Een van de hoogtepunten van de Olympische Spelen van 2024 in Parijs was voor mij de aanblik tijdens de openingsceremonie van de drijvende ketel die omhoog werd gehouden door een gigantische gloeiende ballon. Dus ik was heel blij toen ik tijdens een recent bezoek hoorde dat de – de ketel – twee jaar later nog steeds regelmatig verschijnt en de hele zomer lang aan de nachtelijke hemel van Parijs verschijnt.
Samen met honderden andere toeschouwers ging ik op een warme augustusavond op een plekje op het gras tussen het Louvre en de Tuilerieën zitten wachten en kijken. Een paar uur vóór het opstijgen van de ballon vanuit de Tuilerieën was het gebied al vol.
Om 21.30 uur viel er een stilte toen de lichtgevende ballon aan zijn langzame opstijging begon. Sommige mensen barstten in applaus uit. Terwijl de ballon met de ketel opsteeg en een paar honderd meter boven haar hoofd deinde, waren velen druk bezig met het maken van foto’s, het opnemen van video’s en selfies.
Ik maakte deze foto en legde mijn telefoon weg. Geen enkele foto kan het wonder van het zien hiervan evenaren. Het deed me denken aan de magie van een veel kleinere Parijse ballon, die uit de klassieke Franse film. En ik kon niet anders dan beseffen dat in een seizoen waarin de lucht in heel Europa wordt ontsierd door rook van bosbranden en drones, dit een reden was om vreugdevol op te kijken – een gebeurtenis die geen ander doel had dan verrukking.
