De eerste ontwerpbegroting van burgemeester Corey O’Connor van Pittsburgh lijkt misschien een klassiek goednieuws-slechtnieuwsvoorstel. Aan de ene kant omvat het geen ontslagen of belastingverhogingen, maar aan de andere kant dekt het die kosten door een groot deel van de besparingen van de stad te verzilveren – en voorspelt het dat de rekening binnenkort volledig zal worden leeggemaakt als er niets verandert.
Maar ondanks de onheilspellende voortekenen zeggen sommige waarnemers dat de bereidheid om het slechte nieuws onder ogen te zien een welkome ontwikkeling is.
“We zijn verplicht om een voorspelling voor vijf jaar te hebben en vooruit te kijken, en die laat zien dat als we op het huidige traject blijven, we zoveel in ons regendagenfonds zullen duiken dat het negatief zal uitvallen, en dat we over vijf jaar geen regendagenfonds meer over zullen hebben”, zegt Erika Strassburger, voorzitter van de financiële afdeling van de gemeenteraad. “En dat is, hoe verschrikkelijk ook, nuttige informatie om te hebben.”
“Het feit dat het kantoor van de burgemeester de zaken zo duidelijk uiteenzette, was bemoedigend voor mij”, beaamde George Dougherty Jr., universitair hoofddocent aan de School of Public and International Affairs van de Universiteit van Pittsburgh. “Dat is wat je wilt horen, ook al is het slecht nieuws.”
Zoals het is opgesteld, voorziet de begroting van O’Connor dat er in elk van de komende vijf jaar tussen de 25 miljoen en 36,4 miljoen dollar uit de besparingen van de stad zal worden gehaald, waardoor de rekening in 2031 leeg zou zijn. Hoewel noch de regering, noch iemand anders gelooft dat dit een haalbare weg is, zei Dougherty dat de regering op zijn minst de omvang van het probleem onder ogen zag.
Dat was een duidelijke verandering ten opzichte van de regering van voormalig burgemeester Ed Gainey, zei Dougherty, die “niet bereid of in staat leek om het slechte nieuws en het harde nieuws te brengen en zich echt te concentreren op de moeilijke beslissingen die moesten worden genomen.”
Maar hoewel Gainey een doelwit is geworden voor veelvuldige kritiek, zegt Dougherty dat veel van de problemen van de stad al lang vóór hem bestaan – en de vrees dat de stad in een financieel toezichtprogramma van de staat zou worden geplaatst, bekend als Act 47, is overdreven.
“Daar zijn ze nog ver van verwijderd”, zegt Dougherty, die fungeerde als Act 47-herstelcoördinator voor de gemeente Braddock en voor de stad Duquesne.
“Act 47 is echt bedoeld als laatste redmiddel”, legde hij uit. “En het is echt bedoeld als er geen lokale opties zijn” – scenario’s waarin steden hun schulden niet meer kunnen betalen en de federale loonbelasting niet kunnen betalen, en die aantonen dat ze niet verder kunnen zonder hulp. “Het moet echt heel erg worden voordat Act 47 in werking treedt.”
“Je kunt de inkomsten verhogen of de uitgaven verlagen om je gezondheid voort te zetten”, zei hij. “Deze stad heeft de middelen om dat te doen.” En hoewel deze bewegingen misschien niet populair zijn, erkende hij: “Er bestaan opties.”
De stad was al eerder betrokken bij Act 47 en besteedde meer dan tien jaar aan het programma voordat ze er in 2018 uit stapte. En de reactie op die exit, zei Dougherty, hielp bij het planten van de zaden voor de huidige ontberingen, aangezien de stad genereuze arbeidscontracten met de vakbonden onderhandelde om de jaren van bezuinigingen goed te maken. Maar die kosten werden jarenlang gemaskeerd, zei Dougherty, omdat “de federale overheid heel veel geld naar de stad stuurde” als onderdeel van het landelijke hulpprogramma in het COVID-tijdperk.
