LONDEN – Een uitspraak van het Hooggerechtshof in Londen woensdag heeft een kritische aandacht voor het MI5 Domestic Intelligence Agency van Groot -Brittannië geworpen.
Een uitspraak door een panel met drie rechters in het Hooggerechtshof van Londen noemde het falen van het agentschap om adequaat te verklaren waarom vertegenwoordigers Britse rechtbanken herhaaldelijk hadden misleid over een informant die beschuldigd werd van geweld tegen vrouwen.
Ken McCallum, het hoofd van het agentschap, verontschuldigde zich tijdens de procedure voor het valse bewijsmateriaal dat eerder door een agent voor andere rechtbanken werd gegeven. Maar de uitspraak roept ernstige vragen op over het agentschap, dat zich richt op counterspionage, terrorisme en sabotage.
De zaak concentreert zich op een vrouw die wordt geïdentificeerd als “Beth”, die door haar voormalige partner ernstig huiselijk geweld beweert, bekend in juridische archieven als “X.”
De uitspraak van de rechtbank roept belangrijke vragen op over het recente gedrag van het agentschap en het langdurige beleid van het geheim.
De vermeende misbruiker had vaak zijn verbindingen met MI5 aangehaald, volgens de advocaat van Beth, Kate Ellis, die toezicht houdt op een rechtszaak aan de Centre for Women’s Justiceeen wettelijke non -profitorganisatie gericht op het verantwoordelijk maken van de Britse regering voor geweld tegen vrouwen.
“Een van de kenmerken van het misbruik in die relatie was dat deze man, x, tegen haar pochte dat hij een MI5 -informant was, of dat hij voor beveiligingsdiensten in het VK werkte, in wezen zei dat hij een garantie voor immuniteit had gekregen en hij kon doen wat hij leuk vond,” zegt Ellis. “Dit gaf hem duidelijk een echt gevoel van rechten en empowerment.”
De ervaringen van haar cliënt trokken voor het eerst publieke aandacht in 2022, toen de BBC rapporteerde over het gedrag van X en zijn schijnbare criminele immuniteit dankzij zijn banden met MI5.
Beth voelde zich “te gevangen om de relatie onmiddellijk te verlaten” en werd “extreem onwel” vanwege het misbruik, volgens Ellis. Ze diende een juridische klacht in en stelde een afzonderlijke claim dat het agentschap had geschonden op haar mensenrechten. Haar zaak is nog steeds aan de gang, drie jaar later.
Een senior MI5 -officier had de status van X als MI5 -agent van de BBC bevestigd, in een gesprek waarvan werd onthuld dat het was opgenomen. Maar het agentschap ontkende dit vervolgens jarenlang aan verschillende rechters, als onderdeel van zijn langdurige conventie dat bekend staat als “niet bevestigen of ontkennen” of ncnd.
“MI5 is erg controlerend over wat het toelaat om uit te komen”, zegt Gordon Corera, die nu een podcast organiseert genaamd “The Rest is Classified”, na twee decennia besteed aan het rapporteren over de beveiligingsdiensten van Groot -Brittannië voor de BBC.
“Met deze zaak is MI5 echt in het gevecht gegaan om wat ze ‘ncnd noemen’, zegt Corera. “Het punt dat ze dat doen, zeggen ze, is dat als ze de identiteiten van agenten niet kunnen beschermen, ze niet meer kunnen werven … en daarom zal er aanzienlijke schade aan de nationale veiligheid komen.”
MI5 beweerde dat het nooit bewust over de rol van X loog en in plaats daarvan de discrepanties in de rekeningen aan interne mix-ups toeschreef. Maar het Hooggerechtshof bekritiseerde zwaar het interne onderzoek van het agentschap naar deze mislukkingen en beveelden een “robuust en onafhankelijk” derde onderzoek aan.
Dit is niet de eerste keer dat het toezicht van MI5 in twijfel wordt getrokken, volgens Caroline Wilson Palow, de algemene raad van de non -profitorganisatie Privacy internationaaldie eerder met het agentschap is botst over bewakingsactiviteiten.
“MI5 heeft nu een verscheidenheid aan toezichtsorganen die toezicht houden in het VK, en toch is er nog steeds een enorme hoeveelheid vertrouwen in het bureau om zelf te melden wanneer er fouten plaatsvinden, wanneer er privacyovertredingen zijn, en dat vertrouwen is niet altijd goed opgericht,” zegt Wilson Palow.
Hoewel Britse burgers traditioneel iets hogere vertrouwensniveaus in hun inlichtingendiensten vertonen in vergelijking met de Amerikaanse burgers, strekt dat paradoxaal genoeg zich niet altijd uit tot andere overheidsgebieden die transparanter zijn over informatie. De verbanden tussen vertrouwen en transparantie zijn complex, zegt Ben Worthy, een onderzoeker van het openbaar beleid aan het Birkbeck College van de Universiteit van Londen.
“Het lijkt logisch dat als je ergens meer open bent, zul je meer vertrouwd zijn”, zegt Worthy. “Mensen zullen niet achterdochtig zijn dat je van hen weerhoudt. Ze zullen beter geïnformeerd zijn over wat je doet. Maar het is lastig, omdat het ervan afhangt waar je open voor bent en het hangt af van het soort vooropgezette ideeën van mensen over wie je bent en wat je doet.”
Ellis zegt dat haar cliënt wil dat lessen worden getrokken uit haar zaak in elk toekomstig onderzoek. Ze is ook nog steeds op zoek naar eerlijke antwoorden over de rol van haar misbruiker en duidelijke straffeloosheid.
“Wanneer wordt beweerd: ‘Wel, hoe zit het met de rechten van vrouwen om deze man te kennen en te kunnen identificeren die een risico voor hen kan vormen?’ Dat risico is een beetje minder gezien als het algemene risico voor de nationale veiligheid of het risico voor deze persoon om zijn identiteit bekend te maken, “zegt Ellis. “Ik weet niet zeker of dat de juiste balans is.”
