Zowel volwassenen, jongeren als functionarissen van de stad Pittsburgh gingen woensdagavond op een gemeentehuisbijeenkomst zitten om te praten over ‘tienerovernames’ – de grote, soms ontwrichtende bijeenkomsten van jonge mensen die de afgelopen maanden voor bezorgdheid en debat hebben gezorgd.
Tientallen mensen verzamelden zich in een gymzaal in het Homewood-hoofdkwartier van de Community Empowerment Association, vroegen stadsleiders wat de toekomst biedt – en spraken met elkaar over hoe de gemeenschap verder zou moeten gaan.
Jeugdbijeenkomsten zijn een hot topic in de stad. Het Pittsburgh Downtown Partnership begon waarbij begeleiders nodig zijn om kinderen te begeleiden op bepaalde momenten op het marktplein van de stad nadat bedrijven hadden geklaagd over storend gedrag. De stad voerde een ander chaperonnebeleid in voor weekenden en avonden bij de openbare zwembaden eerder deze maand.
Hoewel bij veel bijeenkomsten van jongeren geen sprake was van geweld, vonden er de afgelopen weken wel grote bijeenkomsten plaats Centrum en binnen Oostelijke Vrijheid hebben ruzies en daaropvolgende arrestaties met zich meegebracht.
A vorige gemeentehuisvergadering over dit onderwerp zagen op Point Park University de spanningen oplaaien tussen toeschouwers en functionarissen. Maar de aanwezigen en panelleden op de bijeenkomst van woensdag sloegen een toon van luisteren en communiceren aan.
“Als we de schrik en de boeman uit het woord ‘overname’ kunnen halen, kunnen we een manier vinden om (tieners) te zien zoals ze zijn: mooie jonge mensen die gewoon samen willen komen en een leuke tijd willen hebben,” zei dr. Sheila Beasley, die werkt voor het REACH-programma van de stad.
De deelnemers aan de bijeenkomst splitsten zich op in breakout-groepen om vragen te beantwoorden over wat ze wilden zien in de toekomst. Verschillende jongeren in één groep noemden stress, verveling en een gebrek aan activiteiten en ruimtes voor jongeren als redenen waarom velen deelnemen aan ‘flashmobs’ of overnames.
“Wat we het meest proberen te communiceren is dat we gehoord willen worden”, zegt Sakiyah Valentine, 19, uit Wilkinsburg.
Sommige jonge mensen hebben te maken met een onstabiel gezinsleven waarin ook hun ouders het moeilijk hebben, zei ze.
‘Soms wordt traumadumping een grote opgave voor ons,’ zei ze. “Nu nemen we de emoties van twee mensen over en dat maakt het nog moeilijker om de onze te voelen.”
Valentine merkte op dat volwassenen zelfs voetballen of waterballonnen ‘als slecht kunnen beschouwen’.
“We willen stoppen met het verhaal dat we gewoon verschrikkelijk zijn,” zei ze. “Ik wil zien dat onze ouderen en andere dingen betrokken raken bij wat we doen en proberen te begrijpen wat we doen.”
Michael Day, predikant bij het Legacy International Worship Centre aan de North Side, zei dat jongeren op de een of andere manier ‘hulp’ zoeken.
“Er zijn een aantal echt diepgewortelde problemen in onze huizen waarvan ze niet weten hoe ze deze moeten uiten”, zei hij. “Wij moeten als volwassenen echt zeggen: ‘Wacht even, wat is mijn aandeel hierin? En hoe kan ik onze jeugd dienen?’ Dit zijn onze baby’s, en dit is onze volgende generatie.”
KeShawn Brooks, die ook met REACH werkt, zei dat hij verschillende ‘tienerovernames’ had bijgewoond en dat het volgens hem ‘gewoon kinderen waren die nog kinderen waren’. Hij merkte op dat veel jonge mensen video’s op sociale media maken en inhoud streamen tijdens de bijeenkomsten, en stelde voor dat volwassenen meer ruimte zouden creëren voor kinderen om deel te nemen aan dat soort activiteiten die niet zo ontwrichtend zullen zijn.
“We beschouwen het alsof ze hinderlijk zijn, maar ze proberen een manier te vinden om plezier te hebben,” zei hij. “We moeten een nieuwe weg vinden om ze te begrijpen. Ik denk niet dat we ze begrijpen.”
Ambtenaren spreken met het publiek
Stadsbestuurders beantwoordden vragen uit het publiek tijdens een paneldiscussie. Politiechef Jason Lando zei dat hij hoopt jongerenvertegenwoordigers uit te nodigen voor een Chief’s Community Advisory Board die hij aan het samenstellen is.
‘Het laatste wat we willen is kinderen arresteren,’ zei Lando. ‘We willen… helpen positieve dingen te vinden die kinderen in de gemeenschap kunnen doen, en ze middelen geven.’
Directeur openbare veiligheid Sheldon Williams merkte op dat zijn kantoor niet alle jeugdzaken alleen kan afhandelen.
“We kunnen niet van de openbare veiligheid verwachten dat ze iets doet waarvoor het niet is ontworpen. Ze zijn er alleen om op dingen te reageren”, zei hij.
Hij merkte op dat hij hoopt jonge mensen te rekruteren als ‘dubbele beïnvloeders’, die een goed voorbeeld zouden zijn voor hun leeftijdsgenoten en tegelijkertijd met de stad zouden communiceren over hun ervaringen.
“We hebben een meergelaagde, alomvattende aanpak nodig”, zegt gemeenteraadslid Khari Mosley, die het Homewood-gebied vertegenwoordigt en de bijeenkomst hielp organiseren.
“Ik wil dat we ons net zo concentreren op mogelijkheden voor verlossing en (op) betere kansen voor onze jonge mensen, net zoals sommige mensen zich willen concentreren op maatregelen van verantwoordelijkheid.”
T. Rashad Byrdsong, leider van de Community Empowerment Association, zei dat hij wil dat meer mensen samenwerken aan deze kwesties in plaats van ‘in silo’s’.
“De gemeenschap, de ouders, de grootouders, de ooms, de broers – we moeten erbij betrokken zijn. Dus huil niet als er beleid naar buiten komt en je geen deel uitmaakt van het proces”, zei hij. “Dit is het begin van een proces.”
Hij merkte op dat ‘tienerovernames’ slechts één facet zijn van de grotere uitdagingen waarmee de stad wordt geconfronteerd.
“Er zijn een aantal diepgewortelde, systemische, systematische structurele problemen in deze stad die moeten worden aangepakt. En we mogen niet bang zijn om daarover te praten”, zei hij.
