Er zijn plannen in de maak voor een aantal agentschappen in Pennsylvania om samen te werken aan aanbevelingen voor de planning van wildcorridors over de hele staat, een ontwikkeling die milieuorganisaties toejuichen.
Cindy Adams Dunn, secretaris van het Pennsylvania Department of Conservation and Natural Resources, gaf de update over corridors voor wilde dieren tijdens een recente hoorzitting over de staatsbegroting. Ze zei dat haar kantoor verschillende afdelingen en organisaties zal samenbrengen om te kijken wat er gedaan kan worden om corridors te creëren die gefragmenteerde habitats met elkaar verbinden.
“Deze corridors zijn ook goed voor de klimaatbestendigheid. Naarmate het klimaat verandert, hebben allerlei soorten planten, dieren en biota routes nodig om zich veilig te kunnen verplaatsen”, zei Dunn. “Het is dus veel groter dan alleen maar een oversteekplaats voor wilde dieren.”
Dunn zei dat bij de inspanning lokale overheden, particuliere landeigenaren, natuurbeschermingsgroepen en overheidsinstanties betrokken zullen zijn. Het volgt op een onderzoek van PennEnvironment en tweeledige wetgeving, gevolgd door een staatsrapport over het aanpakken van habitatfragmentatie.
Stephanie Wein, voorstander van schoon water en natuurbehoud bij PennEnvironment, zei dat planning over de hele staat zowel de inheemse soorten van Pennsylvania als de verkeersveiligheid van automobilisten ten goede zal komen. Pennsylvania wordt gerangschikt als een van de ergste staten als het gaat om botsingen tussen dieren en voertuigen op de weg.
Ze zei dat connectiviteit met wilde dieren een kruising onder een rijbaan kan inhouden, maar ook landbehoud of particuliere landeigenaren die inheemse soorten planten.
“Het is gewoon zo opwindend dat we zo’n 3.000 meter zicht krijgen, een gezamenlijke aanpak van verschillende instanties om corridors voor wilde dieren en oversteekplaatsen voor wilde dieren te creëren en de versnippering van habitats aan te pakken,” zei Wein.
Wein zei dat, zoals het nu is, dit soort werk catch-as-catch-can kan zijn.
“Maar wat als we van tevoren echt zouden kijken naar wat de hotspots zijn waar we habitatconnectiviteit moeten doen”, zei ze. “Wat zijn de hotspots die moeten worden overgestoken? Waar worden soorten beïnvloed door habitatfragmentatie, en wat zijn de dingen die elk agentschap op zichzelf doet en hoe kan dat worden samengevoegd tot een gezamenlijke inspanning?”
