De gemeenteraadsleden van Pittsburgh lijken het over één ding eens te zijn: het stadsbestedingsplan voor 2026 van aftredend burgemeester Ed Gainey heeft een aantal grote herzieningen nodig.
Ze moeten er alleen nog achter komen welke dat zullen zijn.
Gainey presenteerde zijn voorstel voor de begroting 2026 eerder deze maand, waarin het werd gekarakteriseerd als een strak plan dat is ontworpen om de stad door een periode van toenemende schuldenbetalingen te loodsen, zonder toevlucht te nemen tot belastingverhogingen of grote bezuinigingen. Maar in een brief aan haar collega-raadsleden bekritiseerde Erika Strassburger, voorzitter van de gemeenteraad, het plan als onrealistisch, met het argument dat het geen oplossingen biedt “die consistent zijn met de ernst van de situatie” waarmee de financiën van Pittsburgh nu worden geconfronteerd.
“We bevinden ons momenteel in een begrotingscrisis en we moeten dienovereenkomstig handelen”, schreef Strassburger. “Dit betekent dat we harde keuzes moeten maken over onze prioriteiten voor 2026, en niet moeten hopen dat de stad gewoon nog een jaar overeind zal blijven.”
“Mijn eigen mening is stellig: de Raad mag het begrotingsvoorstel van de burgemeester niet goedkeuren voordat er substantiële wijzigingen zijn aangebracht die het bestedingsplan in overeenstemming brengen met onze financiële realiteit”, schreef ze.
Strassburger herhaalde zijn bezorgdheid dat, op basis van de uitgaven in voorgaande jaren, de begroting van de burgemeester het bedrag onderschat dat de stad zal besteden aan het betalen van overuren aan openbare veiligheidswerkers. Ze zei dat de begroting eveneens te optimistisch was over wat er zou worden betaald voor elektriciteit en andere nutsvoorzieningen. En ze zei dat, hoewel de begroting op papier een klein overschot liet zien, dit slechts te wijten was aan wat bezuinigingen: de begroting van Gainey verdeelt de uitgaven aan programma’s als betaalbare huisvesting en geweldpreventie, en behandelt deze als overdrachten naar afzonderlijke fondsen in plaats van als daadwerkelijke uitgaven, ook al kosten de uitgaven de stad ook.
De begrotingsdirecteur van de Raad, Pete McDevitt, waarschuwde tijdens een vergadering half november dat Gainey’s begrotingsvoorstel grote veranderingen nodig zou hebben om aan het moment te voldoen. Hij haalde soortgelijke zorgen aan als Strassburger en stelde dat de financiële uitdagingen waarmee de stad wordt geconfronteerd ernstiger zijn dan de louter tijdelijke problemen die Gainey vaak heeft voorspeld.
“Dit is geen budget waarbij je de bril afzet en de paardenstaart uittrekt en ineens heb je een prom queen”, zei McDevitt, in wat een verwijzing leek te zijn naar de romantische komedie uit 1999. “Dit is een veel grotere taak.”
Over het geheel genomen betoogde Strassburger in de brief dat grote stappen en keuzes die “misschien impopulair zijn” nodig zouden zijn om een meer realistische begroting te creëren. Het was aan de Raad om die keuzes te maken, zei ze.
“Ik verwacht en verwelkom de hulp van de regering bij het opnieuw evalueren van dit document en het samenwerken met ons om deze moeilijke keuzes te maken. Maar dit is nu de begroting van de Raad”, schreef ze. “Vergis je niet: hoewel we verwachten dat het team van de burgemeester samenwerkt aan een beter bestedingsplan, staat de Raad klaar om deze moeilijke maar noodzakelijke veranderingen op eigen kracht door te voeren”
De specifieke keuzes die de Raad daadwerkelijk maakt, hangen echter nog steeds in de lucht. Strassburger vertelde Soest Nu dat zij en haar collega-raadsleden verschillende opties overwegen om de geldproblemen van de stad aan te pakken.
Eén optie, zo vertelde Soest Nu, zou kunnen zijn om meer inkomsten binnen te halen via een belastingverhoging. Strassburger zegt dat ze momenteel “naar alle verschillende opties kijkt van hoeveel verschillende percentages (van hogere belastingen) de stad zouden kunnen opleveren, en dat afweegt tegen het begrip en de erkenning dat de kosten van levensonderhoud voor zoveel Amerikanen op dit moment stijgen.”
Een andere optie zou kunnen zijn om over de hele linie te bezuinigen op de niet-personeelsuitgaven en tegelijkertijd de stijging van de kosten van levensonderhoud met 3% voor niet-vakbondswerknemers te verminderen. Een derde optie zou kunnen zijn om de hoeveelheid geld die elk jaar opzij wordt gezet in de trustfondsen van de stad te verminderen, met name in het Stop the Violence Fund en Housing Opportunity Fund.
“Geen van deze opties is pijnvrij. Ze zijn allemaal op de een of andere manier pijnlijk”, zei Strassburger vorige week.
Ze zei dat ze samenwerkt met het begrotingsbureau van de Raad om te zien welke voordelen verschillende combinaties van deze strategieën kunnen opleveren, en dat ze deze opties met haar collega’s bespreekt.
