In de cafetaria van Carlynton Junior-Senior High School, een paar weken na het begin van het schooljaar, zat Safa Alnahhas, een leerling van groep 11, aan een ronde tafel en speelde het kaartspel Uno met haar vriendinnen.
‘Ik heb trouwens gewonnen,’ pochte ze brutaal. “Altijd een winnaar.”
De lunchspelen zijn een afwisseling voor Alnahhas. Haar school in Allegheny County introduceerde ze dit jaar, kort nadat een nieuw bel-tot-belverbod op het gebruik van mobiele telefoons van kracht werd.
Het beleid weerspiegelt de tweeledige wetgeving van de wetgevers van Pennsylvania dit najaar geïntroduceerd dat zou studenten in het hele Gemenebest verbieden hun mobiele telefoon te gebruiken tijdens de schooldag, op enkele uitzonderingen na.
Bij Carlynton zijn leerlingen verplicht om hun telefoons aan het begin van de schooldag in magnetisch vergrendelde zakjes op te bergen. Pas als de laatste bel gaat, worden de zakken ontzegeld.
“Het is een beetje saai om eerlijk te zijn, maar het maakt de focus en het lesgeven zoveel beter en gemakkelijker”, zei Alnahhas.
Ze voegde eraan toe dat lunchen zonder haar telefoon dit schooljaar tot nu toe leuker was. Naast het uitdelen van kaartspellen, hebben schoolleiders een aantal tafels in de cafetaria ingeruild voor banken en een PlayStation-spelsysteem geïnstalleerd waar de leerlingen gebruik van kunnen maken.
“En het maakt de communicatie met mensen beter”, zei Alnahhas.
Volgens de Pennsylvania School Boards Association hebben ongeveer 425 van de 500 schooldistricten van de staat beleid opgesteld over het gebruik van mobiele telefoons in de klas. Maar in tegenstelling tot de meeste Amerikaanse staten heeft Pennsylvania geen beleid voor de hele staat waarin wordt beschreven hoe scholen het gebruik van mobiele telefoons moeten beperken.
In plaats daarvan schrijft elk district in het Gemenebest zijn eigen beleid grote variatie binnen de regio.
Vanaf dit schooljaar kregen alle leerlingen van Carlynton in de groepen 7 tot en met 12 een Yondr-zakje waarin ze hun mobiele telefoons konden opbergen. Het district ontving een staatssubsidie om de zakjes te kopen – onderdeel van een fonds van $ 100 miljoen, zo meldt Philadelphia Inquirer slechts 18 scholen toegepast om te gebruiken.
In een brief aan gezinnen deze zomer zeiden districtsbestuurders dat het beleid erop gericht is studenten te helpen gefocust te blijven, hun communicatieve vaardigheden te versterken en hun geestelijke gezondheid te verbeteren. Studenten met medische uitzonderingen – zoals diabetici die hun bloedsuikerspiegel op hun telefoon controleren – krijgen soortgelijke zakjes, hoewel ze niet op slot kunnen.
Terwijl hij half september door de schoolkantine liep, wees assistent-inspecteur Jeff Taylor op het geklets als een recent teken van verbetering. Hij zei dat studenten vorig jaar aten terwijl ze op hun telefoon scrolden.
“Je kon bijna een speld horen vallen omdat niemand communiceerde”, zei Taylor. “Nu kijken ze elkaar aan. Ze maken oogcontact met elkaar. Ze praten met elkaar. En dat is onderdeel van het ‘verborgen curriculum’ dat we willen.”
Dat verborgen curriculum, zo legde hij uit, verwijst naar de sociale vaardigheden die studenten naast academici op school leren. Scholen met een mobiel telefoonverbod in het hele land zijn dat wel rapportage meer gefocuste studenten en een hogere tevredenheid van docenten.
Een recente Florida-studie zag verbeteringen in zowel de testscores als de opkomst nadat er beperkingen waren ingevoerd. Datzelfde onderzoek constateerde echter ook een stijging in het aantal schorsingen tijdens het eerste jaar van het beleid, vooral onder zwarte studenten.
Taylor zei dat Carlynton van plan is eventuele veranderingen in de prestaties van studenten te meten door de rapportkaarten van het eerste kwartaal te vergelijken met die van vorig jaar.
