Meer dan twee maanden later zijn de effecten van de budgetimpasse van Pennsylvania samen. Veel van de programma’s die de meeste pijn doen, zijn kleinere die de neiging hebben om weinig aandacht te krijgen.
In het Gemenebest ontslaan kleine non -profit programma’s zoals verkrachtingscrisiscentra het personeel en schalen de achtergronddiensten af, of bereiden ze zich voor. Rijke provincies dompelen in reserves om kinderdiensten en programma’s te financieren voor mensen met een verstandelijke beperking, terwijl slechtere provincies kredietlijnen (en bijbehorende rente) afnemen of sommige diensten volledig in de wacht zetten.
“We raden u aan om contact op te nemen met uw staatsvertegenwoordigers om hen te laten weten hoe belangrijk deze programma’s zijn”, het Community Action Partnership van Cambria County vorige maand gepost op Facebook, en kondigde aan dat het voor onbepaalde tijd huur- en hulpprogramma’s en een kinderdagverblijf zou stoppen. “Zonder staatsfinanciering lijdt de gemeenschap.”
De begroting was gepland op 30 juni, maar meningsverschil in de verdeelde staatsregering over financiering doorvoer en de algemene bestedingsniveaus, en een gebrek aan consensus over nieuwe inkomstenbronnen, hebben wetgevers gebonden.
Programma’s die worden getroffen door een vertraagd budget vallen in twee grote categorieën: scholen en andere onderwijsinitiatieven, waaronder bibliotheken; en gezondheids- en menselijke diensten, waarvan vele worden beheerd door provincies met hulp van staatsgeld.
Deze laatste groep is uitgestrekt en omvat alles, van medische noodhulpdiensten tot middelengebruik en probleemgokbehandeling, tot bevordering van zorginstanties.
Zoals Spotlight PA vorige maand meldde, waren sommige van de gemiste betalingen in de zomer groot.
Volgens de budgetsecretaris van Pennsylvania heeft het ministerie van Onderwijs van Pennsylvania niet ongeveer $ 1,4 miljard aan basisonderwijsfinanciering naar K-12-scholen gestuurd in juli en augustus, samen met $ 255 miljoen aan financiering van speciaal onderwijs en ongeveer $ 99 miljoen aan “federale subgrantbetalingen”. County Child Welfare -programma’s misten $ 390 miljoen aan betalingen, een ander opvallend nummer.
Veel andere categorieën provinciale diensten en non -profitorganisaties hebben betalingen gemist die dichter bij het bereik van enkele miljoen dollar zijn gemist. Maar hoewel die hoeveelheden er klein op papier uitzien, kunnen ze ook een grote impact hebben omdat deze programma’s op smalle marges werken.
Worstelende provincies en non -profitorganisaties
Het is moeilijk om een volledige boekhouding te krijgen van alle programma’s die het personeel en de diensten bezuinigen en de impasse is moeilijk. Maar naarmate de maanden zijn verstreken zonder budgetovereenkomst, zijn steeds meer provincies en organisaties begonnen hun worstelingen publiekelijk bekend te maken.
Chester County, buiten Philadelphia, miste volgens Whyy $ 10 miljoen aan staatsfinanciering voor menselijke dienstenprogramma’s in juli en augustus. Tijdens een persconferentie vorige maand zei Democratische staat senator Carolyn Comitta dat het graafschap, dat de rijkste van de staat is, die kosten voorlopig absorbeert, maar ze kunnen de kloof niet voor altijd overbruggen. “
Toch waren er bezuinigingen geweest, zelfs in Chester – op die persconferentie introduceerde Comité een spraakpatholoog die werd ontslagen van haar gespecialiseerde baan in een lokaal schooldistrict.
Andere provincies hebben al moeilijkere beslissingen moeten nemen.
De Lycoming-Clinton-toetreding-die toezicht houdt op de kinderen en jeugddiensten van die provincies, vroege interventie, geestelijke gezondheidszorg en intellectuele handicapservices en andere programma’s-moest zijn kredietlijn verhogen tot $ 3 miljoen om alles te laten draaien, volgens de Williamsport Sun-Gazette.
Clinton County Commissioner en president Jeffrey Snyder merkte tijdens een recente vergadering op dat “geen enkele rente betaald, niet alleen door deze werking, maar andere provincies in het Gemenebest, niet worden verantwoord. Dus daarom is het een extra last voor de belastingbetalers.”
