Een kampioen van congrestermlimieten zijn betekent leren leven met teleurstelling. Vraag het maar aan Scott Tillman.
Natuurlijk, mensen zoals zij: polling, aangehaald door Amerikaanse termijnlimieten, waar Tillman fungeert als Chief Operating Officer, suggereert dat bijna 9 op de 10 kiezers het aantal jaren dat een wetgever kan dienen, beperken. En vooral onder Republikeinen is het idee populair sinds het ‘contract met Amerika’ van Newt Gingrich drie decennia geleden.
“In het begin van de jaren negentig liepen veel kandidaten op termijnlimieten,” herinnerde Tillman zich. Maar het opleggen van de grenzen vereist het wijzigen van de grondwet, en het Congres is niet in staat geweest om een eerste stap te zetten: de taal doorgeven door tweederde meerderheden in het Huis en de Senaat voor ratificatie door de staten.
In plaats daarvan, zei Tillman, zou het Congres “meerdere rekeningen voor termijnen hebben, en (wetgevers) zouden hun stemmen tussen hen verdelen”, zodat elk lid kon ondersteunen zonder daadwerkelijk te passeren.
Sommige leden gaan gewoon terug, zei Tillman. “We hadden er een en zeggen dat hij erover bad. (Maar) meestal proberen ze gewoon het probleem te voorkomen.”
Dat brengt ons bij het West -Pennsylvania congreslid Guy Rschenthaler.
Resschenthaler dient zijn vierde termijn – één meer dan het amendement dat door de groep van Tillman wordt ondersteund, zou toestaan. (De taal legt een limiet van drie termijnen op in het Huis, twee termen in de Senaat.) Amerikaanse termijnen vragen de wetgevers niet om zichzelf af te treden, maar Reschentthaler heeft een belofte ondertekend om het amendement te ondersteunen. En in elk van zijn eerste drie termen cosponsoreerde hij zo’n rekening weken nadat de sessie begon.
Niet dit jaar. Vanaf donderdagmiddag staat Reschenthaler niet op de lijst van de bijna 100 cosponsors van het wetsvoorstel, waaronder vijf van de Republikeinse Republikeinse Pennsylvania -collega’s.
“Soms is het een toezicht,” zei Tillman. “Maar we hebben geprobeerd hem meerdere keren te bereiken … en hebben geen goede reactie gekregen.”
Ik ken het gevoel. Toen ik woensdag het kantoor van Rschenthaler vroeg waarom hij geen cosponsor was en of hij van plan was te zijn, deelde zijn kantoor deze verklaring met Wesa:
“Sinds hij naar het Congres kwam, heeft vertegenwoordiger Guy Rschenthaler de beperkte voorwaarden voor wetgeving voor federale wetgevers ondersteund. Als lid van het Republikeinse leiderschap van House is hij lasergericht op het uitvoeren van de eerste agenda van president Trump en het leveren van resultaten voor hardwerkende Pennsylvanians.”
Dat vertelde me iets dat ik al wist – dat Rschenthaler in het verleden termijnlimieten heeft ondersteund – zonder aan te pakken wat ik moet weten: of hij dat nu zou doen. Toen ik woensdag om opheldering vroeg, kreeg ik geen reactie.
Er is geen deadline om een cosponsor te zijn, dus Reschenthaler doet het grappigste ooit door op vijf minuten te tekenen nadat dit stuk uitgaat. (Of vijf minuten, in welk geval ik misschien moet doen alsof ik het niet heb gezien: twee kunnen dat spel spelen!)
Zelfs als hij dat doet, steekt de vertraging, omdat Rschenthaler tijd tot achterwetgeving heeft gevonden. Hij is bijvoorbeeld een van de vier cosponsors voor HR 691, die “Washington Dulles International Airport in Virginia aangeeft als de internationale luchthaven Donald J. Trump.”
