Bijgewerkt op 5 november 2026 om 17:37 uur EST
Eén ding wordt duidelijk uit de tussentijdse verkiezingen van deze week: de beslissingen van de regering-Trump op het gebied van het buitenlands beleid gingen niet langer alleen over wat er in het buitenland gebeurde. De oorlog in Iran heeft de gasprijzen opgedreven, terwijl de tarieven van Trump de kosten voor Amerikaanse bedrijven hebben doen stijgen.
Volgens de Kiezerspeiling, uitgevoerd door SSRS voor verschillende nieuwsmedia, waaronder The Associated Press, zei 51% van de kiezers dat de Amerikaanse steun voor Israël te groot was, terwijl 63% zei dat de oorlog in Iran de verkeerde beslissing was. Bijna driekwart (74%) beschouwde de oorlog als een belangrijke of cruciale factor bij hun stemgedrag. De economie woog zelfs nog zwaarder: 89% noemde dit een belangrijke of cruciale factor.
En terwijl de Amerikanen hun standpunten via de stembus kenbaar maakten, had de rest van de wereld ook genoeg te zeggen. Soms met wat meer humor. De verkiezingsresultaten hebben door AI gegenereerde video’s, memes op sociale media en krantenkoppen in het buitenland geïnspireerd.
Wat zouden de resultaten daadwerkelijk kunnen veranderen?
Anne Applebaum, een Pulitzer Prize-winnende historicus en stafschrijver bij , heeft jarenlang autoritarisme en de erosie van democratische instellingen bestudeerd. In een interview in februari met NPR waarschuwde ze voor corruptie in het buitenlands beleid van de VS, waarbij ze zei dat mensen rond Trump en zijn familie geld hadden geaccepteerd van buitenlandse regeringen en anderen.
Nu de Democraten het Congres gaan controleren, ziet Applebaum reden voor Amerikaanse bondgenoten om enig vertrouwen in de Amerikaanse democratie te herwinnen. Maar of dat zich vertaalt in veranderingen in het buitenlands beleid is een andere vraag.
On Applebaum schetste drie manieren waarop het Congres het buitenlands beleid van de VS zou kunnen beïnvloeden, van de oorlog in Iran tot Oekraïne, en waar zijn macht zou ophouden. Lees hieronder haar bevindingen.
1. Hoe het Congres de oorlog in Iran zou kunnen beïnvloeden
De VS en Israël voeren sinds juni 2025 militaire campagnes tegen Iran. De oorlog heeft de Amerikaanse belastingbetalers medio oktober naar schatting 47,1 miljard dollar gekost, volgens cijfers van het Pentagon verkregen door The Associated Press. Iraanse vergeldingsaanvallen zijn ook gericht tegen Amerikaanse militaire bases in de Golf.
“Ik verwacht niet dat Trump zal veranderen”, zei Applebaum. “Hij is niet zo geïnteresseerd in wat Amerikanen van zijn beleid vinden.”
Er is ook een kwestie van timing. Iran blijft op zijn hoede voor nieuwe aanvallen, en sommige aanhangers van de oorlog zullen de komende twee maanden, voordat het nieuwe Congres aantreedt, wellicht als hun laatste kans zien om het conflict te laten escaleren, vertelde Trita Parsi, een Iran-expert bij het Quincy Institute for Responsible Statecraft, aan Hadeel Al-Shalchi van NPR.
Zodra de Democraten de controle over beide kamers overnemen, kunnen ze een van de belangrijkste bevoegdheden van het Congres gebruiken: beslissen hoe federaal geld wordt uitgegeven. Wetgevers kunnen beperkingen opleggen aan de uitgavenwetten die het gebruik van federale fondsen voor bepaalde militaire operaties zouden beperken.
“Je kon zien dat ze probeerden de macht van de portemonnee, de kredietcommissies, te gebruiken om de oorlog te beëindigen of de politiek te beïnvloeden”, zei Applebaum.
Ze verwacht dat die druk ‘vroeg of laat het traject van de oorlog zal veranderen’.
2. Wat congresonderzoeken zouden kunnen onthullen
Het Congres kan ook onderzoeken hoe de regering beslissingen over het buitenlands beleid neemt, zelfs als ze deze niet rechtstreeks kan terugdraaien.
Applebaum verwacht van wetgevers dat ze potentiële corruptie onderzoeken waarbij mensen die dicht bij Trump staan en beslissingen van zijn team voor buitenlands beleid betrokken zijn. Ze stelde vragen over de competentie van minister van Defensie Pete Hegseth en het advies dat Trump ontving tijdens de oorlog in Iran.
Dergelijke onderzoeken zouden meer informatie in de publieke opinie kunnen brengen, maar zouden niet noodzakelijkerwijs een verandering in het beleid teweegbrengen.
“Het Congres kan de president niet dwingen veranderingen aan te brengen”, zei Applebaum, erop wijzend dat Trump een veto kan uitspreken over wetgeving.
Het Congres zou echter “een ander verhaal kunnen bieden, zowel over deze oorlog als breder over het Amerikaanse buitenlandse beleid”, zei ze.
Om dat er toe te doen, zei Applebaum, moeten de democratische leiders snel handelen, beslissen wat ze willen onderzoeken en hun prioriteiten vaststellen.
3. Wat zou er voor Oekraïne kunnen veranderen?
De steun voor Oekraïne heeft in het Congres de partijgrenzen overschreden, ook al heeft de aanpak van de regering-Trump ten aanzien van Rusland vragen opgeroepen onder wetgevers.
Applebaum verwacht dat de tweeledige coalitie actiever zal worden onder democratische controle, onder meer door wetgeving die de president zou verplichten opnieuw sancties tegen Rusland op te leggen.
‘Ik zou wetgeving verwachten die de president dwingt opnieuw sancties op te leggen’, zei ze.
De vraag is of voldoende wetgevers dergelijke wetgeving zouden steunen om een presidentieel veto terzijde te schuiven. Applebaum zei dat ze die uitkomst niet kon voorspellen, hoewel ze het mogelijk achtte gezien de mate van steun van het Congres voor Oekraïne.
Het Congres heeft al naar antwoorden gezocht over verstoringen van de satellietcommunicatie in Oekraïne. In oktober wees de inspecteur-generaal van het Pentagon een tweeledig verzoek af om onderzoek te doen naar de vertragingen bij de Starlink- en Starshield-diensten, die volgens Oekraïense functionarissen hun vermogen om Russische drones te onderscheppen hadden belemmerd. De regering-Trump en SpaceX hebben tegenstrijdige verklaringen afgelegd over wie verantwoordelijk was.
Applebaum verwacht dat wetgevers deze verstoringen verder zullen onderzoeken, samen met de onderhandelingen van de regering met Rusland en Oekraïne, inclusief beschuldigingen van zakelijke transacties waarbij onderhandelaars betrokken zijn.
Ze verwacht dat deze kwesties ‘meer open zullen worden, meer onderdeel zullen uitmaken van het gesprek, meer onderdeel zullen worden van de kritiek’.
