Als u afgelopen zomer laat op een vrijdag of zaterdag de wijk South Side Flats in Pittsburgh bezocht, heeft u ze waarschijnlijk gezien: de controleposten, metaaldetectoren, politieagenten, bewakers en straatverkopers langs een stuk East Carson Street.
Het South Side Street Fest, zoals het werd genoemd, was een initiatief voor openbare veiligheid in de belangrijkste zakenwijk van de wijk. Van South 12th tot South 18th Street, op vrijdag- en zaterdagavond tussen 22.00 uur en 02.00 uur, sloten ambtenaren East Carson Street af voor auto’s en stonden ze toe dat er in open containers werd gedronken binnen de afgezette perimeter. Iedereen die het gebied betrad, moest een identiteitsbewijs tonen waaruit bleek dat hij minstens 21 jaar oud was, en door een metaaldetector gaan. Het evenement liep elk weekend van half juni tot begin september.
Lokale South Side-leiders die hielpen bij de organisatie van het programma zeggen dat het doel was om de veiligheid te bevorderen, na zomers waarin schietpartijen en andere verstoringen het gebied de verkeerde krantenkoppen gaven. Tegelijkertijd hoopten de organisatoren mensen terug naar de buurt te lokken.
In alle opzichten heeft het Straatfeest het eerste doel bereikt, maar het laatste niet zozeer. Wat aan het publiek werd aangekondigd als een levendig festival trok minder bezoekers dan verwacht, en ambtenaren zeggen dat ze nog niet hebben besloten of het volgende zomer weer zal plaatsvinden.
“Mensen komen naar geen enkele buurt tenzij het veilig is”, zegt Don Berman, president en medeoprichter van het South Side Community Action Network, een van de organisaties die het festival heeft georganiseerd. “Dit was in de eerste plaats een veiligheidsinitiatief. En dat was zeer succesvol.”
Maar hij voegde eraan toe: “We hoopten dat we beide tegelijk konden doen. Dat was misschien te optimistisch geweest.”
Door de cijfers
Volgens gegevens verzameld door het Pittsburgh Department of Public Safety South Side Entertainment Patrol lieten verschillende statistieken voor het volgen van misdaden veelbelovende trends zien terwijl het festival plaatsvond.
Het aantal arrestaties op vrijdag en zaterdag was met 60% gedaald vergeleken met het jaar daarvoor. Terwijl afgelopen zomer op vrijdag en zaterdag 33 vuurwapens door de politie werden teruggevonden, heeft de politie dit jaar twee wapens teruggevonden, een daling van 94%. Ook het aantal niet-verkeerscitaties voor zaken als het verstoren van de rust daalde op vrijdag en zaterdag met 75%.
“We weten tot nu toe dat de statistieken op het gebied van de openbare veiligheid ongelooflijk overweldigend positief zijn”, zegt wethouder Bob Charland, die het gebied vertegenwoordigt. Hij prees vooral de afname van wapenincidenten: “Dat maakt een enorm verschil op straat.”
“Het was de veiligste zomer die we in lange tijd hebben gehad”, merkte Jimmy Hoffman op, een van de eigenaren van Mario’s bar in East Carson Street.
Berman merkte op dat het straatfeest een aantal problemen leek aan te pakken waarmee de straat te kampen heeft – de prevalentie van wapens, mensen onder de 21 en storende feestgangers, om er maar een paar te noemen. Bezoekers mochten geen wapens meenemen naar het festival en moesten zich legitimeren. Overal langs de straat waren bewakers en politieagenten zichtbaar om baldadig gedrag te ontmoedigen.
“Een vrouw kwam naar me toe en zei: ‘Ik woon in 15th Street. Er is daar elk weekend altijd chaos. Het was de veiligste die ik ooit heb gevoeld in de South Side, en de minste verstoring'”, zei Berman.
Op de grond
Maar of het Straatfeest als festival is geslaagd, staat meer ter discussie.
“We hoopten echt de straten te vullen”, zegt Peter Margittai, voorzitter van de South Side Kamer van Koophandel. “We begonnen met ongeveer 2.000 mensen die elke avond kwamen, omdat we die aantallen bij de poorten zouden bijhouden. We hoopten echt dat aantal op te voeren tot ongeveer 5.000. En idealiter dachten we dat als er 8.000 mensen zouden komen opdagen op een avond, de plek er gewoon een geweldig festivalfeest uit zou zien.”
Maar 2.000 bezoekers bleken het plafond voor het evenement te zijn, zei Margittai.
