Wanneer kiezers in Allegheny County dit najaar hun stem uitbrengen, zullen ze niet alleen de leiders kiezen die hen in Harrisburg en Washington DC zullen vertegenwoordigen. Ze zullen ook beslissen hoeveel steun ze gekozen leiders dichter bij huis zullen bieden.
Bij de stemming zal worden gevraagd of ze de beperkingen op het gebied van de bemensing en middelen van de gemeenteraad willen opheffen. Kiezers zouden het voor leden mogelijk kunnen maken om door de belastingbetaler gefinancierde gezondheidszorg en andere voordelen te ontvangen, en om districtskantoren te openen.
Voorstanders zeggen dat de maatregelen de raad effectiever zullen maken, doordat deze op gelijkere voet komt te staan met andere provinciekantoren. Tegenstanders zeggen dat het een poging is van de deeltijdse wetgevende macht om haar eigen nest te bedekken – iets wat de belastingbetaler niet zou moeten financieren.
Wat de vraag stelt
Waarom het wordt geposeerd
De stemvraag maakte aanvankelijk deel uit van een grotere inspanning om Geef de Allegheny County Council meer institutioneel gewicht.
Vanaf het moment dat de County Council werd opgericht, ruim een kwart eeuw geleden, was hij de junior partner van het districtsbestuur. Haar voornaamste taak, zoals oorspronkelijk voor ogen, was om gewone burgers de kans te bieden de jaarlijkse begroting van de provincie te herzien en te ratificeren.
Dienovereenkomstig verbood het districtsstatuut raadsleden om pensioenen en andere voordelen te ontvangen, en het verbood hen het soort districtskantoren te openen dat door staats- en federale wetgevers werd gebruikt. De 15 leden van de Council dienen parttime voor een jaarlijkse toelage van grofweg $11.000 per jaar, plus vergoedingen voor ‘noodzakelijke uitgaven’.
Zij worden bijgestaan door drie fulltime medewerkers.
Maar de afgelopen jaren hebben leden een ruimer beeld van de bevoegdheden van de raad gepropageerd, met het argument dat extra middelen nodig zijn om het districtsbestuur goed te kunnen controleren. Sommige leden zeggen dat deze rol een professionalisering van de raad vereist.
De maatregel die dit najaar werd gestemd, maakte aanvankelijk deel uit van een breder hervormingspakket. Een begeleidende vraag, waarin de kiezers werd gevraagd een limiet op de begroting van de raad af te schaffen, was ingetrokken slechts enkele weken nadat de leden ervoor hadden gekozen het op het stembiljet te plaatsen te midden van verzet van kiezers. Zowel voorstanders als critici waren het erover eens dat de de financiële uitdagingen van de provincie en de stijgende kosten van levensonderhoud maakten het een ongelegen moment om kiezers te vragen de financiële beperkingen van de raad op te heffen. Ondertussen een rechter neergeslagen een afzonderlijke poging om termijnen vast te stellen voor gemeenteraads- en andere provinciale kantoren.
De maatregel om de bestedingsbeperkingen van de gemeente op te heffen is de enige die overblijft. Het onafhankelijke raadslid Alex Rose probeerde het ook van de stemming te schrappen, maar een meerderheid in de raad stemde ervoor om het op het stembiljet te houden.
Wat de verandering zou doen
Als een meerderheid van de kiezers zich tegen de stemvraag zou verzetten, zouden de huidige beperkingen op de provinciale uitgaven blijven bestaan.
Maar als de kiezers de stemvraag goedkeuren, zou het handvest van de provincie worden gewijzigd om de taal te schrappen die raadsleden verbiedt provinciale financiering te gebruiken voor persoonlijk personeel, districtskantoren en uitkeringen zoals pensioenuitkeringen en ziektekostenverzekeringen.
Een “ja”-stem zou de leden niet automatisch deze voordelen opleveren; ze zouden er nog steeds afzonderlijk op moeten stemmen, volgens de procedure die ze bij elk ander wetsontwerp gebruiken. Maar het opheffen van het handvestverbod zou het voor hen voor het eerst mogelijk maken dit wel te doen.
De impact van een “ja”-stem zou op een andere manier beperkt worden: een aparte bepaling in het provinciestatuut beperkt de begroting van de gemeente tot 0,4% van de inkomsten uit de onroerendgoedbelasting van de provincie. Die taal wordt niet beïnvloed door deze stemvraag, en voor aanpassing ervan zouden de kiezers een afzonderlijk voorstel moeten goedkeuren.
In 2026 beperkte dat plafond de raad tot het uitgeven van 1,1 miljoen dollar op een totaal budget van ruim 1 miljard dollar.
Het argument vóór
Voorstanders zeggen dat het goedkeuren van de stemvraag van dit najaar de raad meer flexibiliteit zou geven bij het gebruik van die toewijzing.
Democraat Jordan Botta, die voorstander was van het toevoegen van de vraag aan het stembiljet, zei dat de voorgestelde verandering “niet een geldgreep is om ons salaris te verhogen en er een heleboel voordelen aan toe te voegen. Dit is voor mij een manier voor ons om een representatiever regeringssysteem te hebben om te zorgen voor de mensen die we dienen.”
