Christina Starks-Clay weet niet hoe ‘Medicare for All’ precies zou werken, maar ze durft te wedden dat het beter zou zijn dan wat ze nu heeft.
Terwijl ze op 11 september in de rij stond voor het gemeentehuis van de Amerikaanse Senaatskandidaat Abdul El-Sayed in Lansing, pakte ze haar telefoon en haalde een screenshot tevoorschijn.
Het was een cheque van duizend dollar die ze die dag bij de bank had opgehaald om een deel van de tandartsrekeningen van haar zoon te betalen.
Starks-Clay, een paraprofessional in het speciaal onderwijs voor jonge kinderen, was de tandarts nog steeds $ 389 schuldig, zelfs met een goede tandartsverzekering. Haar eigen schoonmaak een paar weken eerder had $600 gekost.
Bij de bank probeerde ze zichzelf naar beneden te praten en zich te concentreren op dankbaarheid voor wat ze zich kon veroorloven.
“Ik heb zoiets van: ‘Tina, oké, je was op dit moment in de positie om dit te doen'”, zei ze. “Veel mensen konden vandaag niet doen wat ik moest doen. Ik kon het niet. Maar ik deed het. Dus ik moet horen: hoe ga je dit voor iedereen beter maken?”
Velen die die middag in de hete zon wachtten in een rij die zich uitstrekte door het centrum van Lansing, deelden soortgelijke zorgen.
Een man vóór Starks-Clay vertelde hoe hij zag hoe zijn broer duizenden dollars aan medische schulden opliep.
Een emeritus hoogleraar aan de nabijgelegen Michigan State University maakte zich hardop zorgen over de medische zorg van zijn kleinkinderen, omdat zijn volwassen kinderen moeite hadden om het eigen risico van $ 9.000 te betalen.
Gezondheidswerkers die naar het evenement waren gekomen, beschreven patiënten die kozen tussen het verstrekken van medicijnen of voedsel, of hoe zij zelf financieel verwoest waren door een medische crisis.
Ze kenden allemaal de strijdkreet van El-Sayed uit hun hoofd en zongen die toen de Democraat uit Michigan het podium betrad: ‘Geld uit de politiek! Geld in je zak! Medicare for All!’
Volgens een nieuwe KFF-enquête is de steun voor Medicare for All op zijn hoogst in minstens tien jaar. Uit het onderzoek blijkt dat tweederde van de Amerikanen nu voorstander is van uitbreiding van het gezondheidsprogramma van de overheid, dat grotendeels senioren bestrijkt (waarvan ongeveer de helft via Medicare Advantage een privéabonnement heeft).
Maar veel mensen weten eigenlijk niet hoe ze Medicare for All moeten definiëren. Traditioneel was het idee om één enkel zorgverzekeringsprogramma op te zetten, beheerd door de federale overheid, dat dekking voor Amerikanen zou garanderen en particuliere verzekeringen zou minimaliseren of zelfs elimineren. Hoeveel mensen het idee leuk vinden, hangt af van wat hen erover wordt verteld, zo hebben opiniepeilers ontdekt.
Toch is Medicare for All, in een tijd waarin minder dan de helft van de Amerikanen zegt dat ze hun gezondheidszorg kunnen betalen, een progressieve afkorting geworden voor radicale, systemische verandering.
“Te veel mensen hebben geen ziektekostenverzekering, te veel mensen die wel een verzekering hebben, kunnen zich geen medische zorg veroorloven, en veel mensen zijn doodsbang voor de kosten van ziek zijn”, zegt Jonathan Oberlander, professor aan de Universiteit van North Carolina in Chapel Hill, gespecialiseerd in de politiek van hervormingen in de gezondheidszorg.
“En in een electoraat dat verandering wil, dat ontgoocheld is door de status quo, is Medicare for All een belangrijk symbool”, zei hij.
