MARYLAND – Op een warme zomerdag eerder dit jaar liet een moeder een verontrustend gesproken bericht achter op de WhatsApp van deze verslaggever. “Mijn kind werd vanochtend wakker met het gevoel dat hij stikte. Ik maak me zorgen”, zei ze in het Spaans. De jongen had een voorgeschiedenis van astma, voegde ze eraan toe.
De vrouw vroeg om te worden aangeduid met haar eerste initiaal, M, omdat haar zoon weliswaar een Amerikaans staatsburger is, maar zij en haar man geen papieren hebben. In reactie op de mededeling dat ze professionele medische hulp moest zoeken, zei M dat ze erover had nagedacht of ze hem naar de plaatselijke kliniek moest brengen, omdat ze bang was dat ze door de immigratiedienst zou kunnen worden vastgehouden.
Het is een verontrustend patroon dat in immigrantengemeenschappen naar voren is gekomen: het wegblijven van medische zorg uit angst.
“Op alle wegen in noordelijke richting zijn ICE-operaties uitgevoerd”, zei ze in een ander gesproken bericht. Ze was bang om gearresteerd te worden.
Ze besloot het af te wachten.
De situatie van M komt steeds vaker voor. Een nieuw landelijk onderzoekuitgevoerd tussen april en juni 2026 door de American Academy of Pediatrics, ontdekte dat 40% van de kinderartsen heeft gemerkt dat gezinnen wegblijven van de zorg vanwege immigratieproblemen. Dertig procent zei dat ze gezinnen hebben gezien die aarzelen om openbare gezondheidszorgdiensten en -ondersteuning aan te vragen, zoals Medicaid. Ze merkten ook op dat er gezinnen in hun praktijk zijn die het vermijden om hun kinderen naar school te sturen.
Dr. Lee Beers, hoofdarts van de academie, zegt dat het weghouden van kinderen van school gevolgen heeft voor de gezondheid. “Ze kunnen binnen de school gezondheidszorg krijgen. Ze kunnen geestelijke gezondheidszorg krijgen. Het is een plek waar zorgzame en ondersteunende volwassenen kunnen helpen vaststellen of er een opkomend gezondheidsprobleem of een geestelijk gezondheidsprobleem is.”
“Zijn lippen werden blauw”
Terug in het zuiden van Maryland ging het steeds slechter met de jongen. M herinnerde zich hoe bleek hij was. “Zijn lippen werden blauw.”
Ze namen de bus naar de plaatselijke kliniek. Het was nacht en toen ze daar aankwamen, vertelde de dokter haar dat de toestand van het kind ernstig was. Hij kreeg zuurstof.
In een ander gesproken bericht zegt ze dat haar zoon is overgebracht naar Washington DC. ‘Alsjeblieft’, zegt ze. “Laat het goed met hem gaan.”
Er was geen ruimte voor haar in de helikopter. Ze kreeg te horen dat ze hen in het ziekenhuis moest ontmoeten. “En nu vraag ik me af of ik veilig zal zijn in een Uber. Als mijn hele gezin rijdt, wat gebeurt er dan als we worden aangehouden. Stappen ICE-agenten in het openbaar vervoer?”
Een verpleegster in de kliniek in Maryland betaalde voor een Uber.
“Ik passeerde zojuist het Washington Monument”, zegt ze in een ander bericht. Ze noemde het de naald. ‘En het Witte Huis. Dit voelt gevaarlijk.’
Toen ze dichter bij het ziekenhuis kwam, kwam er nog een angst: dat haar om haar immigratiepapieren zou worden gevraagd.
Een stille verandering in de immigratiehandhaving
Juridisch gezien kunnen ziekenhuizen om de immigratiestatus vragen – in Florida En Texas zij zijn verplicht dit te doen om de gezondheidszorgkosten van patiënten zonder papieren te kunnen rapporteren. In beide staten hebben patiënten het recht om weigeren te antwoorden vragen over de immigratiestatus. Maar in de hele VSZiekenhuizen kunnen spoedeisende zorg niet weigeren vanwege de immigratiestatus.
Die zijn er echter geweest rapporten van ICE-agenten bij medische voorzieningen.