Botta voerde aan dat leden beperkt zijn door het deeltijdse karakter van de baan. Hij zei dat de verandering de gemeente in staat zou stellen een stafmedewerker in te huren die belast is met de deeldiensten, en ervoor zou zorgen dat de gemeente vertegenwoordigd is op meer gemeenschapsbijeenkomsten en evenementen.
Raadsleden prezen hun huidige driekoppige staf, maar zeiden dat het orgaan extra ondersteuning nodig heeft als de raad een “proactieve” tak van de regering wil zijn in plaats van een “reactieve” tak.
Voormalig raadslid Tom Duerr, die de South Hills vertegenwoordigde van 2020 tot 2024, zei dat het belangrijk is om personeel te hebben dat helpt en naar de kiezers luistert.
“Als je in deze gemeenschappen geen outreach kunt doen en daar niet het personeel voor hebt, gaat die hele mentaliteit verloren,” voegde hij eraan toe. Het hebben van extra personeel “zou een grote bijdrage leveren aan zowel het helpen met de taak van de raad als primair toezicht op de uitvoerende macht, maar ook helpen met uitgebreide, proactieve constituerende diensten.”
Door leden toe te staan gebruik te maken van provinciale secundaire arbeidsvoorwaarden – met name de ziektekostenverzekering – zou de pool van raadskandidaten kunnen worden uitgebreid, voegde hij eraan toe, en zou het orgaan ‘meer representatief kunnen zijn voor de mensen die hier daadwerkelijk wonen dan de mensen die het zich kunnen veroorloven om hun tijd in een deeltijdbaan door te brengen en in principe geen loon te krijgen.’
Het grootste deel van zijn tijd in de raad zei Duerr: “De enige manier waarop ik gezondheidszorg kreeg, was via Pennsylvania Medical Assistance”, ook bekend als Medicaid.
Zowel Duerr als Botta zeiden dat ze zich zouden verzetten tegen het gebruik van het geld om districtskantoren te openen voor raadsleden. Hoe dan ook, zei Botta, zou de limiet van 0,4% op de begroting van de gemeenteraad onverantwoorde uitgaven in toom houden, waardoor in feite “de zijwieltjes eraf zouden worden gehaald maar de rem erop zou blijven staan.”
Het argument tegen
De critici van de maatregel beweren dat de hervormingen de gemeenteraad zouden veranderen in iets wat niet de bedoeling was.
“Het hele punt was om een raad van gewone mensen te hebben, en niet een raad van professionele politici”, zegt advocaat Dave Fawcett, lid van de eerste County Council.
Fawcett zei dat hij er voorstander van is om het personeel van de raad uit te breiden en de instantie extra middelen te geven. Maar zitting nemen in een burgerwetgevende macht is “een verplichting en een opoffering”, zei hij. “Het is niet bedoeld als beroep.”
Fawcett vergeleek de rol van de raad met die van de raad van bestuur van een bedrijf. Hoewel de rol van de raad van bestuur bij het adviseren van een CEO “erg belangrijk” is, zei hij: “Directeuren runnen het bedrijf niet.”
Tegenstanders van de hervorming wijzen ook op de recente druk op de begroting, waaronder stijgende kosten en bezuinigingen op de federale begroting. een ondergefinancierd pensioenstelsel daarvoor zal waarschijnlijk een geldinjectie van 1,5 miljard dollar nodig zijn.
“Elke dollar die we uitgeven… moet worden afgewogen tegen de verantwoordelijkheden van de provincie ten opzichte van de inwoners en de eisen die aan onze begrotingen worden gesteld”, zegt wethouder DeWitt Walton, een democraat.
Walton was een van de zes raadsleden die tegen het sturen van de vraag naar de kiezers stemden. Eerder deze maand onthulde hij een campagne tegen het stemreferendum, met het argument dat dit zou kunnen worden gebruikt om grote uitgavenstijgingen in de toekomst te rechtvaardigen.
Nu de prijzen voor essentiële goederen zoals gas en voedsel stijgen, vroeg hij zich af: “Wat moeten de bewoners verwachten?”
De Republikeinse Partij van Allegheny County riep de inwoners ook op om ‘nee’ te stemmen.
“Er is geen reden om van een burgerraad met vijftien leden een groep van vijftien gemeenschapsactivisten te maken, die elk lobbyen voor specifieke belangen en tegelijkertijd de basis leggen voor een persoonlijke carrière in de politiek”, schreven partijleiders in een recente e-mail aan hun supporters.
Rose, het raadslid dat probeerde de vraag van het stembiljet te verwijderen, zei dat zolang het plafond van 0,4% de totale uitgaven van de raad beperkt, “al deze theoretische nieuwe dingen die we met ons personeel zouden kunnen doen, eigenlijk irrelevant zijn.”
Wat de kiezers ook beslissen, zei Botta, de vraag is “een perfecte lakmoesproef voor hoe mensen zich voorstellen dat een systeem van provinciale raden zou werken in een veranderende omgeving.
“Dit is niet meer dezelfde provincie als in 2000,” zei hij. “Ik denk dat dit kiezers de perfecte gelegenheid geeft om hun mening te geven en te kijken of ze een betere vertegenwoordiging willen, of dat ze de zaken willen laten zoals ze zijn.”
