📲
In de aanloop naar de verkiezingsdag zijn er veel vragen over wat er zou kunnen gebeuren, wat de implicaties van verschillende uitkomsten zouden kunnen zijn en zelfs hoe het is om verslag te doen van verkiezingen. In samenwerking met de NPR Politics Podcast stuurden luisteraars hun vragen over de verkiezingen en de politiek in, zodat onze politieke correspondenten deze konden beantwoorden.
Veel politieke peilingen zaten de laatste tijd fout. Hoe kun je als verslaggever een accuraat nieuwsbericht geven op basis van de resultaten van opiniepeilingen?
Dit is een veel voorkomende vraag in elke verkiezingscyclus, maar het is een beetje hetzelfde als zeggen: “Ik hou niet van de media omdat de media bevooroordeeld zijn.” Er zijn goede en slechte opiniepeilingen, net zoals er goede verslaggevers en slechte verslaggevers zijn.
Er zijn ongetwijfeld enkele spraakmakende missers geweest, vooral op staatsniveau. De nationale peilingen waren behoorlijk goed als het om de paardenrace gaat, met een lichte onderschatting van de Republikeinse opkomst. Maar vergeet niet dat deze peilingen een foutmarge hebben. Dat betekent dat een peiling met +/- 3 of 4 procentpunten feitelijk een bereik van 6 tot 8 punten is. Dat is belangrijk omdat in een land met zeer krappe verkiezingen het soort precisie dat Amerikanen verwachten ervoor zorgt dat de peilingen mislukken, omdat het niet de bedoeling is dat ze zo specifiek zijn. Ze stellen een meer vaag bereik in.
Uit staatsenquêtes is gebleken dat er veel ongewenste opiniepeilingen zijn geweest, en deze keer zelfs een paar valse. Het is dus erg belangrijk om aandacht te besteden aan de kwaliteit van de enquêteur. De reden hiervoor is de teloorgang van de lokale journalistiek. Lokale kranten en tv-stations hebben gewoon niet het soort geld dat de nationale media hebben om goede, rigoureuze en frequente opiniepeilingen te betalen.
Peilingen bij paardenraces zijn niet eens het beste gebruik van peilingen. Ik praat veel over peilingen, maar je hoort me zelden praten over specifieke marges tussen kandidaten, tenzij er een trend is die de naald in een bepaalde richting beweegt. De races zijn dichtbij, op veel plaatsen binnen de foutmarge, en dat is alles wat echt moet worden overgebracht. Helaas leggen sommige verkooppunten de nadruk op de paardenrace, maar het beste zit eronder. Zijn er trends in de loop van de tijd met statistisch significante bewegingen op het gebied van belangrijke vragen en kwesties? Zonder deze gegevens zouden we bijvoorbeeld niet weten hoe snel de publieke opinie zich beweegt over belangrijke kwesties, goedkeuringscijfers, attitudes en hoe sterk mensen over die dingen denken.
En voor degenen die vinden dat verslaggevers helemaal geen peilingen zouden moeten gebruiken: begrijp dat campagnes en bedrijven miljoenen dollars uitgeven aan peilingen om te informeren waar ze geld uitgeven, waar ze reizen en welke berichten ze moeten gebruiken. Ze gebruiken dezelfde enquêteurs waar je extern over hoort. Dat gezegd hebbende, peilingen zijn één hulpmiddel. Het is niet alles, en het moet worden gecombineerd met historische context, rapportage met campagnes en aanwezigheid op het terrein, wat ook allemaal prioriteiten zijn van NPR’s.
Geeft u er de voorkeur aan om verslag uit te brengen over de tussentijdse verkiezingen of over de jaren van de presidentsverkiezingen? Zijn er unieke kansen die midterms hebben?
Presidentsverkiezingen zijn zeker gemakkelijker te organiseren in de zin dat er twee partijen zijn die één baan willen bekleden. Bovendien zijn gewone mensen zeer geïnteresseerd in presidentsverkiezingen, zoals blijkt uit de dalende opkomst van presidentsverkiezingen naar tussentijdse verkiezingen. Maar tussentijdse verkiezingen hebben ook consequenties – en kunnen heel leuk zijn.
