Publieke en particuliere scholen in Pittsburgh werken samen met lokale non-profitorganisaties om mensgerichte STEM-innovaties te cultiveren die worden aangedreven door een missie van sociale rechtvaardigheid.
De pilot -samenwerking tussen Winchester Thurston School Teens, Justice Scholars Institute Studenten van Pittsburgh Public Schools en Youth Enrichment Services (YES) – een organisatie die na schoolprogramma’s faciliteert – overbrugt STEM en sociale rechtvaardigheid.
Toegang: innovatie is een zomerprogramma van drie weken voor stijgende 10e, 11e en 12e klassers die deze maand zijn gelanceerd. 10 studenten uit Winchester Thurston werken met zes van Pittsburgh Westinghouse Academy en studenten van Environmental Charter Schools, Pittsburgh Capa, Urban Pathways en Brashear High School. Elke weekdag van 9.00 tot 15.00 uur werken studenten in groepen om te leren 3D -modelleringssoftware te gebruiken om manieren te innoveren om mensen met een handicap te helpen.
“We hebben dit inherente idee van sociale rechtvaardigheid dat we veel van onze klassen in de buurt concentreren en een van de gebieden van sociale rechtvaardigheid die vaak over het hoofd wordt gezien, zijn mensen met een handicap,” zei Graig Marx, Access: Innovation’s programmadirecteur en een leraar bij Winchester Thurston.
Studenten maakten een reis naar gemeenschapsleven en ondersteunende diensten (klasse) waar ze de kans hadden om te ontmoeten en te leren van mensen met een handicap over uitdagingen waarmee ze worden geconfronteerd met dagelijkse taken. Marx zei dat ze nu leren hulpmiddelen te gebruiken die hen kunnen helpen oplossingen te ontwerpen om de mensen die ze hebben ontmoet te helpen.
Directeur onderzoek bij YES Deanna Sinex zei dat het punt van het programma is om mensen centraal te stellen in de ontwerpen die studenten ingenieur hebben.
“In plaats van alleen een uitdaging te hebben en vervolgens een oplossing te bedenken, houden ze (ze) echt rekening met deze verschillende perspectieven, verschillende behoeften en proberen dingen te ontwerpen die holistisch voordelig zijn binnen de gemeenschap.”
Marx zei dat studenten al met ideeën komen. Tijdens hun reis naar de klas ontmoetten ze een vrouw met cerebrale parese die geen controle kan hebben over haar ledematen. Hij zei dat ze eye -tracking -software op een tablet gebruikte om te communiceren door zich te concentreren op letters op het scherm. Maar wanneer haar ogen moe worden, kan ze ook hun toevlucht nemen tot op een knop met haar hoofd om letters te selecteren.
“We zien haar haar hoofd van de knop raken … en na een paar minuten hadden we zoiets van ‘Hé, doet dat je hoofd pijn?’ En ze was als ‘ja’, zei hij. “Dus een van de groepen gaat proberen een betere hoofdsteun voor haar te creëren met een ingebouwde knop die haar zal helpen de woorden te kunnen selecteren.”
“Dus nu hoeft haar enige vorm van communicatie die lijkt op haar levenslijn voor de wereld niet haar fysieke pijn te veroorzaken,” legde Marx uit.
Studenten nemen gratis deel aan het programma. Ze worden vervoerd naar en naar Winchester Thurston, ontvangen dagelijkse lunches en een stipendium van $ 100 per dag.
“Ik denk dat het je in staat stelt om meer aanwezig te zijn wanneer die behoeften in het leven worden verzorgd,” zei Sean Means, een leraar aan Westinghouse Academy, het Justice Scholars Institute en een instructeur voor toegang: innovatie.
Het programma wordt gefinancierd door een subsidie aan Winchester Thurston van de in Chicago gevestigde Edward E. Ford Foundation, een non-profitorganisatie die geld verstrekt aan onafhankelijke scholen. Middelen zei dat het programma minstens de komende twee jaar financiering heeft, met als doel om bijpassende fondsen te werven om het programma voor de toekomst te geven en mogelijk uit te breiden.
Toegang: innovatie begon op 7 juli en eindigt op 25 juli met elke groep die hun projecten presenteerde aan een publiek van hun collega’s, gezinnen en professionals in de industrie. Marx hoopt dat studenten de kans krijgen om op zichzelf te blijven werken of soortgelijke projecten.
“Ik zou het leuk vinden als iemand zoiets zou zien en zei:” Ik heb dat kind nodig met mij. Ik wil deze groep, ik wil helpen dit project te begeleiden, “zei hij.
Sinex hoopt ook dat het programma verder zal gaan dan dit pilootjaar.
“Het planten van die zaden en het bieden van kansen voor die voortdurende betrokkenheid … Ik denk dat het echt geweldig zal zijn,” zei ze.
