Toen de oorlog met Iran begon, was een van de grootste economische zorgen wereldwijd de vertraging van de olietransporten. Maar er was nog een ander cruciaal exportproduct dat in de regio vastliep toen de vijandelijkheden begonnen: kunstmest.
Voor de oorlog, ongeveer een derde van de kunstmest in de wereld volgens UN Trade and Development worden de goederen over zee vervoerd en door de Straat van Hormuz getransporteerd. De vaarweg is de afgelopen maanden een knelpunt voor de scheepvaart geworden.
Nu de zeestraat gesloten was, daalden de transporten van kunstmest uit de Perzische Golf de prijzen stegenwat gevolgen heeft voor landen over de hele wereld die kunstmest importeren. De oorlog ook zorgde voor een mondiaal tekort van aardgas, een sleutelcomponent bij de productie van stikstofkunstmest.
Het veroorzaakte enorme hoofdpijn voor Amerikaanse boeren die werden getroffen door hogere kunstmestprijzen en beperkte beschikbaarheid, net op het moment dat ze aan het beslissen waren wat ze gingen planten voor het komende groeiseizoen.
Maar de kosten die door boeren worden gedragen, worden niet noodzakelijkerwijs doorberekend aan de consument, en deskundigen op het gebied van het voedselsysteem zeggen dat het onwaarschijnlijk is dat deze een grote invloed zullen hebben op de detailhandelsprijzen van groenten en fruit.
“Consumenten zullen hogere voedselprijzen zien van september tot januari, zodra de oogsten binnenkomen, en de paar maanden daarna”, zegt Chris Barrett, hoogleraar landbouweconomie aan de Cornell University. “Heel weinig daarvan zal rechtstreeks aan kunstmest kunnen worden toegeschreven.”
Dat komt omdat de voedselinflatie over het algemeen wordt aangedreven door grotere factoren die van invloed zijn op meerdere delen van de voedselvoorzieningsketen, zoals minder werknemers en hoge brandstofkosten.
Amerikaanse boeren heroverwegen hun plannen
Ongeveer een derde van de kunstmest die door Amerikaanse boeren wordt gebruikt wordt geïmporteerdvolgens The Fertilizer Institute, een industriële handelsgroep. TFI Vice President Public Affairs Christopher Glen zei dat daar weinig van via de Straat van Hormuz komt.
“Maar we ondervinden grote gevolgen omdat de kunstmestmarkt mondiaal is”, zei Glen via e-mail. “Zelfs als die tonnen uit het Midden-Oosten niet naar de VS komen, zijn het nog steeds tonnen die van de markt zijn gehaald en elders moeten worden aangevuld. Daar komt de druk vandaan.”
Een Amerikaanse Farm Bureau Federation vragenlijst gepubliceerd in april rapporteerde dat 70% van de respondenten zei dat ze dit seizoen niet alle kunstmest konden betalen die ze nodig hadden.
Sommige boeren zijn kwetsbaarder voor prijsschommelingen dan andere. Producenten van maïs en tarwe, die sterk afhankelijk zijn van kunstmest, kan besteden ongeveer een derde van hun bedrijfskosten alleen al aan kunstmest. De helft van de boeren die reageerden op a vragenlijst dat begin april door de National Corn Growers Association werd vrijgegeven, zei dat ze dit jaar niet de volledige hoeveelheid kunstmest op hun maïsoogst zouden toepassen, grotendeels als gevolg van hogere kosten en beperkte beschikbaarheid.
Omdat boeren hun kunstmestvoorraden vaak ruim vóór het begin van het groeiseizoen veiligstellen, werden sommige niet ernstig getroffen door de prijsschommelingen als gevolg van de oorlog in Iran. (Iran zei dat het de Straat van Hormuz heeft gesloten kort nadat deze eind februari door de VS en Israël werd aangevallen. Het Amerikaanse maïsseizoen begint doorgaans in april.) Maar ze maken zich zorgen over de toekomst: maïstelers die op het onderzoek reageerden, waren twee keer zo bezorgd over de maïsoogst van 2027 als over die van dit jaar.
Dit seizoen kunnen sommige boeren ervoor kiezen om gewassen te verbouwen die minder stikstofmest nodig hebben dan maïs, zoals sojabonen, als reactie op de stijgende kosten.
Volgens USDA-gegevensVerwacht wordt dat boeren dit jaar 95,3 miljoen hectare maïs zullen planten, tegen 98,8 miljoen hectare vorig jaar. Maar de verwachting is dat het totale areaal sojabonen dit jaar zal stijgen van 81,2 miljoen hectare vorig jaar naar 85,4 miljoen hectare.