Je krijgt veel eigenzinnige kandidaten in de verkiezingsraces, soms met interessante verhaallijnen die misschien niet veel daglicht zien bij presidentsverkiezingen, wat lijkt op een zonsverduistering. Bovendien kreeg ik mijn start met het schrijven van tussentijdse verkiezingen, het onderzoeken van de verkiezingen van 2006 en het leren over elk congresras, en het was fascinerend: de karakters, de verschillende soorten plaatsen en economieën en mensen in dit zeer grote land. –
Verslag doen tijdens de midterms is zoveel leuker! Bijeenkomsten voor presidentskandidaten hebben veel beveiliging en locaties ter grootte van een stadion. Veel zitten en wachten, je camerazoom gebruiken en vastzitten in een perspen.
Meelopen met een kandidaat voor het Huis van Afgevaardigden of de Senaat, vooral in het begin van de cyclus, kan zoveel intiemer zijn. Dit jaar heb ik kandidaten besproken bij een antiekwinkel, een boerenmarkt, een UAW-picknick, een familieboerderij en een brouwerij met een rookjumper-thema. Er is meer gelegenheid om kandidaten van dichtbij te zien, te zien hoe ze omgaan met kiezers en ze zelfs vragen te stellen. –
Persoonlijk houd ik van alle verkiezingen, en dat is wat een presidentieel jaar zo geweldig maakt: je krijgt een heel scala aan wedstrijden. De bovenkant van het ticket verbruikt zeker veel zuurstof, maar ik heb gemerkt dat je vaak meer kunt leren over hoe de verkiezingen verlopen door tijd door te brengen met congreskandidaten of zelfs kandidaten voor de staatswetgevende macht. En, in tegenstelling tot de tussentijdse jaren, zijn er meer kiezers betrokken, wat zorgt voor betere kiezersinterviews. Maar kom over anderhalve week nog eens terug om te zien hoe het met mijn slaapschuld gaat en of ik nog steeds zeg dat ik “alle verkiezingen leuk vind”, want dit zou wel eens het licht aan het einde van de tunnel kunnen zijn, de euforie voorafgaand aan de verkiezingen.
Is er een race waar u uit eigen nieuwsgierigheid naar kijkt en die er op nationaal niveau misschien niet toe doet?
Elk ras telt als het gaat om het machtsevenwicht in het Huis van Afgevaardigden en de Senaat. Maar ik maakte een grapje dat het volgen van de wendingen in het 2e Congresdistrict van Nevada nu mijn hobby is. Dat deed ik een verhaal over dit ras ongeveer een maand geleden en sindsdien is het alleen maar wilder geworden. Het is een district dat president Trump met veertien punten voorsprong heeft gewonnen en dat in de ruim veertig jaar dat het bestaat nog niet door een Democraat is vertegenwoordigd. Maar de Republikeinen nomineerden uiteindelijk een door Trump gesteunde kandidaat met een hoop bagage, die alleen naar het district verhuisde om zich kandidaat te stellen voor het congres. In een interview met mij gaf hij zijn kleinkinderen de schuld van een van zijn misstappen.
De Democraten hebben een voormalige Miss Nevada genomineerd die staatswetgever is geworden en die een zeer solide campagne heeft gevoerd. Het aftredende Republikeinse congreslid gebruikt kleurrijke taal om de Republikeinse kandidaat elke kans die hij krijgt te vernietigen en kondigde aan dat hij in plaats daarvan op een libertariër heeft gestemd. Het is dus gewoon totaal rommelig. De Republikein heeft nog steeds de voorkeur om te winnen, maar ik kijk nauwlettend omdat ik gewoon wil weten hoe dit drama afloopt.