Veiligheid, resterende uitdagingen
Niet elke Carlynton-student is het eens met het volledige gsm-beleid. Senior Isaiah Wall zei dat studenten toegang moeten hebben tot hun mobiele telefoons tijdens perioden van downtime, zoals tijdens de lunch.
Maar ook hij zei dat hij positieve veranderingen heeft gezien sinds het beleid van kracht werd.
“Ik heb zelfs in mezelf ontdekt dat ik contact heb kunnen maken met leeftijdsgenoten met wie ik al heel lang niet meer heb gesproken, en dat ik nieuwe relaties heb kunnen opbouwen”, zei Wall.
Toch hoorde het district enige weerstand tegen het beleid. Taylor zei het grootste deel van de kritiek van ouders hield verband met veiligheidsoverwegingen.
“Ze hadden het gevoel dat het een veiligheidsprobleem was als ze hun kind niet te pakken konden krijgen in het geval van, God verhoede, een vreselijke situatie met veiligheid of zekerheid,” legde hij uit.
Maar Taylor zei dat het district, na overleg met meerdere wetshandhavingsinstanties, ontdekte dat mobiele telefoons in de klas de veiligheidsrisico’s konden vergroten.
In een brief Aan wetgevers vorige maand merkten functionarissen van de Pennsylvania Association of School Resource Officers op dat “het gebruik van mobiele telefoons door studenten de responsinspanningen kan vertragen, desinformatie kan verspreiden en zelfs levens in gevaar kan brengen door locaties aan potentiële indringers te onthullen.”
De organisatie steunde het voorgestelde bel-tot-belverbod van de wetgevers en voegde eraan toe dat veiligheidsprofessionals op scholen op nationaal niveau ondersteunen een soortgelijk beleid.
Carlynton Junior-Senior High School assistent-directeur Joe Rosi zei dat de nieuwe beperkingen al nuttig zijn gebleken tijdens brandoefeningen.
“We hebben de kinderen niet alleen sneller naar buiten gekregen omdat ze niet naar hun telefoons staarden toen ze de deur uit liepen, maar we konden ze ook met een beperkte mate van verstoring terugbrengen naar de lestijd”, zegt Rosi.
Ambtenaren van Carlynton maakten het beleid bekend slechts een week voordat de leerlingen weer naar school zouden gaan. Volgens Wall zou een meer voorafgaande kennisgeving de zorgen van sommige studenten hebben weggenomen.
Het district gaf studenten echter een paar dagen de tijd om hun telefoon in een zakje te bewaren voordat het beleid volledig werd geïmplementeerd.
“En het was een beetje een leukere manier om de situatie te verzachten”, zei Wall.
Anita O’Leary uit groep 10 zei dat het nieuwe beleid ook heeft geleid tot minder onderbrekingen in de klas.
“Het is fijn dat de leraren zichzelf niet steeds opnieuw hoeven te herhalen terwijl ze instructies geven, omdat mensen op hun telefoon zitten”, zei ze. “En dan zijn er minder onderbrekingen met alarmen en meldingen en zo.”
Volgens O’Leary zijn studenten nog steeds bezig met het oplossen van enkele resterende problemen in het beleid van Carlynton. Een paar weken na het schooljaar bijvoorbeeld, bestonden sommige van haar naschoolse activiteiten er nog steeds in om de leerlingen alleen via tekst op de hoogte te stellen van roosterwijzigingen.
“Dus als mijn praktijk wordt geannuleerd of verplaatst, weet ik het pas na schooltijd,” zei ze. “En als het van 16.00 uur naar 15.00 uur wordt verplaatst, heb ik na schooltijd niet veel tijd om me aan te passen met ritjes en zo.”
Rosi zei dat dit is waar ouderwetse strategieën van pas komen. Beheerders kondigen nu activiteitswijzigingen aan via de luidsprekers van de school, en het district werkt samen met coaches en andere schoolpartners om ervoor te zorgen dat eventuele wijzigingen op meerdere manieren worden gecommuniceerd.
Carlynton-studenten zijn ook niet helemaal verstoken van technologie. De school wijst nog steeds elke leerling een Chromebook toe voor gebruik op school. Daar hebben leerlingen toegang tot e-mails en verschijnen er Google Classroom-meldingen.
Wat ze niet kunnen krijgen, zijn sociale media. Dat wacht nu tot nadat de bel gaat.