“Ik denk dat dit ons qua perceptie echt pijn heeft gedaan”, zei hij. “Ook al zijn 2.000 mensen een groot aantal mensen dat op een avond naar welk zakendistrict dan ook komt, toch voelde dat niet zo. En dus denk ik dat dit een uitdaging was die we niet konden overwinnen.”
Soest Nu woonde eind augustus op een zaterdagavond het South Side Street Fest bij en zag een soortgelijk tafereel. Bij de ingang van de voetafdruk leidden bewakers gasten door metaaldetectoren en deelden polsbandjes uit, waarbij minstens één persoon werd afgewezen vanwege iets in zijn tas.
Binnen de voetafdruk van het evenement was het publiek echter schaars. Sommige bezoekers hadden contact met straatverkopers en activiteitenstations, maar de meerderheid ging in de rij wachten om bars binnen te gaan in plaats van midden op straat rond te hangen. Weinig aanwezigen kochten drankjes bij stands – een ander gebied dat volgens Margittai niet voldeed aan de verwachtingen van de organisatoren.
“Ik ben bang dat, omdat we niet in staat waren het aantal mensen dat naar de South Side kwam en deelnam tot het punt te vergroten waar we echt op hoopten, de standaard is dat het een beetje op een politiestaat leek,” zei Margittai.
Ironisch genoeg was de kamer bezorgd over de mogelijkheid om het gebied vanaf het begin af te sluiten, zei Margittai. Het meldde zich pas aan om het evenement te helpen organiseren nadat het idee ontstond om daar een festival te organiseren.
Berman merkte op dat het lang duurde voordat het programma van de grond kwam. Het idee ontstond onder het bewind van voormalig burgemeester Ed Gainey, en het South Side Community Action Network en South Side Hospitality Partnership namen het voortouw bij de organisatie ervan. Toch kostte het verkrijgen van subsidies en sponsorfinanciering tijd, net als het verkrijgen van toestemming om East Carson, een weg die eigendom is van de staat, af te sluiten. Als gevolg hiervan begon het festival later in de zomer dan verwacht.
“Eerlijk gezegd is het een enorme vooruitgang om het 25 weekenden lang te doen”, zei hij. “Dat deel ervan was niet zo succesvol als we hadden gewild.”
‘We hebben nog veel werk te doen’
Uiteindelijk kan de toekomst van het festival afhangen van de vraag of bedrijven in de omgeving de druk voelden.
“Ik heb gerommel gehoord, sommige mensen zijn ongelukkig”, zei Charland. “Ik zou graag een betere vergelijking willen hebben van appels met appels over hoe de zomer is verlopen.
“We weten dat het werkte voor de openbare veiligheid, maar werkte het ook voor alle andere beoogde doelen, voor het terugdringen van een nieuwe klantenkring?” voegde hij eraan toe. “Ik vermoed dat we daar nog veel werk te doen hebben.”
Verschillende South Side-bedrijven waarmee Soest Nu contact had opgenomen, uitten privé soortgelijke klachten, hoewel geen enkele deze officieel wilde publiceren. Charland zei dat hij bedrijven had gevraagd hun inkomsten voor juli 2025 en 2026 te rapporteren voor vergelijkingsdoeleinden, maar hij heeft niet veel gehoord.
Het “blijft ongezien” of het evenement volgend jaar weer plaatsvindt, zei Charland.
“Er zijn absoluut een aantal dingen die we volgend jaar beter moeten doen. We dachten niet dat we het het eerste weekend goed zouden doen. We dachten niet dat we het het eerste jaar noodzakelijkerwijs goed zouden doen. Maar in termen van openbare veiligheid – een doorslaand succes.”
Margittai zei dat de organisatoren van plan zijn verdere debriefings en postmortems uit te voeren om erachter te komen wat ze van het evenement hebben geleerd, en om te bespreken wat de toekomst biedt. Hij zei dat sommige bedrijven grote fans van het evenement waren, terwijl anderen vonden dat het hun verkeer schaadde.
“Iemand typeerde het op een gegeven moment als een beetje flauw, en ik denk dat dat een redelijk goede manier is om het te beschrijven,” zei Margittai.
“Het was echt ambitieus voor ons om dit op zich te nemen”, voegde hij eraan toe. “Uiteindelijk ben ik heel blij dat we het hebben gedaan. Dit was een onderneming die niemand ooit eerder had geprobeerd, althans in de recente herinnering.”
“Hoe het er volgend jaar uit zal zien, is volkomen onbekend, toch?” zei Berman. “We hebben veel geleerd. Ik denk dat we de onderdelen die succesvol waren, meenemen en er vervolgens aan werken om de rest beter te maken.”
