopcategorieën.
“Het is een schaalvoordeel en de bedrijfskosten zijn zojuist zo hoog geworden dat het, tenzij je probeert de kosten over vele hectares te spreiden, gewoon niet meer rendabel is om ermee door te gaan,” zei Nagle. “De kosten zijn gewoon onbetaalbaar. De kosten van apparatuur zijn eigenlijk alleen maar blijven stijgen, en de inputkosten en de kosten van dieselbrandstof.”
Hij voegde eraan toe dat er anderen zijn die in de landbouw willen gaan werken, maar daartoe niet in staat zijn.
“Kun je je voorstellen dat je naar de bank gaat en zegt: ‘Ik wil 2 miljoen dollar om te beginnen met boeren?'” zei hij. “Het gaat niet gebeuren.”
“Landbouw is meer een levensstijl dan wat dan ook. We worden niet betaald voor de uren die we werken, en dat begrijpen we ook. Maar je moet in staat zijn om in het levensonderhoud van je gezin te voorzien. Als je het hebt over het afsluiten van een lening van enkele miljoenen dollars om de levensstijl te leiden van het beroep dat je wilt uitoefenen, en je vraagt je af op welk punt dit betaald zal worden, wil je dan echt dat risico nemen?”
Nagle zei dat het moeilijk is om rendement op de investering te behalen als een nieuwe tractor tussen de 100.000 en 500.000 dollar kan kosten, en een kleine boerderij misschien maar 100.000 dollar per jaar verdient.
Sommige boerderijen worden misschien groter, want hoe meer hectare iemand heeft, hoe meer winst hij kan maken met dezelfde uitrusting. Hij zei dat iemand die een kleiner areaal bebouwt, dezelfde apparatuur zou kunnen gebruiken, zelfs als hij meer land zou kopen.
‘Je spreidt je kosten over 10.000 hectare in plaats van 1.000 hectare,’ zei hij. “Ze zijn zeker in staat om iets winstgevender te zijn of een krappere marge te hebben dan de man met 1.000 hectare.”
‘Wij willen het niet opgeven’
Als kind zei Cliff Wallace, bestuurslid van het Pennsylvania Farm Bureau voor Beaver/Lawrence County, dat zijn vader alle rekeningen betaalde met slechts 800 legkippen. Om vandaag de dag de eindjes aan elkaar te kunnen knopen, zou een boer er nog honderden nodig hebben, zei hij.
“Als je niet minstens 100.000 vogels hebt, wat doe je dan?” zei hij. “Weet je, je gaat het niet redden. Dus de efficiëntie van de grootte heeft het veranderd, zodat je enorm moet zijn om te kunnen overleven in de pluimveesector. De zuivelsector beweegt zich in die richting.”
Wallace gaf 35 jaar lang les in landbouw aan het Mohawk Area School District en deed klauwbekappen voor melkkuddes en showvee in het gebied. Nu hij met pensioen is, zorgt hij overdag voor de dertig stuks fokvee van zijn zoon, terwijl zijn zoon een fulltime baan heeft.
In die tijd zag hij de zuivelactiviteiten in Lawrence County langzaam verdwijnen. Ook al is het moeilijk, hij gaat door met boeren omdat “het een manier van leven is.”
“Ons gezin verhuisde hier in 1848 en begon op dat terrein. We kochten twee kleine boerderijen, en bij God, we willen het niet opgeven”, zei Wallace.
Wallace’s vader maakte plannen om ervoor te zorgen dat de landbouwgrond niet werd verdeeld voordat hij stierf. Dus schonk hij het van de vier kinderen aan de twee broers van Wallace, die nog steeds op het land werkten.
“Dat soort samenwerking in een gezin is zeldzaam”, zei Wallace. “Dus in de meeste gevallen heb je een generatie waar hun kinderen weg zijn, en misschien ook in andere delen van het land, met een goede carrière, en ze komen aan het einde van hun landbouwcarrière, en er is niemand om het op te halen, en dus staat het te koop.”
Degene die het land koopt, kan het blijven gebruiken voor landbouw of iets anders, zoals stadsontwikkeling. Nagle zei dat het aantrekken van nieuwe mensen in de landbouwsector allemaal te maken heeft met de winstgevendheid ervan.
“De manier waarop we meer mensen in de landbouw kunnen krijgen, is door de landbouw winstgevender te maken”, zei hij. “Ik denk dat er genoeg mensen zijn die heel graag in de landbouw willen stappen en de familieboerderij willen voortzetten, maar ze kijken naar wat ze buiten de boerderij kunnen verdienen.”
Om te overleven in een grondstoffenbeurs, waar de prijs waarvoor een boer zijn goederen kan verkopen al vaststaat, doet Rachel Wagoner aan direct marketing. Tijdens de COVID-19-pandemie zei ze dat meer mensen bereid waren lokaal vlees te kopen. Dus begon ze stukken per stuk te verkopen, in plaats van een hele of halve koe aan iemand te verkopen.
“Het is lastiger… om een koe op honderd verschillende manieren te verkopen dan alleen maar een grote koe aan één persoon te verkopen, maar het zorgt er wel voor dat we cashflow hebben”, zei ze. “We hebben verschillende manieren om onze dieren te verkopen.
“Als ik vanaf mijn boerderij verkoop, mag ik de prijs bepalen. Dus dat is idealiter wat ik wil doen.”
Ze voegde eraan toe dat boerderijen moeten kijken hoe ze zichzelf duurzaam kunnen maken. Bij Tall Pines Farms bijvoorbeeld is alles gebaseerd op de manier waarop het gras groeit. Ze gebruiken het om hun dieren te voeren tijdens het weideseizoen en maken er hooi van voor de winter als de dingen niet groeien.
Rachel zei dat de afgelopen twee jaar van droogte het heel moeilijk hebben gemaakt. Daarom is ze van plan om in de toekomst meer hittetolerante grassen te planten die niet uitdrogen.
