Het is een extreem orkaanseizoen geweest in zowel de Atlantische als de Stille Oceaan, maar om totaal verschillende redenen.
De Stille Oceaan heeft tot nu toe 18 orkanen gezien en 41 stormen genoemd Over het geheel genomen zijn dit ongebruikelijk hoge cijfers voor dit punt in het seizoen.
De Atlantische Oceaan ervaart precies het tegenovergestelde.
Voor de eerste keer in meer dan 100 jaar hebben zich op 25 september geen volwaardige orkanen in de Atlantische Oceaan gevormd. Er hebben zich slechts zeven genoemde stormen gevormd, die allemaal minder intense tropische stormen waren.
“Het is een verhaal over twee bekkens”, zegt Gabriel Vecchi, hoogleraar geowetenschappen aan de Universiteit van Princeton. “De Stille Oceaan: ongelooflijk actief. De Noord-Atlantische Oceaan: ongelooflijk inactief.”
Wetenschappers zeggen dat dit waarschijnlijk te wijten is aan een krachtig El Niño-klimaatpatroon. Dit natuurlijke patroon, dat om de paar jaar voorkomt, heeft de neiging orkanen in de Atlantische Oceaan te onderdrukken, terwijl het meer stormen in de Stille Oceaan aanwakkert.
Hawaï is één van de plaatsen die het zwaarst te lijden heeft onder deze verschuiving.
Orkaan Nolo zal naar verwachting dit weekend zware regenval en potentiële overstromingen naar Hawaï brengen, volgens de Nationaal orkaancentrum.
Het is de derde orkaan die de eilanden dit jaar bedreigt, na orkaan Lala in augustus en orkaan Lowell begin september.
De rol van El Niño
Waarom is het zo’n ongewoon jaar? Klimaatwetenschappers wijzen op de recordbrekende El Niño van dit jaar.
El Niño ontstaat wanneer de watertemperatuur in de Stille Oceaan, vlakbij de evenaar, stijgt. Dat warmere water levert brandstof voor orkanen, waardoor grotere en krachtigere stormen ontstaan. Dat betekent dat wanneer zich een storm vormt, de kans groter is dat deze orkaankracht bereikt.
Het beïnvloedt ook weerpatronen over de hele wereld. In de Noord-Atlantische Oceaan heeft El Niño de neiging de windschering te vergroten, waardoor het moeilijker wordt voor orkanen om zich te vormen door stormen uit elkaar te scheuren.
Dit jaar is El Niño intenser dan normaal. De watertemperaturen in de Stille Oceaan bereiken al recordhoogten, ook al zal het fenomeen zijn piek pas later dit jaar bereiken.
“We zijn op weg naar wat vrijwel zeker de sterkste El Niño ooit zal zijn”, zegt Brian McNoldy, een senior onderzoeksmedewerker aan de Universiteit van Miami. “Het heeft de verwachtingen overtroffen”, zegt hij, zowel in de Stille Oceaan als in de Atlantische Oceaan.
Warmer water kan ook zorgen voor een snellere intensivering zodra er stormen ontstaan.
Op dinsdag, Orkaan Polovoor de Pacifische kust van Mexico, is in minder dan 24 uur van een tropische storm uitgegroeid tot een orkaan van categorie 5.
Vecchi omschrijft de intensivering van Polo als “verbazingwekkend”.
Een dergelijke snelle intensivering kan stormen gevaarlijker maken, deels doordat de tijd die mensen hebben om zich voor te bereiden wordt beperkt.
Wat is de rol van klimaatverandering?
Wetenschappers proberen nog steeds te begrijpen waarom sommige El Niño-evenementen sterker zijn dan andere. Sommige recente studies suggereren klimaatverandering kan een sterkere drijvende kracht zijn El Niño-evenementen.
Die wetenschap blijft onzeker, zegt Vecchi, maar de potentiële gevolgen van El Niño zijn goed begrepen.
El Niño verhoogt over het algemeen de temperatuur wereldwijd en kan sommige gebieden in de wereld natter maken en andere droger.
In de nabije toekomst zegt Paul Roundy, hoogleraar atmosferische wetenschappen aan de Universiteit van Albany, dat hij uitkijkt naar meer stormen die Hawaï zullen treffen, samen met droogtes en branden in Midden-Amerika.
El Niño zou ook voor een nattere winter kunnen zorgen in delen van het zuidwesten van de VS. waar de droogte aanhoudt. Maar dit kan ook het risico op overstromingen vergroten.
Deze gevolgen van El Niño komen bovenop de opwarming die wordt veroorzaakt door door de mens veroorzaakte klimaatverandering, waardoor de kans op extreem weer over de hele wereld nu al toeneemt.
“Je kunt klimaatverandering zien als iets dat altijd op de achtergrond speelt van vrijwel alles wat we in de oceaan en in de atmosfeer ervaren”, zegt McNoldy. “Dus het doet de weegschaal doorslaan.”