“Eerlijk gezegd denk ik dat elke provincie een brief naar zijn wetgevers moet sturen en eist dat ze het werk doen waarvoor ze worden betaald,” zei Snyder, volgens de Sun-Gazette.
Vorige maand in Cambria County in West -Pennsylvania, het Community Action Partnership, dat huizen- en nutsvoorziening, vroege kinderjaren en gezondheidshulpprogramma’s beheert van een kantoor in de hoofdstraat van Johnstown, heeft verschillende van die middelen tijdelijk gesloten, volgens tv -station WTAJ.
Dit had invloed op het vermogen van de organisatie om huur- en utility assistentietoepassingen te verwerken en sloot een voorschoolse programma dat het leidde dat 95 kinderen diende.
Volgens WTAJ zei hoofd Joshua Yoder van Cambria County Community Action Partnership dat “als een door subsidie gefinancierde entiteit moeten zorgen, we ervoor moeten zorgen dat we bovenop die dingen zijn. Ik zou zeggen dat het in de afgelopen maand was dat we ons realiseerden, omdat we echt met ons pre-K-programma vanaf augustus moesten beginnen, echt een paar moeilijke beslissingen te nemen.”
Een reeks andere door de staat gefinancierde openbare diensten worden beheerd door netwerken van non-profitorganisaties en bedrijven in het Gemenebest, niet door provincies. Degenen die door de impasse worden getroffen, zijn organisaties die screenings van borstkanker, diensten voor huiselijk geweld en verkrachtingscrisiscentra bieden.
Sommige van de 48 verkrachtingscrisiscentra die in Pennsylvania actief zijn, hebben de diensten al moeten verminderen, zei Joyce Lukima, de Chief Operating Officer bij de staatscoalitie om respect te bevorderen, wat beleidswerk en belangenbehartiging voor de crisiscentra doet.
“Mensen zijn zo toegewijd. Ze doen er alles aan om niet op die plek te komen,” zei Lukima over centra. “Maar hoe langer dit gebeurt, het dwingt mensen om deze onhoudbare beslissingen te nemen die ze niet hoeven te nemen.”
Deze centra werken 24/7 hotlines voor overlevenden om te bellen en advies te ontvangen, personeel te laten vergezellen naar de eerste hulp en politiebureaus om als advocaten op te treden en ondersteuning te bieden door het juridische proces. Sommigen bieden ook counseling.
In juli en augustus misten ze $ 3,4 miljoen aan staatsbetalingen, volgens de budgetsecretaris van Pennsylvania.
Wanneer een budget impasse de staatsfinanciering bevriest, zijn er een paar stappen die centra nemen, zei Lukima. Ten eerste nemen velen een kredietlijn uit, die ze later moeten terugbetalen met rente. Als die kredietlijn opraakt en er nog steeds geen staatsfinanciering is, zijn ze vont, of ontslaan ze personeel. Het laatste redmiddel, zei Lukima, is het snijden van diensten.
De centra die dit punt al hebben bereikt, zijn meestal de kleinere in het platteland, zei ze.
Dingen worden echter krap in grotere, diepere centra.
Mary Onama, uitvoerend directeur van het Victim Services Center van Montgomery County in Norristown, zei dat haar organisatie 37% van haar financiering van de staat krijgt en al $ 70.000 aan betalingen heeft gemist. Als er tegen oktober geen budget is, groeit dat aantal tot ongeveer $ 150.000.
De financiën van het Victim Services Center zijn meer gediversifieerd dan sommige verkrachtingscrisiscentra omdat het ook ondersteuning biedt aan mensen die andere gewelddadige misdaden lijden, die met zijn eigen financiers hoort. Maar Onama vertelde Spotlight PA dat ze onlangs een “zeer transparant” gesprek moest voeren met haar werknemers, waarin ze hen vertelde dat als de impasse dan half oktober gaat, ze uren en triage-diensten moeten verminderen. In het worst-case scenario, zei ze, zou het absolute laatste ding om te gaan de 24/7 crisishotline van het centrum zijn.
“Dat betekent het snijden van echt kritieke diensten,” zei Onama, inclusief bijbehorende overlevenden voor ziekenhuizen, voor de rechtbank voor proces en voor politie -interviews. Deze dingen alleen doen is “heel beangstigend en heel moeilijk”, zei ze.
Dit is niet de eerste impasse van de staatsbudget van Onama. Ze is sinds 1998 het hoofd van het Victim Services Center.
“We zijn hier eerder geweest,” zei ze. Maar ze voegde eraan toe: “Het maakt het niet eenvoudiger. Het maakt het zelfs belachelijker.”
