Corporate America wil in het openbaar niet vechten met president Trump. Maar als gevolg hiervan stelt het hem een ongekende hoeveelheid controle over de vorm – en toekomst – van Amerikaanse bedrijven af.
In de afgelopen week heeft de president de hitte op grote bedrijven en hun CEO’s opgeleverd in een mate die ongekend is, zelfs door de normen van de normen van Trump. Hij heeft in zijn politieke carrière publiekelijk bedrijven en hun leidinggevenden aangevallen – maar nu eist hij dat hij schiet van leidinggevenden die niet eens bekende namen zijn, zoals een bedrijfseconoom bij Goldman Sachs.
Op maandag kondigde Trump een buitengewone deal aan voor de Amerikaanse regering om een aandeel van 15% in de H20 -chipverkoop van NVIDIA in China te nemen als voorwaarde voor het verlichten van beperkingen om de chip daar te kunnen verkocht worden. Toen zei zijn minister van Financiën, Scott Bessent, woensdag dat de administratie in de toekomst andere bedrijven om soortgelijke betalingen kan vragen.
“Trump heeft altijd de pulpachtige preekstoel van het presidentschap gebruikt om te proberen de zakelijke activiteit naar zijn gewenste doelen te leiden – maar in de tweede termijn hebben we dit naar een heel nieuw niveau gezien”, zei Ryan Bourne, een econoom bij het Cato Institute, een libertarische denktank.
De regeling van de NVIDIA-inkomstenuitwisseling, in het bijzonder, klonk alarmen onder het Amerikaanse bedrijfsleven-die de neiging hebben om fiscaal conservatieve en anti-regulatie scheef te zetten, en die in het algemeen de herverkiezing van Trump vorig jaar verwelkomde. Door een verlaging van de verkoop van een particulier bedrijf te eisen, in ruil voor het recht om zaken te doen, tart Trump het traditioneel Republikeinse evangelie van het vrije marktkapitalisme.
Op maandag waarschuwde een columnist voor gewaarschuwd dat Trump “de (de) Chinese communistische partij imiteert” en de Amerikaanse economie transformeert in iets dat lijkt op de overheidsgestuurd “staatskapitalisme” van China.
Het is een toenemende zorg die wordt gedeeld door andere bedrijfsexperts. “Het is een enorme zorg,” zei Jeffrey Sonnenfeld, een professor in de Yale University Management die regelmatig met CEO’s spreekt.
“Deze ‘marxistische maga’-beweging blijft steeds meer uitbreiden, de controle nemen zonder de weerstand van de besluitvorming van de particuliere sector,” voegde hij eraan toe. “Dus dat betekent dat we winnaars en verliezers hebben op basis van vriendjespolitiek.”
In een e -mailde reactie op NPR heeft woordvoerder Kush Desai van het Witte Huis niet aangepakt de zorgen over vriendjespolitiek of ‘staatskapitalisme’.
“Het hands-on leiderschap van president Trump is de weg vrijmaken voor een nieuwe gouden eeuw voor Amerika”, schreef Desai.
Trump versterkt zijn aanvallen op CEO’s en andere leidinggevenden
Trump heeft al lang sociale media en zijn andere openbare verklaringen aan Cajole gebruikt, bekritiseert en prijst bedrijven en individuele CEO’s. Ze hebben op hun beurt actief zijn goedkeuring gezocht – vooral omdat hij in november herverkiezing won.
Tijdens zijn eerste termijn bekritiseerden velen in het Amerikaanse bedrijfsleven openlijk Trump over beleid, waaronder zijn verbod op immigranten uit sommige moslim-meerderheidslanden, of ze probeerden afstand te nemen van zijn meest controversiële uitspraken, zoals zijn reactie nadat geweld uitbrak op een blanke supremacistische rally in Charlottesville, Virginia. Maar nu proberen de meeste bedrijven te voorkomen dat ze worden aangetrokken tot alles wat als “politiek” wordt gezien – afgezien van het actief de goedkeuring van de president.
In januari waren Apple’s Tim Cook, Facebook’s Mark Zuckerberg en Amazon’s Jeff Bezos slechts enkele van de zakelijke leiders die de tweede inhuldiging van Trump bijwoonden. En totdat de twee mannen dit voorjaar vielen, verleende Trump Tesla CEO Elon Musk een buitengewone hoeveelheid macht om het federale personeelsbestand te ontmantelen.
De ongemakkelijke stilte van het Amerikaanse bedrijfsleven is doorgegaan ondanks de agressieve inspanningen van Trump om de Amerikaanse economie te hervormen door zijn brede importbelasting en om de Federal Reserve nauwer onder zijn controle te brengen.
Veel van deze beleidsmaatregelen hebben zich zorgen gemaakt over Wall Street-investeerders, CEO’s met grote bedrijven en de eigenaren van kleine bedrijven die zich in de frontlinie van de tarieven bevinden. Maar zelfs terwijl ze proberen te lobbyen achter gesloten deuren, onthouden veel zakelijke leiders zich van het bekritiseren van hem of zijn beleid in het openbaar.
“Vanwege de kracht van deze wraakzucht zijn CEO’s terughoudend om de beer te steken,” zei Sonnenfeld.
Trump heeft grote autofabrikanten gewaarschuwd om de prijzen niet te verhogen en heeft publiekelijk geëist dat Walmart de kosten van zijn tarieven “eet”. Hij nam ook de eer aan voor de recente aankondiging van Coca-Cola dat het frisdranken zou uitrollen met rietsuiker in plaats van maïssiroop.