Er zijn veel herverdeelmaatregelen voor de kiezers. In Maryland gaan de kiezers overwegen of ze (de staatsgrondwet moeten wijzigen, wat uiteindelijk zou betekenen) dat de Democraten daar nog een zetel kunnen toevoegen. Het ziet er eigenlijk naar uit dat het misschien niet doorgaat, wat verrassend is omdat dit een democratische staat is. Je zou denken dat de Democraten hun Democratische wetgevers een voorsprong willen geven om een ​​nieuwe zetel te creëren.
De Coloradans overwegen een stemmaatregel die het voor hun wetgevende macht in feite moeilijker zou maken om halverwege het decennium een ​​herverdeling door te voeren, wat veel andere staten deden. En dan gaan ze in Missouri een andere vraag overwegen over de vraag of herverdeling van het Congres moet worden toegestaan, wat de Republikeinen zou helpen daar een zetel om te draaien.
Dan is er Alaska. Elke cyclus gaan ze heen en weer over dit primaire systeem dat ze hebben en het stemmen op volgorde van keuze. Het gaat weer voor hen uit. Het is altijd een pieper. Het is altijd heel dichtbij. Maar de kiezers hebben vastgehouden aan hun top vier primaire onpartijdige primaire systemen en hun gerangschikte keuze van stemmen. –
Ik let heel goed op plaatsen als Michigan en Texas en wat ze ons vertellen over de Senaat. Er zijn een paar heel interessante House-races waarvan ik denk dat ze ons iets gaan vertellen, vooral in Zuid-Florida en Zuid-Texas met Latino’s en hoe ze zich bewegen tijdens deze verkiezingen, omdat ze op dit moment nogal een swinggroep zijn. Er zijn een aantal gouverneursraces en steminitiatieven in het hele land.
In Californië ben ik erg geïnteresseerd om te zien hoe dit steminitiatief op het gebied van de vermogensbelasting het doet. Er is een hoop geld, tientallen miljoenen dollars aan uitgegeven, en het zal interessant zijn om te zien of in een plaats als Californië degenen die vooroplopen bij veel van dit soort experimenten, of het nu wel of niet slaagt.
Ik ben ook nieuwsgierig naar zoiets als de race van de gouverneur van Nevada. En Nevada is altijd een heel interessante plek omdat mensen een echt onafhankelijke inslag hebben. Je hebt hier twee kandidaten in gouverneur Joe Lombardo, de Republikein die in 2022 werd gekozen, en hij gaat in tegen de procureur-generaal van de staat, Aaron Ford. Er is al dat gepraat over misdaad en over Trump en het hoge werkloosheidscijfer. Maar dan verdiep je je in enkele van hun achtergronden. Ford heeft moeten praten over hoe hij als student een aantal slechte beslissingen nam, waaronder problemen met de wet. Ik denk dat de uitkomst daar heel interessant zal zijn om te zien, waarbij de kiezers worden gevraagd of ze de vuiligheid van wat er ongeveer tien jaar geleden met iemand is gebeurd, gaan vergelijken met het nationale politieke klimaat.
Hoe zal de uitvoerende macht worden beïnvloed als de Democraten tijdens de tussentijdse verkiezingen een of beide huizen van het Congres zullen veroveren?
Midterms zijn doorgaans een controle op de partij die het Witte Huis in handen heeft. De manier waarop dat in de eerste plaats gebeurt, is dat wanneer er sprake is van een verdeelde macht in Washington, de wetgeving tot stilstand komt, tenzij er compromissen worden gesloten, en omdat slechts ongeveer 10% van de congresdistricten concurrerend is, er niet veel prikkels zijn om elkaar in het midden te ontmoeten.
Sommige kwesties die door beide partijen worden gesteund, zoals de vangrails voor kunstmatige intelligentie, zouden vooruitgang kunnen boeken. Maar de president is geen voorstander van beperkingen op AI. Het grootste effect van een Democratisch Huis of een Democratische Senaat zal het onderzoek naar en het toezicht op de huidige regering zijn. Eén ding dat voor de Democraten politiek lastig zou kunnen zijn, is hoe ver ze gaan met afzettingen, als ze daar al naartoe gaan. De Republikeinen betaalden eind jaren negentig de politieke prijs voor hun afzettingsonderzoeken tegen voormalig president Clinton.
