‘Medisch kwetsbare’ Medicaid-ingeschrevenen hoeven niet te bewijzen dat ze niet in staat zijn om te werken om dekking te behouden

'Medisch kwetsbare' Medicaid-ingeschrevenen hoeven niet te bewijzen dat ze niet in staat zijn om te werken om dekking te behouden

Medicaid-ontvangers die gehandicapt zijn of een chronische ziekte hebben, hoeven niet te bewijzen dat ze niet kunnen werken om te worden vrijgesteld van de nieuwe werkvereisten die volgend jaar van kracht worden, oordeelde een federale rechter donderdag.

Het besluit van de Amerikaanse districtsrechter Richard Stearns in Boston verleent een gedeeltelijke overwinning aan de 25 door de Democraten geleide staten die in juni een rechtszaak tegen de regering-Trump hebben aangespannen, met het argument dat de nieuwe benaming ‘medisch kwetsbaar’ te smal was en het voor zieke en gehandicapte mensen te moeilijk zou maken om op Medicaid te blijven, het gezamenlijke federale ziektekostenverzekeringsprogramma voor mensen met een laag inkomen.

Het besluit verleende echter ook enkele concessies aan de administratie, met name door toe te staan ​​dat de nieuwe werkvereisten die zijn opgenomen in de maatregel die bekend staat als de One Big Beautiful Big Act van kracht bleven.

Op grond van die brede belasting- en uitgavenwet uit 2025 moeten staten die Medicaid hebben uitgebreid om meer volwassenen onder de Affordable Care Act te dekken, van ingeschrevenen eisen dat ze minstens 80 uur per maand werken, naar school gaan of vrijwilligerswerk doen.

Naast de 40 staten (plus het District of Columbia) die Medicaid onder de ACA hebben uitgebreid, zullen de nieuwe regels van toepassing zijn op Georgia, Tennessee en Wisconsin, die federale ontheffingen hebben gebruikt om hun Medicaid-programma’s uit te breiden.

In juni publiceerde de regering-Trump tussentijdse richtlijnen waarin stond dat een Medicaid-ontvanger, om in aanmerking te komen voor een “medisch kwetsbare” uitzondering op de werkregels, een significante aandoening moest hebben en een aanzienlijke beperking in zijn vermogen om te werken moest hebben.

In een verklaring waarin de nieuwe richtlijnen worden onthuld, zei Dr. Mehmet Oz, directeur van de Centers for Medicare en Medicaid Services, dat het Medicaid-ingeschrevenen zou helpen “vaardigheden en onafhankelijkheid op te bouwen door middel van werk, onderwijs, beroepsopleiding of dienstverlening aan de gemeenschap, waardoor nieuwe kansen voor zichzelf en hun gezinnen worden gecreëerd.”

Stateline nam contact op met CMS, het Amerikaanse ministerie van Volksgezondheid en Human Services en het Witte Huis voor commentaar op de uitspraak van donderdag, maar ontving geen reactie op tijd voor publicatie.

Vóór de nieuwe richtlijnen opereerden staten in de veronderstelling dat ze de traditionele aanduiding ‘medisch zwak’ van de federale overheid zouden gebruiken, die vijf verschillende categorieën handicaps en ziekten omvat, maar geen Medicaid-instanties verplicht om te bepalen of de persoon kan werken.

Nu hoeven staten zich niet meer te haasten om hun inschrijvingssystemen bij te werken om rekening te houden met de verandering. Veel staatsleiders waren bang dat de nieuwe richtlijnen de in aanmerking komende mensen van de lijst zouden schrappen en ze hadden niet genoeg tijd of geld om hun geschiktheidssystemen te herzien om hen te beschermen.

“De Staten hebben hun last van het aantonen van onherstelbare schade waarvoor geldelijke schadevergoeding onvoldoende compensatie zou bieden, op zich genomen”, schreef Stearns in zijn 16 pagina’s tellende uitspraak. “Omdat de handhaving van een onwettige definitie van ‘medisch kwetsbaar’ kan leiden tot de uitschrijving van anderszins in aanmerking komende kwetsbare personen die afhankelijk zijn van Medicaid-dekking voor de continuïteit van de zorg, worden de staten (en het publiek) geconfronteerd met potentieel voor grote ontberingen bij gebrek aan een bevel.’

Maar Stearns weigerde twee nieuwe federale normen te schrappen waartegen de staten zich verzetten.

De eerste eist dat staten bewijzen van medische kwetsbaarheid die meer dan een jaar oud zijn, afwijzen. Stearns handhaafde ook een regel die stelt dat staten niet meer dan één zelfverklaring – of de eigen formele verklaring van de patiënt dat hij aan een vrijstelling voldoet – per inschrijvingsperiode accepteren.

“De rechtbank vindt de bezwaren van de Staten tegen de lookback-periode van twaalf maanden en de beperking van het gebruik van zelfattesten niet overtuigend”, schreef Stearns. “De regering gaf een niet-frivole reden voor het aannemen van elke bepaling.”

Dr. Willie Underwood, voorzitter van de American Medical Association, zei in een verklaring dat de uitspraak ‘een overwinning voor patiënten is’.

“Patiënten zouden geen onnodige bureaucratische hindernissen moeten nemen om hun gezondheidszorgdekking te behouden, vooral hindernissen die verder gaan dan wat het Congres bedoelde. De AMA zal blijven vechten om de toegang tot medisch noodzakelijke zorg te beschermen en ervoor te zorgen dat bureaucratische rompslomp de patiënten niet in de weg staat.”

.