Een van de uitdagingen: hoewel raadsleden de financiële projecties van Gainey niet vertrouwen, moeten ze nog steeds precies bepalen hoe groot het gat is dat ze moeten opvullen. Schattingen lopen uiteen, maar stadsambtenaren speculeren dat een meer verantwoorde begroting ofwel lagere kosten ofwel hogere inkomsten zou omvatten – of een combinatie van beide – in de orde van grootte van ongeveer $15 miljoen tot $35 miljoen.
Het debat zal waarschijnlijk de komende dagen worden voortgezet, aangezien raadsleden via begrotingshoorzittingen naar de stadsdiensten zullen luisteren. De gemeenteraad en het kantoor van de burgemeester moeten het vóór het einde van het jaar eens worden over een begroting, maar dat geeft hen enkele weken de tijd om tot overeenstemming te komen.
Gainey-woordvoerder Olga George zei in een verklaring dat het zonder concrete voorstellen te vroeg is om commentaar te geven op de beraadslagingen van de raad. Ze antwoordde niet op de vraag of Gainey een veto zou uitspreken over een begroting die grote bezuinigingen of belastingverhogingen omvatte, maar zei dat de regering “er vertrouwen in heeft dat we een evenwichtige en zorgvuldig overwogen begroting hebben gepresenteerd waarmee de stadsdiensten in 2026 voor de inwoners kunnen worden voortgezet.”
Net als Strassburger ziet wethouder Bob Charland ook verschillende mogelijke wegen voorwaarts – hoewel hij de opties enigszins anders heeft geformuleerd. De stad zou de belastingen kunnen verhogen, de dienstverlening kunnen bezuinigen of mensen kunnen ontslaan, zei hij.
“Ik wil al deze opties kunnen verkennen”, zei Charland. “Mijn sterke voorkeur gaat uit naar het niet verhogen van de belastingen. Ik denk dat ik daar het moeilijkst aan zou komen. Dat gezegd hebbende, is er voor mij ook niets van tafel.”
Hij erkende dat elke beslissing om te bezuinigen op stadspersoneel of -programma’s pijnlijk zal zijn.
“Zoals de begrotingsdirecteur (McDevitt) tegen mij zei… we zijn op een punt aangekomen waarop we in veel situaties niet aan het afvallen zijn, maar aan het verminderen van de spieren,” zei hij.
Wethouder Anthony Coghill was kritischer over elke vorm van belastingverhoging. Hij zei dat hij, in plaats van de belastingen te verhogen, liever mensen ontslaat van een brede, niet-gespecificeerde categorie die hij ‘alles wat niet essentieel is’ noemt.
“Ik ben niet het type persoon dat zegt: ‘Laten we gewoon de belastingen verhogen.’ … Dat doet iedereen pijn”, zei hij. Hij wil “elk dubbeltje bekijken dat binnenkomt” in de stad, en sluit niet uit dat er werknemers worden ontslagen.
Aan de andere kant van het spectrum zegt wethouder Barb Warwick dat ze pleit voor het verhogen van de inkomsten in plaats van het bezuinigen op diensten. Ze is van mening dat bezuinigingen op de dienstverlening het voor de stad moeilijker zullen maken om inwoners aan te trekken en te behouden.
Ze zei dat ze geïnteresseerd is in het onderzoeken van een combinatie van manieren om in de toekomst meer geld in te zamelen voor de stad. Deze opties zouden een verhoging van de onroerendgoedbelasting in de nabije toekomst kunnen omvatten, waarmee de al lang bestaande uitdaging wordt aangepakt om meer inkomsten te vinden bij grote, van belasting vrijgestelde werkgevers, of het opbouwen van een beweging voor een “eerlijke deelbelasting” op onverdiende inkomsten zoals dividenden, vermogenswinsten en rente.
“Het is nooit een leuk gesprek”, zei Warwick. “Niemand wil ooit de belastingen verhogen, zeker niet gekozen functionarissen. Maar ik denk dat we als verantwoordelijke rentmeesters voor de financiën van de stad een gesprek moeten voeren.”
Raadsvoorzitter Dan Lavelle zegt dat hij gelooft dat het antwoord waarschijnlijk “ergens in het midden” ligt, met een mix van hogere inkomsten en lagere kosten.
“Ik heb op de een of andere manier nog geen definitief besluit genomen, maar we bekijken al die kansen.”
Minstens één groep buiten het stadhuis maakt zich al op om zich te verzetten tegen mogelijke belastingverhogingen. Het Republikeinse Comité van Pittsburgh uitte zijn bezorgdheid toen het hoorde dat er mogelijk verhoogde belastingen op tafel lagen, en herhaalde de algemene kritiek dat de fondsen uit het covid-tijdperk meer hadden moeten worden besteed aan de vervanging van het verouderende wagenpark van de stad.
“Pittsburghers mogen niet worden gestraft voor het falen van het stadhuis”, zei Todd McCollum, voorzitter van de Republikeinse Partij van de stad Pittsburgh, in een verklaring. “Belastingbetalers hebben deze crisis niet veroorzaakt – en ze mogen niet gedwongen worden ervoor te betalen.”