Dat is de reden waarom Democraten die zich kandidaat stellen voor zetels in de Senaat bij de tussentijdse verkiezingen in staten als Maine, Minnesota en Florida hun steun uitspreken voor het schrappen van het huidige ziekteverzekeringssysteem ten gunste van een brede Medicare-dekking. Maar nergens is de kwestie zo centraal in een race als in Michigan, waar Medicare for All synoniem is geworden met El-Sayed.
El-Sayed, die is opgeleid als arts en diende als de hoogste volksgezondheidsfunctionaris van Detroit, voert campagne voor Medicare for All sinds zijn mislukte bod om gouverneur te worden in 2018. Voor Starks-Clay betekent dit dat hij een plan heeft en zich daaraan zal houden, zei ze.
Dat is op dit moment aantrekkelijk voor kiezers, zegt Ashley Kirzinger, directeur enquêtemethodologie bij KFF, een non-profitorganisatie voor gezondheidsinformatie waartoe ook KFF Health News behoort.
“Als we mensen vragen wat ze willen horen van kandidaten met betrekking tot gezondheidszorg, is dat een plan om de zorgkosten omlaag te brengen”, aldus Kirzinger.
Amerikaanse droom of pijpdroom?
Medicare for All was het glimmende object van progressieve politiek in eerdere campagnes, waaronder het presidentiële bod van senator Bernie Sanders uit Vermont in 2016 en de Democratische presidentiële voorverkiezingen in 2020. De populariteit stijgt en daalt in cycli, zei Oberlander. En vandaag de dag zijn mensen zich er pijnlijk van bewust dat hun zorg steeds duurder en moeilijker toegankelijk wordt.
In de eerste tien jaar na de goedkeuring van de Affordable Care Act in 2010 werd het onverzekerde tarief van het land bijna gehalveerd. Verzekeringsmaatschappijen konden mensen niet langer dekking weigeren op basis van reeds bestaande omstandigheden. Om meer mensen te kunnen bereiken, hebben 40 staten plus Washington DC sindsdien Medicaid uitgebreid, het gezondheidsprogramma van de overheid voor mensen met een laag inkomen of een handicap.
Nu voelt het alsof we achteruit gaan, zei Oberlander. “We bevinden ons nu, de afgelopen twee jaar, in een tijdperk waarin de regering-Trump en de Republikeinen in het Congres die vooruitgang hebben teruggedraaid.”
Michigan, een strijdtoneelstaat die president Donald Trump in 2024 won, zag enkele van de sterkste dalingen in het aantal inschrijvingen voor ACA-plannen nadat het door de Republikeinse Partij gecontroleerde Congres eind vorig jaar toestond dat verhoogde belastingsubsidies, die mensen hielpen hun premies te betalen, afliepen.
Verzekeringsmaatschappijen in Michigan verhoogden de individuele markttarieven met gemiddeld 20%.
En naar verwachting zullen tot 355.000 Michiganders in 2028 hun Medicaid-dekking verliezen als gevolg van bezuinigingen in de handtekeningwet van Trump, de One Big Beautiful Bill Act, volgens schattingen van het Urban Institute, een linkse denktank.
In het gemeentehuis van El-Sayed in Lansing zei Darleana Ash dat patiënten in het laboratorium voor medische diagnostiek waar ze werkt steeds vaker tests overslaan omdat ze die niet kunnen betalen.
Anderen rijden uren vanuit landelijke gebieden omdat hun lokale laboratoria gesloten zijn of niet langer deel uitmaken van hun verzekeringsnetwerk. Ze maakt zich zorgen over de patiënten die enkele maanden moeten kiezen tussen hun medicijnen en boodschappen.
“Als je iemand hebt die 75, 80 jaar oud is, raad eens? Ze zullen het zonder de medicijnen moeten doen, omdat ze moeten eten”, zei ze.