En er zijn ook grenzen aan het geduld van de beweging. US Term Limits plaatst een billboard langs de Interstate 70 in Washington County – die door het 14e district van Rschenthaler loopt – met een foto van Rschenthaler die hem beschuldigt van “zijn Amerikaanse termijnen belofte verbreken.”
In een verklaring die het afgelopen weekend met de wereld wordt gedeeld, zei de Amerikaanse termijn CEO Nicolas Tomboulides: “De mensen van Pennsylvania verdienen het om te weten hoe representatief Reschenthaler de DC-game speelt en dat hij zijn belofte van de termijnlimieten niet hield.”
Het is niet duidelijk dat dit de politieke vooruitzichten van Reschenthaler zal schaden: hij wordt door Republikeinse voorverkiezingen gevaren en heeft de democratische oppositie van de token gerold. En dankzij het billboard kunnen critici hem niet langer beschuldigen van het nooit gezien in het district.
Toch zei Tillman dat wanneer de groep elders soortgelijke billboards heeft geplaatst, wetgevers “wel telefoontjes van mensen krijgen, en het herinnert hen aan hun belofte,” zei hij. Als het deze keer niet werkt, “zullen we waarschijnlijk mailers naar kiezers in het district sturen en het hen laten weten.”
In elk geval liet de verklaring van Rschenthaler woensdag Tillman niet onder de indruk, deels omdat Trump’s Amerika eerste agenda termijnlimieten bevatte toen hij een kandidaat was en omdat hij in functie was.
“Er is niets opgenomen in de eerste agenda van Trump dat zou voorkomen dat de vertegenwoordiger Reschenthaler zijn woord zou houden,” zei Tillman. “Maga lijkt erg populistisch, en dit is een populistisch probleem.”
“Negen van de 10 van uw kiezers ondersteunen dit,” voegde Tillman eraan toe. “Je belooft je kiezers. Wat is de overheffing?”
Er zijn geloofwaardige argumenten tegen termijnen. Vooral linksen merken op dat het beter zou zijn om te limit, die misschien meer invloed hebben in een congres van noobs. (En hoewel sommige democratische politici termijnlimieten ondersteunen, is de partij over het algemeen minder conflicteren over het hebben van een carrière in de overheid. Wat kan helpen verklaren waarom haar kantoorhouders leeftijd van kracht kunnen zijn totdat ze worden beperkt door goddelijke voorzienigheid.)
Ondersteuning aan de rechterkant is ook niet universeel niet. De lokale Republikeinse congreslid en Trump -loyalist Mike Kelly heeft bijvoorbeeld betoogd dat wetgevers profiteren van ervaring en kiezers moeten wijzigingen kunnen aanbrengen op hun eigen tijdschema.
Ook, verdere vaststelling van termijnen in de grondwet heeft, zullen we zeggen, schijnbaar de lijst met de prioriteiten van Trump neergeslagen. En er is geen twijfel dat Rschenthaler hard heeft gewerkt om die te bevorderen. Hij is de belangrijkste plaatsvervangend zweep voor huisrepublikeinen, waarbij stemmen worden verbijsterd in een verdeeld en vaak disfunctioneel congres.
Toch betoogt Tillman dat er minder van die disfunctie zou zijn als termijnen worden opgelegd.
Omdat de macht in het Congres vaak wordt toegewezen door anciënniteit, zei hij, zonder termijnlimieten: “Je krijgt mensen die jarenlang water betreden … … de stimulans is om problemen niet op te lossen, want als je het probleem oplost, heb je dat probleem niet om tegen te campagne voeren.”
Afwezig soort hervorming, zullen de dingen waarschijnlijk erger worden, omdat de partijen congresdistricten opnieuw tekenen op manieren die het electoraat verder kunnen balkaniseren. Maar het passeren van termijnen zouden onder andere Republikeinen in veilige districten zoals Reschentthaler vereisen om het winnen moe te worden. Trump beloofde vele malen over het campagnespoor dat ze zouden doen. Maar ook dat is misschien een lege belofte.
