Een helikopter vloog door de helderblauwe lucht, terwijl een piloot de hoge woestijn beneden afspeurde naar wilde paarden die door de stoffige alsem renden, ongeveer een uur rijden ten westen van Meeker, Colorado. Een kleine groep verslaggevers en paardenliefhebbers keek toe vanuit de dekking van verschrompelde bomen, ongeveer anderhalve kilometer van een pen waar de paarden in konden worden gevangen.
Paardenadvocaat Robyn Smith zag de eerste groep van de dag. Door haar krachtige cameralens zag ze ongeveer een zestal paarden van verschillende kleuren samen galopperen.
“Het maakt me blij dat ze hun beste leven leiden”, zegt Smith, een gepensioneerde architect die door het Westen heeft gereisd om wilde paarden te fotograferen. “En het is gewoon zo mooi om te zien als je zo wild en vrij bent.”
Maar ze wist wat er daarna zou gebeuren. Al snel zweefde de helikopter boven de paarden, inclusief een baby. Ze renden weg van het luide gezoem naar de pen, net buiten zicht.
Scènes als deze zijn gebruikelijk in het Amerikaanse Westen. Het federale Bureau of Land Management (BLM), onderdeel van het Amerikaanse ministerie van Binnenlandse Zaken, houdt toezicht op zowel wilde paarden als de openbare weidegronden die zij hun thuis noemen in tien westerse staten. Wanneer het bureau vaststelt dat er meer paarden zijn dan het land kan ondersteunen, verwijdert het een bepaald aantal. Voor deze bijeenkomst op het platteland van Colorado zijn ongeveer 1.000 gevangengenomen. De meeste van de verzamelde paarden zullen terechtkomen in controversiële langetermijnopslagfaciliteiten die door sommige paardenvoorstanders gelijkgesteld worden met gevangenissen.
Terwijl Smith de paarden in de stal zag samenkomen, klikte ze snel op de sluiter van haar camera en begon te huilen.
Ze legde uit dat de paarden, zodra ze gevangen zijn genomen, gescheiden zullen worden. De BLM herenigt vooral jonge veulens met hun moeders. Anders zal geen van de paarden waarschijnlijk weer samen zijn.
‘Dat is een familie. Dat is een familie daarbuiten’, zei Smith door tranen heen. “Het is een gebroken gezin.”
Het land beschermen – en de paarden?
De BLM huisvest momenteel ongeveer 60.000 paarden, wat de federale belastingbetaler ongeveer $100 miljoen per jaar kost.
Rio Blanco County-commissaris Callie Scritchfield zei echter dat gevangenschap menselijker is dan de paarden vrij rond laten lopen.
“Je ziet daar nooit een magere”, zei ze over de opvangfaciliteiten. “Hij heeft elke dag altijd iets te eten en elke dag een slokje water”, wat volgens haar beter is dan het leven dat veel paarden in het wild meemaken.
Scritchfield, een voormalige rancher, beschreef hoe hij wilde paarden zag verhongeren op het gebied. Ze herinnerde zich dat ze er een tegenkwam die vastzat in een modderpoel.
De mustang ‘probeerde de laatste druppel water te pakken, maar hij zit vast. Hij heeft niet de kracht om eruit te komen,’ zei Scritchfield, grimmig bij de herinnering. “Het is niet mooi.”
Sommige federale gebieden buiten Meeker zijn ontdaan van zowel gedomesticeerde koeien als wilde paarden, zegt Troy Osborn, een terreinexpert en voormalig medewerker van de US Forest Service. Hij zei dat beide dieren een vergelijkbaar dieet volgen en dat het verspreidingsgebied beschermd moet worden tegen al die hongerige monden.
“We willen de grond gezond zien. We willen hem productief zien”, zei hij. “We willen dat het door alle dieren en door alle soorten wordt gebruikt.”
Er zijn in het Westen veel meer koeien dan wilde paarden – de BLM schat dat er in het hele land iets meer dan 85.000 wilde paarden door de federale gebieden zwerven, vergeleken met miljoenen koeien. Maar boeren beweren dat het vee zorgvuldig wordt beheerd, terwijl de bewegingen van wilde paarden minder gecontroleerd zijn.
Paardenkuddes kunnen ook zonder menselijke tussenkomst elke paar jaar in omvang verdubbelen. De BLM zegt dat de razzia’s helpen deze cijfers onder controle te houden.
Een huis buiten het aanbod vinden
De BLM zegt dat vorig jaar ongeveer 8.000 van deze wilde paarden zijn verkocht of geadopteerd.
Toen Cindy Day vier jaar geleden haar wilde paard Moses in huis nam, was hij ‘gruwelijk wild’, zei ze, maar ze heeft gezien hoe hij leerde vertrouwen.
Op de ranch die ze voor Moses had gekocht, vlakbij Grand Junction, Colorado, aaide Day zijn manen terwijl hij snoof en haar snuffelde.
“Goede jongen! Goede jongen!” ‘ zei Day, terwijl ze hem een kusje op zijn wang gaf. “Mama kusjes? Bedankt, schatje!”
Zij en het grote grijze paard werken elke dag samen, waarbij Day Moses traint om comfortabel te zijn in het dragen van een zadel terwijl ze hem rond de kleine ranch leidt. Hoewel ze Mozes nog steeds niet kan berijden, stelt ze zich een dag voor waarop ze hem de paden door de omliggende plateaus zal laten zien.
Ze zegt dat ze een band delen die ze nog nooit met een ander dier heeft gevoeld.
“Hij is de liefde van mijn leven”, zei Day.
Dagvrijwilligers bij de non-profitorganisatie Piceance Mustangs, een van de vele organisaties in het Westen die de BLM helpen met taken die niet binnen het budget van het bureau vallen. Dat omvat het toedienen van extra doses anticonceptie aan paarden. Tot de taken van de dag behoren onder meer het schieten op de paarden met pijltjes die met medicijnen zijn doorspekt. Ze helpt de groep ook bij het promoten van paardenadoptie. Ze zei dat ze ernaar uitkijkt om potentiële Mustang-ouders foto’s van haar leven met haar paard te laten zien.
“En hopelijk kunnen die mensen een relatie hebben zoals ik die heb met Moses”, zei ze.
Day zei dat ze vroeger een hekel had aan paardenrazzia’s, maar ze nu als een trieste noodzaak beschouwt.
‘Je gaat tijd doorbrengen op de schietbaan en je realiseert je dat het er te veel zijn’, zei ze.
De geest van het Westen
Terug bij de razzia denderde een veewagen gevuld met gevangen paarden over een onverharde weg. Twee babypaardjes stonden stil achterin, afgescheiden van de volwassenen.
Paardenadvocaat Heather Hellyer zag de hele dag meerdere trailers gevuld met paarden vertrekken. Ze zei dat sommige paarden zich in een laatste daad van verzet tegen de helikopter richtten.
Sommigen slaagden er zelfs in de ruziezoekers te ontwijken en in het uitgestrekte gebied te verdwijnen.
“Wilde paarden zijn absoluut de geest van het Wilde Westen, en ze hebben dat gevecht ook in zich”, zei Hillier. “Ik ben vandaag erg trots op ze.”
