Bijgewerkt op 20 maart 2026 om 17:38 EDT
Martial arts-ster Chuck Norris, die zich een weg naar roem vocht in actiefilms uit de jaren tachtig, en een trilogie van films, is overleden. Hij was 86.
In een gevecht had Norris de neiging om met zijn rechtervoet te leiden.
Hij was bijna het handelsmerk van een roundhouse-kick die schurken nooit leken te zien aankomen. Hij plantte een hak in iemands buik, draaide één keer om hem uit balans te brengen met een laars tegen de borst, draaide nog een keer om de schouder van de man met zijn wreef te pakken, gaf misschien een klap om het ritme te variëren, en maakte hem af met een hoge trap tegen zijn hoofd.
Het was kunst en werd op grote schaal geïmiteerd, maar het was in eerste instantie niet het begin van zijn carrière. Hij was bezig met vechtsportwedstrijden en gaf les aan beroemde klanten in Hollywood, waaronder Priscilla Presley, Bob Barker en Donny en Marie Osmond, toen zijn vriend Bruce Lee hem zijn doorbraak in films gaf door hem uit te nodigen om een van de vele schurken in 1972 te spelen.
De film fetisjeerde de harige borst van Norris tegenover die van Lee, en hij grijnsde even toen hij Lee al vroeg met een roundhouse-schop plat sloeg. Maar het was Lee’s film, en tegen het einde van de scène was Norris toast.
Dat had het kunnen zijn, als een van de beroemde studenten van Norris, Steve McQueen, hem niet had voorgesteld acteerlessen te nemen. Norris deed dat en scoorde in slechts elf dagen de hoofdrol van een aangevallen vrachtwagenchauffeur in een actiefilm.
Er werd geld mee verdiend, en in een reeks indiehits die volgden, vestigde Norris zich als Amerika’s eerste Amerikaanse vechtsportfilmster. Op dat moment kwamen Hollywood-studio’s met grotere budgetten en titels als , en . Daarin speelde Norris een huursoldaat die vocht tegen een door de Sovjet-Unie geleid terroristenleger dat in de kersttijd in Florida landde, waarbij hij vijanden bespotte met regels als: “Als je hier terugkomt, ga ik je met zoveel rechten slaan, dat je om links gaat smeken.”
Hij karate hakte en kickbokste zich een weg door meer dan een dozijn actiefilms in de jaren ’80 voordat hij naar de televisie sprong, waar hij sergeant Cordell Walker speelde, een gedecoreerde Vietnamveteraan met Cherokee-afkomst die de ‘Code of the Old West’ verdedigde in ongeveer 200 afleveringen van
Hoewel een voornamelijk non-verbale stoere jongen zijn favoriete rol op het scherm was, richtte hij buiten het scherm filantropieën op voor kinderen en veteranen, werd een landelijk gesyndiceerde gezondheids- en fitnesscolumnist, werd actief in de Republikeinse politiek en schreef ongeveer tien boeken, waaronder niet alleen handboeken over vechtsporten, maar ook twee memoires, twee romans en een conservatief handboek voor activisten genaamd .
In zijn huis in Texas bleef hij tot ver in de tachtig trainen en trainen. En hoewel hij de afgelopen jaren grotendeels met pensioen was, vond hij het leuk om te zien dat hij het onderwerp was van internetmemes, ‘Chuck Norris Facts’, waarin zijn veronderstelde hardheid met overdrijving en overdrijving werd gevierd.
‘Wist je dat ik ben gebeten door een koningscobra?’ ‘ vraagt hij in een video, grinnikend toevoegend: ‘en na vijf dagen van pijnlijke pijn stierf de cobra.’