Laden…
Slechts twee keer sinds de Tweede Wereldoorlog heeft de partij van de president tijdens een tussentijdse zitting zetels veroverd: één keer in 2002, na 11 september, en de voorgaande tussentijdse termijn in 1998.
Zijn politieke debatten dood? En zo niet, zijn ze dan gedoemd om, als ze worden vastgehouden, steeds meer verdeeldheid te zaaien ten koste van het platformbeleid, zoals de afgelopen jaren het geval is geweest?
Tijdens de tussentijdse verkiezingen heb je zittende bestuurders die terughoudend zijn in het debat, omdat ze een uitdager geen zuurstof willen geven en zich niet willen profileren. Het vervelende van debatten is dat mensen soms niet het gevoel hebben dat ze er veel uit halen, omdat politici praatmachines zijn. De taak van journalisten en interviewers is om te proberen ze daarvan af te krijgen en de kwetsbaarheden aan te pakken, zodat kiezers een beter inzicht krijgen in wat die kandidaten willen doen en waarom ze dat willen doen.
Dat is een echte dienst aan de kiezers als het goed wordt gedaan, aangezien het enige wat kiezers van politici zien of horen, voorverpakte campagneadvertenties, toespraken of samengestelde clips op sociale media zijn. Het onder druk zetten van hun beleid in een debat is een belangrijk onderdeel van het democratische proces en een groot platform voor mensen die hun naamsbekendheid moeten vergroten. Dus nee, ik denk niet dat debatten dood zijn. Ik denk zelfs dat je met wat een recordaantal kandidaten zou kunnen zijn bij de komende presidentsverkiezingen, veel debatten zult zien. Wacht maar. –
Naar welke resultaten van de tussentijdse verkiezingen van dit jaar kijkt u als mogelijke indicatoren voor de presidentsverkiezingen in 2028?
De marge van Jon Ossoff in Georgië. LOL. Ossoff is, ondanks zijn ontkenningen, naar voren gekomen als een potentiële presidentskandidaat. Ze ontkennen altijd dat ze op de vlucht zijn, totdat ze dat doen. Er zijn een handvol potentiële Democratische kandidaten voor 2028 die gouverneurs zijn van staten waar ze een grote voorkeur hebben om herverkiezing te winnen, mensen als JB Pritzker in Illinois, Josh Shapiro in Pennsylvania, Wes Moore in Maryland. Wat zeggen ze op de verkiezingsavond om aanwijzingen te geven over wat ze vervolgens gaan doen? Of zullen ze simpelweg zeggen hoe trots ze zijn op hun staat van dienst, wat overigens hints kunnen zijn naar boodschappen voor… 2028.
Er zal veel te leren zijn van de manier waarop Democraten die banden hebben met het democratisch socialisme of de zeer progressieve vleugel van de partij presteren op de verkiezingsavond in vergelijking met gematigden op verschillende plaatsen. Dat zou het toneel kunnen vormen voor de debatten over de kwestie tijdens de Democratische voorverkiezingen van 2028. En hoe functioneren de Republikeinen na Trump? Begint iemand afstand te nemen in de dagen en weken na de tussentijdse verkiezingen, in een poging een andere richting uit te stippelen, terwijl hij de lijn bewandelt om MAGA aan boord te houden?
Je kunt niet echt lezen hoe staten tijdens de tussentijdse verkiezingen zeggen of ze in 2028 concurrerend zullen zijn. Dit zijn gewoon heel andere kiezers dan presidentsverkiezingen met een veel hogere opkomst. De marge voor de Senaat zal interessant zijn voor 2028 en wat dit betekent voor het potentieel van een regerende meerderheid voor de volgende president.