Onlangs is er nog een reden geweest voor immigranten – inclusief degenen die hier legaal zijn – om zich zorgen te maken over het zoeken naar medische zorg. Vanaf deze week, immigratieambtenaren Bij de beslissing of mensen de VS kunnen binnenkomen of een legaal verblijf kunnen krijgen, wordt rekening gehouden met een breder scala aan publieke voordelen die een persoon ontvangt. Ze zullen ook overwegen welke voordelen familieleden krijgen – bijvoorbeeld Medicare en voedselhulp, zoals SNAP. Eerdere regeringen hadden specifiek uitgesloten dat bepaalde voordelen ooit in aanmerking zouden worden genomen bij immigratieaanvragen.
Dit maakt deel uit van een grotere verschuiving in de manier waarop de regering-Trump immigratiehandhaving benadert. Eerder dit jaar waren er luide, bombastische ICE-aanvallen in Minneapolis. Vorig jaar vonden ze plaats in Los Angeles en Chicago. Die operaties veroorzaakten zware terugslag; de nieuwe strategie is rustiger. Er zijn nog steeds invallen en arrestaties – het aantal schoot deze zomer omhoog. Maar in toenemende mate betekent handhaving ook het afsnijden van de toegang tot diensten en voordelen, waardoor mensen ertoe worden aangezet zichzelf te deporteren.
Tweeëntwintig staten en DC zijn gezamenlijk een rechtszaak aanspannen tegen het ministerie van Binnenlandse Veiligheidwaarbij wordt gezegd dat de nieuwe interpretatie van de regering-Trump over het meewegen van publieke voordelen bij immigratiebeslissingen mensen weg zou kunnen houden van basisgezondheidsdiensten.
“Hardwerkende gezinnen mogen niet gedwongen worden om te gaan zonder de steun die ze nodig hebben, omdat ze bang zijn dat het vragen om hulp hen het land uit zal zetten”, zegt de Democratische procureur-generaal van New York, Letitia James, in een persbericht.
In een e-mail aan NPR antwoordde het DHS: “Dit is de ideologische verdraaiing die linkse leiders nodig hebben om hun oplichting van de Amerikaanse belastingbetaler door illegale criminelen te rechtvaardigen.”
Een vertraging die ernstige gevolgen had kunnen hebben
“Een bezoek aan uw kinderarts is een kans om acute problemen op te sporen voordat ze verergeren”, zegt Dr. Beers van de American Academy of Pediatrics. Als deze zorgen niet vroeg worden onderkend en snel worden aangepakt, kunnen ze op de lange termijn ernstige gevolgen hebben voor de gezondheid van kinderen en uiteindelijk een grotere last vormen, niet alleen voor het gezin en het kind, maar ook voor het gezondheidszorgsysteem als geheel.”
Een arts van een gezondheidskliniek in Maryland verzocht NPR haar naam niet te gebruiken uit angst dat haar patiënten (die grotendeels immigranten zijn) het doelwit zouden worden. Ze zei dat ze vermoedt dat de gevolgen voor de gezondheid snel duidelijk zullen worden. “We zien patiënten die niet alleen komen voor routinematige screening, maar ook voor hun diabetescontrole en hun bloedonderzoek. Misschien zien we over een jaar een stijging in het aantal hartaanvallen en beroertes in deze populatie. We weten dat mensen bang zijn. We weten nu dat het onmiddellijke effect een verslechtering van de geestelijke gezondheid is.”
Uiteindelijk zegt ze dat het een kwestie is die ook mensen buiten de immigrantenfamilies aangaat. “Als we patiënten hebben die bang zijn om vaccins te gaan halen, heeft dat gevolgen voor iedereen. En dat is slechts één voorbeeld. We hebben al gezien wat er de afgelopen jaren in dit land met de mazelen is gebeurd. Het doet de hele gemeenschap pijn.”
Wat M betreft: de ochtend nadat haar zoon in het ziekenhuis was opgenomen, schreef ze opnieuw. De jongen had een luchtweginfectie, die een ernstige astma-aanval had veroorzaakt.
Het ziekenhuis vertelde haar dat ze hem eerder had moeten binnenbrengen.
