Veel inwoners van West-Pennsylvania zijn de afgelopen week in hun huizen opgesloten, iets waar onze eigen Punxsutawney Phil zich in kan vinden. Het leven en de kennis van Phil vormden de inspiratie voor een compositie van de in New York City wonende zanger/songwriter/muzikant Oliver Richman, die vorig jaar een deuntje creëerde gebaseerd op de iconische groundhog: “De ballade van Phil en Phyllis.”
Richman, die in Californië opgroeide in een zeer muzikale familie – zijn grootvader schreef voor Motown, zijn moeder is zangeres en songwriter en zijn vader is pianoleraar – begon pas met het schrijven van originele liedjes toen de pandemie uitbrak, een tijd waarin velen tijd vonden voor creativiteit.
“Ik had zoveel gevoelens en het schrijven van liedjes werd een prachtige uitlaatklep om ze te verwerken, vergelijkbaar met het bijhouden van een dagboek”, zei Richman. “Dat opende langzaamaan zoveel zaden van mogelijkheden en dromen, en ik begon mezelf in ruimtes te plaatsen waar ik gedwongen zou worden iets te schrijven.”
Die ‘ruimtes’ werden voor Richman een persoonlijk project waarbij hij probeerde één nummer per dag te schrijven. Was het moeilijk? Natuurlijk!
“Dat heeft me geholpen zoveel mogelijkheden van deze (songwriting) spier te verkennen, zoveel mooie mensen te ontmoeten, en ertoe geleid dat ik zoveel dingen heb geschreven waar ik nooit aan had gedacht om over te schrijven.”
Toen februari aanbrak, was Richman op dag 34, keek naar de kalender en zag dat Groundhog Day eraan kwam. Richman groeide op aan de westkust en was niet zo bekend met de feestdag als wij hier in Pennsylvania, maar hij werd geïnspireerd. Hij deed een Google-zoekopdracht over Punxsutawney Phil en ontdekte dat hij (toen) 138 jaar oud was.
“Ik dacht: ‘Leven groundhogs zo lang?’ (Dat doen ze niet), en ik heb geleerd dat de gemiddelde levensduur van een marmot drie tot acht jaar bedraagt, ongeacht of je neemt,’ zei Richman. “Dus wat is er aan de hand met meneer Phil? Ik heb ontdekt dat hij elk jaar een magisch levenselixer drinkt om hem in leven te houden, zodat hij het weer kan voorspellen.”
Maar zoals Richman ontdekte, heeft Phils vrouw, Phyllis, niet dezelfde luxe. Door dit te ontdekken wilde Richman zichzelf in de geest van Phils (folkloristische) onsterfelijkheid plaatsen.
“Ik begon het nummer, in mijn gedachten, midden in een controversieel moment tussen de twee”, zei Richman. “Het was na een soort gevecht waarin ze over hun leven samen praatten. En ik kan me, vanuit beide perspectieven, niet voorstellen dat je verliefd wordt op iemand en weet dat je hem of haar gaat overleven of omgekeerd, dat een van jullie moet vertrekken.”
Toen Richman voor het eerst online over het nummer postte, was hij alleen maar aan het zingen en piano spelen. Maar al snel, zoals vaak gebeurt bij virale video’s, zei Richman dat kijkers hun eigen ideeën inbrachten.
“Mensen begonnen het te duetten met het perspectief van Phyllis, en het perspectief van de burgemeester, en het perspectief van de stad”, zei Richman. “Het is dus een beetje een eigen leven gaan leiden.”
Eén persoon die vanuit het perspectief van Phyllis een duet deed, was Broadway-zangeres en -actrice Vreugde Bos. Nadat hij een paar maanden later met orkestrator Grant Steller had samengewerkt om de partituur volledig te produceren, nam Richman contact op met Woods en het trio creëerde wat de definitieve versie van het nummer zou worden.
Richman zei dat hij geweldige reacties heeft gekregen van luisteraars over The Ballad of Phil en Phyllis, maar dat hij Phil zelf nog niet heeft ontmoet. Hij schrijft nu al bijna 800 dagen originele liedjes en heeft thema’s van enkele andere mythische dieren onderzocht, waaronder de paashaas en een donkerdere versie van Rudolph the Red Nosed Reindeer.
Op het moment dat ik dit schrijf, weet ik niet of Phil zijn schaduw zal zien, maar ik kan me voorstellen dat hij blij zou zijn als iemand de complexiteit van zijn leven vertelt en zijn dierbare Phyllis herkent.
