Hannah RB, een artiest die optreedt als de toneelpersonage Millie Dreadleest niet graag handleidingen of instructies.
Hoewel ze toegeeft dat er een aantal arena’s zijn waar ze letterlijk en figuurlijk een recept zou moeten volgen (‘Ik ben geen goede kok’, geeft ze toe), is ze, als het om muziek gaat, meer geïnteresseerd in het experimenteren op weg naar een muziekstijl die onmiskenbaar…
Dat omvat ook het creëren van haar eigen genre, dat ze ‘cybergotische antipop’ heeft genoemd. Het is een draai aan darkwave: somber en romantisch, elektronisch en dramatisch. In haar optredens neemt ze de gothic-rol op zich van Millie Dread, opvallende poses badend in bloedrood lichtzingend voor een menselijke schedelsteun, en haar publiek daartoe uitgedaagd verwelkom het macabere.
“Er schuilt duisternis in ons allemaal”, legt RB uit. Met haar muziek zegt ze dat ze “dat (duisternis) neemt en iets constructiefs en moois maakt van wat anders echt destructief zou kunnen zijn.”
RB steekt haar energie het liefst in het realiseren van haar creatieve visie. Maar ze heeft ontdekt dat de confrontatie met het seksisme in de muziekindustrie een bijzaak is die ze soms niet kan vermijden. Onlangs bracht een online bericht haar in een verhit debat over de inclusie van vrouwen in de muziekindustrie op Reddit.
Ze was tegengekomen een onderzoek uit 2022 gepubliceerd door de University of Southern California-Annenberg, waaruit blijkt dat van de 1.000 populaire en toonaangevende mainstream-nummers slechts ongeveer 3% vrouwelijke producers had. (In het meest recente onderzoek uitgebracht in 2026was dat percentage gestegen tot ongeveer 4%.)
Als vrouwelijke producer zegt ze dat ze het ‘schokkend’ vond dat er zo weinig muziek door vrouwen werd geproduceerd. Daarom postte ze over het onderzoek op een subreddit voor muzikanten.
“Ik wist dat mensen boos zouden zijn als ik het over genderdemografie had, terwijl ze gewoon met hun broers wilden praten over het maken van muziek”, herinnert RB zich.
“Wat ik niet had verwacht, was dat mijn bericht binnen een paar uur zou worden verwijderd omdat het ‘off topic’ was.”
Ze zegt dat sommige vrouwen commentaar gaven en haar bedankten voor de post, maar er waren anderen die boos waren. RB ging in beroep tegen de verwijdering, daarbij verwijzend naar de antidiscriminatieregels van Reddit. De moderators antwoordden dat het bericht over demografie ging, niet over muziek.
Toen ze antwoordde dat de verwijdering van de moderators vrouwonvriendelijk was, werd ze permanent verbannen van de subreddit.
“Toen ik begon met het maken van muziek, dacht ik er niet aan als: ‘Oh, ik blijf bij de man, en ik word een vrouw die mijn eigen muziek maakt'”, legt RB uit. “Ik wilde gewoon mijn eigen muziek maken.”
Maar het incident versterkte voor haar dat seksisme nog steeds een reëel probleem is in de muziekindustrie.
RB zegt dat ze vanwege ervaringen zoals die ze op Reddit had, online aanwezig is, maar probeert niet te veel tijd op internet door te brengen, wat volgens haar haar perceptie van de werkelijkheid kan vervormen.
“Ik zie zoveel sentiment over hoe cultuur en kunst dood zijn”, zegt RB. “Wat je online ziet en wat je als trending ziet, dat is slechts een klein fragment van wat er daadwerkelijk beschikbaar is.”
Voor RB bevolkt de ballast voor online toxiciteit en het ‘kunst is dood’-verhaal haar sterfelijke spiraal. Ze probeert underground- en doe-het-zelf-muziekruimtes op te zoeken, bijeenkomsten die volgens haar niet gemakkelijk te vinden zijn als je de lokale muziekscene filtert via een internetalgoritme.
“Ik ken veel mensen die hele coole, interessante, verschillende muziek- en noise-projecten maken”, zegt RB. “Het is gewoon niet iets dat je, als je veel tijd op internet doorbrengt, heel veel zult zien, omdat deze algoritmen dat verbergen en niet noodzakelijkerwijs weerspiegelen wat er in het echte leven gebeurt.”
Gebaseerd op haar ervaring in persoonlijke ruimtes, zegt ze: “de underground is springlevend.”
Ze voegt eraan toe: “Wat er in de echte wereld gebeurt, is belangrijker.”
