Wetenschappers hebben zich lange tijd verbaasd over de manier waarop het menselijk lichaam extreme hitte verdraagt – en wat dat betekent voor onze gezondheid.
Aan het eind van de 18e eeuw waren Britse wetenschappers stoutmoedig experimenten over thermoregulatie, waarbij ze zichzelf (en een hond) blootstelden aan een gloeiend hete kamer en constateerden dat hun eigen lichaam – in tegenstelling tot de biefstuk en de eieren die hen vergezelden – niet kookte.
De acute fysiologische reactie op hitte is nu goed begrepen.
Geconfronteerd met extreme temperaturen verwijden onze bloedvaten, versnelt de hartslag en wordt het bloed naar de huid geduwd waar het wordt afgekoeld terwijl we zweten. Ons lichaam maakt hormonen vrij en activeert hitteschokeiwitten die onze cellen beschermen.
Dit begrip van onze fysiologie heeft de medische zorg gevormd, bijvoorbeeld bij hittegerelateerde ziekten. De andere kant van de vergelijking – de potentiële therapeutische voordelen van blootstelling aan hitte – heeft echter aanzienlijk minder aandacht gekregen van de moderne medische wetenschap.
Ondertussen genieten eeuwenoude praktijken, zoals de sauna, die zijn opgebouwd rond het belasten van het lichaam met hitte, een nieuwe populariteit.
Van sociale saunabijeenkomsten tot de bredere welzijns- en optimalisatiebeweging, de mate van publieke belangstelling heeft zelfs liefhebbers van het oude leven verrast Dr. Hans Hägglundeen hematoloog en stamcelonderzoeker aan het Karolinska Universitair Ziekenhuis in Stockholm.
“Het bloeit echt”, zegt Hägglund, nagesynchroniseerd de ‘saunadokter’ in zijn thuisland dankzij een populair boek dat hij over dit onderwerp schreef. “Helaas is er nog steeds niet veel bewijs.”
In ieder geval niet van het niveau van de onderzoeken waar Hägglund en andere wetenschappers op kunnen wijzen als ze willen dat medische verenigingen en overheidsinstanties de sauna en andere vormen van warmtetherapie als een bonafide interventie beschouwen – een levensstijlbenadering die kan worden aanbevolen voor het voorkomen en behandelen van chronische gezondheidsproblemen.
Maar Hägglund en een kleine groep internationale wetenschappers streven ernaar om dit mogelijk te maken – en het organiseren van een niche- en ongelijksoortig onderzoeksgebied.
Wetenschap naar de sauna brengen
Eind september kwamen ongeveer 15 van hen voor het eerst bijeen op het International Heat Therapy Research Symposium om uit te zoeken hoe je warmtetherapie rigoureus kunt bestuderen – een emmer die Finse sauna, infrarood, onderdompeling in heet water en meer omvat – en om een organiserend wetenschappelijk orgaan te vormen dat zal helpen het veld vooruit te helpen.
De tweedaagse bijeenkomst werd gehouden in een trendy resort buiten Oslo, Noorwegen, genaamd The Well, waar naaktbaden de norm is en rituelen met essentiële oliën, gebaseerd op tradities als de Duitse Aufgussworden de hele dag gehouden. Het vond plaats aan de vooravond van de Internationaal Saunacongreseen evenement dat elke vier jaar honderden saunaliefhebbers en -experts trekt.
Sommige organisatoren van het symposium, zoals Ashley Masoneen klinisch psycholoog aan de Universiteit van Californië, San Francisco, erkent dat hun doel deels is om de geur van wellnesshype te verdrijven.
“We willen dit introduceren als een feitelijk onderzoeksgebied, en niet als iets oppervlakkigs of woo-woo”, zegt Mason, universitair hoofddocent psychiatrie en gedragswetenschappen en momenteel werkzaam als onderzoeker. proefdraaien over warmtetherapie voor depressie, slaap en andere aspecten van de geestelijke gezondheid.
Terwijl de sauna dat wel heeft bestudeerd Al tientallen jaren lang komt heel weinig van dat onderzoek voort uit goed gecontroleerde menselijke proeven. En het is vaak moeilijk om harde conclusies te trekken uit het bewijsmateriaal dat er is; de onderzoeken zijn klein, de methoden variëren aanzienlijk en belangrijke metingen ontbreken soms.
“We zijn overal”, zegt Mason. “Als we serieus genomen willen worden, moeten we consistente termen hebben, zodat mensen begrijpen hoe ze naar ons werk moeten verwijzen en erover kunnen praten.”
De nuances van het meten van de omgevingsvochtigheid en lichaamstemperatuur, of hoe warmtetherapie het beste kan worden gedefinieerd, zijn misschien een bijzaak voor de gemiddelde saunabezoeker, maar dit alles is enorm van belang bij het samenbrengen van gegevens uit verschillende landen en instellingen.
Earric Lee, een postdoctoraal onderzoeker bij het Montreal Heart Institute, dat het initiatief leidt, zeggen dat wetenschappers het eerst eens moeten worden over normen. Dat is een moeizaam proces waarbij tientallen andere experts betrokken zijn en dat uiteindelijk de weg zal bereiden voor het soort grotere onderzoeken op meerdere locaties die een aantal fundamentele vragen voor wetenschappers en het publiek kunnen beantwoorden.
Wat zijn de werkelijke voordelen? Hoe vaak moet je gaan? Wat zijn de risico’s? Hoe warm moet het eigenlijk zijn?
“Mensen willen informatie. Ik weet dat ‘naar je lichaam luisteren’ niet voldoende is'”, zegt Lee, “maar ik kan je echt geen aanbevelingen geven, en dat is de eerlijke waarheid.”