Aan de voorkant van het drukke stadhuis zat Cindy Lou Coolich, een onstuimige gepensioneerde, gekleed in een campagne-T-shirt en een cowboyhoed.
Ze werkte jarenlang voor een bedrijf dat onverzekerde mensen hielp zich in te schrijven voor een dekking, totdat ze zelf ziek werd. Een aanval van sepsis doodde haar bijna en maakte haar invalide.
Plotseling was zij degene die zich inschreef voor Medicaid en leefde van $900 per maand van de sociale zekerheid. Ze verloor de 15 hectare grote paardenboerderij die ze bezat, en daarna al het andere, zei ze. ‘Behalve mijn auto.’
De reddende genade was, vreemd genoeg, de dood van haar ex-man. Omdat ze al meer dan tien jaar getrouwd waren, kon ze profiteren van zijn socialezekerheidsuitkeringen. “Dus nu gaat het best goed met mij!” ze lachte.
Maar voor haar leek het nauwelijks een kenmerk van een functionerend gezondheidszorgsysteem dat iemand moest sterven voordat de zaken beter zouden worden.
Een universeel antwoord
De Democraten zijn niet de enigen die reageren op de ontevredenheid van de kiezers over de gezondheidszorg. De Republikein Mike Rogers, voormalig congreslid van Michigan en tegenstander van El-Sayed, heeft onlangs een kort gezondheidszorgplan uitgebracht.
“Ik kan gewoon geen belangrijker kwestie bedenken voor de bevolking van Michigan dan de gezondheidszorg en de kosten, de stijgende kosten”, zei hij. Op een persconferentie waarin hij zijn gezondheidsplatform aankondigde, viel hij El-Sayed en Medicare for All breed aan.
“(Als) de overheid je iets gaat geven, moeten ze het van iemand anders afpakken”, zei Rogers.
Onder Medicare for All zouden miljoenen Michiganders met een particuliere ziektekostenverzekering die dekking verliezen, zei hij.
Verwijzend naar schattingen dat Medicare for All zo’n 4 biljoen dollar per jaar zou kosten, zei hij: “Raad eens? Mensen betalen daarvoor.”
(Uit een recent preprint-onderzoek van Yale-onderzoekers is gebleken dat de kosten voor de implementatie van Medicare for All, geschat op 4,2 biljoen dollar, ongeveer 1 biljoen dollar aan gezondheidszorguitgaven zouden besparen.)
De campagne van Rogers weigerde een interviewverzoek van KFF Health News.
Bezorgdheid over hogere belastingen, verstoring van het huidige systeem en verminderde toegang tot diensten kunnen Medicare for All bij krappe verkiezingen tot een politieke last maken, zei Oberlander.
‘Het maakt niet uit of de angsten die ze verspreiden daadwerkelijk kloppen’, zei hij. “Politiek gezien gaat het erom of ze mensen bang kunnen maken.”
Maar zelfs als El-Sayed in november wint, blijven de kansen dat Medicare for All het huidige systeem zal vervangen “op de korte tot middellange termijn zeer klein”, aldus Oberlander.
Gezien de fervente tegenstand van de Republikeinen en veel gematigde Democraten, om nog maar te zwijgen van de lobbykracht van de gezondheidszorgsector, zal een grootschalige herziening van het Amerikaanse gezondheidszorgsysteem niet plotseling haalbaar zijn dankzij één enkele Senaatskandidaat.
Thomas ‘Jermaine’ Carey weet dit. Als zelfbenoemde activist bezocht hij onlangs het gemeentehuis van El-Sayed in Detroit en voelde zich ‘een beetje uitverkocht’ door wat hij de ‘straight-ticket’ Democratische Partij noemt.
Medicare for All klinkt goed, zei hij. “Geloof ik het?” Hij haalde zijn schouders op.
‘Het is nog steeds Amerika’, zei hij. “Je hebt nog steeds super-PAC’s, de lobbyisten die alles controleren.”