De Amerikaanse levensmiddelenprijzen zullen waarschijnlijk geen grote klap krijgen
Als hogere kunstmestkosten tot kleinere oogsten leiden, zou dat kunnen bijdragen aan bescheiden stijgingen van de detailhandelsprijzen. A TD Economische analyse Geschat wordt dat een productietekort van 2 tot 5% in Noord-Amerika de voedselinflatie in 2027 met ongeveer 0,1 tot 0,5 procentpunt zou kunnen doen toenemen.
Maar experts zeggen dat de kosten van het tekort aan kunstmest grotendeels door de boeren zullen worden gedragen.
Het bedrag dat een boer aan kunstmest uitgeeft, is een klein deel van de totale kosten om voedsel te verbouwen en in de schappen van de supermarkt te krijgen. Zojuist 12 cent Van elke dollar die Amerikaanse consumenten aan voedsel uitgeven, gaat volgens de USDA naar boerderijen, terwijl de rest wordt ontvangen door transportbedrijven, verwerkers, groothandelaren en supermarkten. En de Nationale Landbouwstatistiekdienst van de USDA gerapporteerd dat Amerikaanse boerderijen in 2024 ongeveer 7% van hun budget besteedden aan kunstmest, kalk en bodemverbeteraars (hoewel boeren die gewassen verbouwen die meer afhankelijk zijn van kunstmest zoals maïs, meer zouden uitgeven).
Bovendien hebben boeren niet veel onderhandelingsmacht om met groothandelaren te onderhandelen over hogere gewasprijzen als hun bedrijfskosten stijgen, aldus Rob Vos, een senior research fellow bij het International Food Policy Research Institute. “Die kopers zullen naar andere boeren gaan om te proberen het goedkoper te krijgen,” zei hij.
Maar er zijn andere factoren dan de mestcrisis die er waarschijnlijk voor zorgen dat de voedselprijzen stijgen. Barrett zei dat de mondiale voedselindustrie te maken heeft met een “werkelijk onaangename laagjesdruk” van druk, van tarieven en extreem weer tot hogere prijzen voor arbeid, brandstof en kunstmest.
“Geen daarvan is op zichzelf bijzonder pijnlijk”, zei hij. “Maar als je ze allemaal bij elkaar optelt, worden ze samen behoorlijk pijnlijk.”
In delen van Afrika en Azië zouden de gevolgen van het tekort aan kunstmest veel erger kunnen zijn. Jorge Moreira da Silva, uitvoerend directeur van het VN-bureau voor projectdiensten, zei in april dat de vermindering van de transporten via de Straat van Hormuz voor de armere landen “zeer aanzienlijk en ernstig” zou kunnen blijken. Minder ontwikkelde landen die sterk afhankelijk zijn van kunstmest uit de Perzische Golf erbij betrekken Soedan, Sri Lanka, Tanzania en Somalië.
De kunstmestindustrie herstelt zich – en kan zich gaandeweg aanpassen
Sommige kunstmestprijzen zijn de afgelopen weken weer begonnen te dalen, na de VS en Iran een overeenkomst bereikt om de Straat van Hormuz vorige maand te heropenen.
De regering-Trump heeft ook stappen ondernomen om de kunstmestkosten voor Amerikaanse boeren te verlagen. Deze week Trump tijdelijk opgeschort “compenserende rechten” op bepaalde fosfaatimporten, die aan sommige geïmporteerde goederen worden toegevoegd om subsidies van buitenlandse regeringen teniet te doen.
Toch zal het nog een tijdje duren voordat de kunstmestsector weer normaal wordt. Vos schatte dat het weken of maanden zou kunnen duren voordat kunstmestfabrieken weer online zouden komen en zouden terugkeren naar eerdere productieniveaus. Als de hoge prijzen blijven bestaan, zou dat de plannen kunnen dwarsbomen van Amerikaanse boeren die zich voorbereiden om dit najaar gewassen in het koele seizoen te planten, voegde hij eraan toe.
Barrett zei dat de problemen met de kunstmestindustrie boeren er ook toe hebben aangezet om na te denken over hoe ze zichzelf in de toekomst kunnen beschermen tegen dit soort verstoringen van de toeleveringsketen en op zoek zijn naar andere manieren om hun bodem aan te vullen, zoals mest, compost en bodembedekkers.
“Net zoals we zien dat meer mensen geïnteresseerd zijn in elektrische voertuigen omdat de prijs van benzine en diesel is gestegen, zie je dat meer boeren geïnteresseerd zijn in andere manieren om bodemvoedingsstoffen aan te vullen nu de prijs van kunstmest is gestegen”, zei hij.