Vroeg bewijs suggereert voordelen van blootstelling aan de sauna
Er zijn zeker redenen om aan te nemen dat hitte – afgegeven als een sterke stimulans op een in de tijd beperkte manier – houdt belofte in voor de gezondheid.
‘Passieve warmtetherapie’, zoals het bekend staat in de wetenschappelijke literatuur, werkt het cardiovasculaire systeem op manieren die vergelijkbaar zijn met lichte fysieke activiteit en die enkele van dezelfde voordelen opleveren, zoals verbeteringen in de bloeddruk, arteriële stijfheid en vasculaire gezondheid.
Sommige experimenten duiden ook op verbetering van de markers van ontstekingen, maar ook hier zijn de bevindingen, zoals op veel gebieden, niet doorslaggevend, zegt Lee.
Er is bijzondere belangstelling voor de manier waarop warmte mensen met cardiovasculaire en metabolische aandoeningen kan helpen, evenals ouderen Mieren herderhoogleraar klinische omgevingsfysiologie aan de Universiteit van Portsmouth in Groot-Brittannië
Zijn laboratorium heeft dit bijvoorbeeld aangetoond tijd doorbrengen in een bubbelbad verbeterde ruststofwisseling en enkele metingen van de insulinegevoeligheid voor mensen met type 2-diabetes.
“Beweging is koning, lichaamsbeweging is een medicijn, maar voor degenen die dat niet gemakkelijk kunnen doen: kunnen we dezelfde effecten krijgen?” vraagt hij. “Het lijkt erop dat we dat kunnen.”
In een van de enige Uit gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken naar saunabaden heeft Lee ontdekt dat het toevoegen ervan aan een bewegingsregime extra voordelen opleverde voor mensen met een risico op hart- en vaatziekten. Hij voert nu een proef uit bij patiënten die hartrevalidatie ondergaan.
Afzonderlijk onderzoeken verschillende onderzoeksgroepen of Warmte kan depressie helpen behandelenvoortbouwend op een baanbrekend onderzoek dat een betekenisvolle afname van de symptomen aantoonde na één sessie in een speciale infraroodmachine.
“We hebben heel veel mooie kleine onderzoeken”, zegt Shepherd. “De regeringen zullen niet luisteren totdat we de hardcore, gerandomiseerde controleproeven voorleggen.”
Saunaonderzoek wint aan kracht
De toename van de recente wetenschappelijke belangstelling komt grotendeels voort uit een reeks observationele onderzoeken die in Finland zijn uitgevoerd.
De eerste – iets meer dan tien jaar geleden gepubliceerd – toonde het gebruik van de sauna vier tot zeven keer per week ging gepaard met een 40% tot 60% lager risico op hart- en vaatziekten en overlijden, vergeleken met degenen die slechts één keer per week gingen.
“Het was een krachtig signaal en de aanzet voor veel laboratoria om op te staan en te zeggen: ‘Hé, er is hier misschien iets'”, zegt Lee, die zijn doctoraat behaalde. in samenwerking met de onderzoeksleider van de groep aan de Universiteit van Oost-Finland, Dr. Jari Laukkanen.
Volgend studies voorgesteld andere voordelenzoals lagere aantallen Alzheimer’s, luchtwegaandoeningen en lagere markers van chronische ontstekingen. Langlopende onderzoeken uit Japan hebben dat wel gedaan ook gekoppeld aan een gewone hot tub gebruik met een lager risico op hart- en vaatziekten.
Hoewel veelbelovend, benadrukken experts dat je maar een beperkte hoeveelheid uit dit soort observatiegegevens kunt extrapoleren, omdat deze afhankelijk zijn van zelfrapportages en de resultaten vertekend kunnen zijn door andere factoren.
“De effecten zijn vrij groot, dus we zijn redelijk optimistisch, maar dat is ongeveer het uiterste wat we als wetenschappers kunnen doen”, zegt Shepherd.
In landen waar warmtepraktijken diep verweven zijn in de samenleving – zoals Finland en Japan – heeft publieke financiering een deel van dit onderzoek ondersteund. In de VS financiert de National Institutes of Health Masons werk op het gebied van geestelijke gezondheid.
Lee van het Montreal Heart Institute zegt dat deze nieuw gevormde onderzoeksgroep hoopt financiering te krijgen van publieke instanties in Europa, maar het soort dure, grootschalige onderzoeken waar wetenschappers van dromen kan grotendeels afhankelijk zijn van stichtingen en particuliere financiers.
Het symposium in Oslo werd gefinancierd door de Norwegian Sauna Society, het wellnessresort waar het plaatsvond en de Stichting Saunaonderzoekeen non-profitorganisatie die wordt ondersteund door een in Minnesota gevestigde ondernemer op het gebied van duurzaamheid en verschillende andere particuliere financiers.
Hoewel hij niet op de bijeenkomst was, zei Laukkanen, die veel van het invloedrijke onderzoek naar sauna’s in Finland heeft geleid, dat hij de inspanningen verwelkomt om het veld te organiseren en te zoeken naar manieren om hun bevindingen in andere delen van de wereld te repliceren.
De uitdaging bij het uitvoeren van de noodzakelijke onderzoeken, merkt hij op, is dezelfde als bij andere levensstijlgewoonten zoals lichaamsbeweging of een dieet.
“Ze zijn erg veeleisend”, zegt Laukkanen, hoogleraar interne geneeskunde aan de Universiteit van Oost-Finland, “Farmaceutische bedrijven doen dit soort onderzoek, maar ze hebben de middelen. Die hebben we nog niet.”