Maar vorige week ging hij nog een stap verder door het ontslag van Intel CEO Lip-Bu Tan te eisen. In een sociale media -post die de aandelen van het bedrijf daalde, beweerde Trump dat Tan “zeer conflicteren” was en problematische banden had met China.
Vanuit een economisch perspectief was de vraag van Trump naar het ontslag van Tan een van de “meest agressieve openbare verklaringen die de president heeft afgelegd”, zei Meena Bose, een expert in het presidentiële beleid en directeur van een Hofstra University Center dat het Amerikaanse voorzitterschap bestudeert.
“Zoveel van de tweede termijn van president Trump brengt echt een onafhankelijk pad in kaart, met heel weinig aandacht voor het precedent – of in sommige opzichten bijna een afwijzing van precedent,” voegde ze eraan toe.
Tan kon Trump’s nummer veranderen door hem persoonlijk aan te doen. Nadat de CEO van Intel maandag het Witte Huis had bezocht, verklaarde Trump dat Tan’s “Succes and Rise een geweldig verhaal is”.
De aandelen van Intel zijn gesprongen. Het bedrijf zei in een persbericht dat Tan de vergadering gebruikte om “Intel’s toewijding om de Amerikaanse technologie en productie leiderschap te versterken. We waarderen het sterke leiderschap van de president om deze kritieke prioriteiten te bevorderen.” Een woordvoerder weigerde verder commentaar te geven.
Maar al snel had Trump een ander bedrijfsdoel gekozen. Op dinsdag bekritiseerde hij Goldman Sachs CEO David Solomon en zei hij dat hij ‘een nieuwe econoom moest krijgen’. Goldman Sachs Chief Economist Jan Hatzius heeft herhaaldelijk gewaarschuwd dat de brede tarieven van Trump uiteindelijk de prijzen zullen verhogen die Amerikaanse consumenten betalen en de bredere economie kunnen beschadigen.
Een woordvoerder van Goldman Sachs weigerde commentaar te geven. En de investeerders waren minder bang dan die van Intel; De aandelen van de bank zijn gestegen sinds de post van Trump.
Oproep tot CEO’s om “collectieve actie” te ondernemen
Corporate America is nauwelijks alleen in het gevoel toegenomen hitte van het Witte Huis. Sinds hij in januari aantrad, heeft Trump allerlei concessies gewonnen van advocatenkantoren, universiteiten en mediabedrijven die de Amerikaanse goedkeuring zoeken voor fusies of andere zakelijke transacties.
Ondertussen probeert de president ook de onafhankelijkheid van andere krachtige Amerikaanse entiteiten, waaronder de Federal Reserve te ondermijnen. Zijn voortdurende campagne tegen Federal Reserve -voorzitter Jerome Powell over het verlagen van de rentetarieven ging deze maand vooraf aan zijn beslissing om het hoofd van het Top Statistics Agency van de regering te ontslaan nadat het een teleurstellend banenrapport had uitgesproken. Het Bureau of Labor Statistics is verantwoordelijk voor het produceren van het maandelijkse banenrapport en voor het volgen van inflatie.
Dat schieten bipartisanal alarmbellen veroorzaakte over hoe de politiek gemotiveerde acties van Trump het bredere financiële en economische systeem destabiliseren.
“Het hebben van objectieve, niet -partijgebonden gegevens, alleen saaie gegevens die worden samengesteld met hoge kwaliteit en integriteit – die nodig is voor onze economische en politieke debatten. En om te bedreigen dat ons gewoon arm maakt als een land,” vertelde Michael Horrigan, die voorheen toezicht hield op de werkgelegenheidsmetingprogramma’s van het Bureau en is hij nu president van de non -profit wij Upjoh Institute voor werkonderzoek naar het onderzoek van het werk.
En toch halen beleggers het allemaal op. Amerikaanse markten zijn op een recordbrekende traan, ondanks hun april freak-out over de mogelijke gevolgen van de tarieven van Trump. De president verzachtte en vertraagde enkele van die importbelastingen na de marktreactie, vooral onder beleggers in de Amerikaanse staatsobligaties die ten grondslag liggen aan het wereldwijde financiële systeem. Maar vanaf vorige week zijn de tarieven van Trump van 15% op de meeste import nu in grote lijnen van kracht.
Sonnenfeld voorspelt dat er een andere uitverkoop van de markten nodig is-en veel meer dramatische tekenen dat tarieven de Amerikaanse economie beschadigen-voordat CEO’s zich bevoegd voelen om Trump publiekelijker te verzetten. Hij verwacht dat de inflatie tegen het einde van het jaar aanzienlijk zal verslechteren, waarna hij, zei hij, bedrijfsleiders meer “luchtbedekking” zullen hebben om de president te bekritiseren.
Bedrijfsleiders willen niet dat hun kritiek ‘eruit ziet alsof het gewoon vanuit een ideologisch perspectief komt’, zei Sonnenfeld. “Ze moeten een rechtvaardiging van dollars en cent tonen.”
In de tussentijd heeft hij een aanbeveling voor de manier waarop de Titans of American Capitalism kunnen opkomen voor hun onafhankelijkheid-zelfs als het ook een tactiek is geliefd bij vakbonden en andere traditionele critici van bedrijfsleiders en vrijmarktkapitalisme.
“Ze kunnen het niet alleen doen,” zei Sonnenfeld. “De enige manier waarop u een pestkop neerhaalt, is door collectieve actie.”