Strassburger ziet Act 47 ook niet in zicht.
“Elke keer dat ik deze vraag stel, vooral omdat we over vier of vijf jaar vooruitkijken en het ongelooflijk nijpend is, is het antwoord dat ik van al onze departementen en het team van de burgemeester heb gekregen: we lopen niet het risico opnieuw in Wet 47 terecht te komen,” zei ze.
Wat komt er daarna?
Strassburger zei dat sommige veranderingen die de stad zou kunnen doorvoeren de kosten zouden verlagen en tegelijkertijd ontslagen of bezuinigingen op diensten zouden vermijden. Als voorbeeld noemde ze nieuw beleid inzake overuren.
“Als je jaar na jaar miljoenen dollars aan overuren bij elkaar optelt, verandert dat misschien niet van de ene op de andere dag, maar over vijf jaar zou het de kosten van het operationele budget met tientallen miljoenen dollars kunnen verlagen”, merkte ze op.
Strassburger zei dat een andere optie zou kunnen zijn om de pensioenbetalingen van de stad te verlagen, die veel hoger zijn dan het minimum dat vereist is als onderdeel van een reddingsplan dat de gezondheid al heeft hersteld – zelfs nu de stad worstelt met de manier waarop ze de huidige werknemers zal blijven betalen. Toch zei ze dat ze elke mogelijke verandering eerst met actuarissen wilde bespreken.
‘We willen nooit in een situatie terechtkomen waarin het pensioen ondergefinancierd is en onze gepensioneerden die zekerheid niet hebben’, zei ze. “Ik wil dat we alles kunnen gebruiken wat we kunnen in deze strategie, terwijl we toch verantwoordelijk blijven.”
Stadscontroller Rachael Heisler heeft gewaarschuwd voor een dergelijke stap, maar reageerde donderdag niet op een verzoek om commentaar daarover.
Strassburger en andere gemeenteraadsleden hebben ook voorgesteld om de staat om toestemming te vragen om de lokale dienstenbelasting voor mensen die in de stad werken te verhogen. Deze belasting bedraagt 52 dollar per jaar en is in twintig jaar niet veranderd.
“Het komt het dichtst in de buurt van de vraag: ‘Hé, als je in Allegheny County woont maar in Pittsburgh werkt, gebruik je een deel van onze middelen'”, zei ze. “Dit is een manier om daar wat geld terug te verdienen, en dat kan tientallen miljoenen dollars zijn.”
Anderen vinden dat de stad bezuinigingen serieuzer moet overwegen – of op zijn minst de uitgaven moet terugschroeven. In een beleidsbrief die donderdag werd vrijgegeven, schreef Eric Montarti, onderzoeksdirecteur van het Allegheny Institute for Public Policy, dat stadsambtenaren “goed moeten kijken naar welke diensten de stad biedt en hoe ze worden geleverd.”
“Het niet invullen van vacatures die vacant komen, zal helpen de salarissen, lonen en secundaire arbeidsvoorwaarden van de stad te verlagen en het aantal werknemers in verhouding tot de stadsbevolking te verlagen,” opperde Montarti.
Hij herhaalde de wens die veel ambtenaren hebben geuit om de stad zich te laten concentreren op het leveren van kerndiensten.
“Het focussen op kerndiensten sluit aan bij de aanbevelingen om afdelingen te onderzoeken op grotere efficiëntie en om niet-kernfuncties uit te besteden”, schreef hij. Hij suggereerde ook dat de stad zou overwegen om zaken als ‘vuilnisophaling en sneeuwruimen’ open te stellen voor concurrentie van de particuliere sector.
Strassburger uitte zijn optimisme over de voortgang van de onderhandelingen van O’Connor met de grootste non-profitorganisaties van de stad. In totaal ongeveer $ 70 miljoen in de komende vijf jaarzullen de bijdragen helpen bij het dekken van behoeften zoals het verouderende wagenpark van de stad, recreatie- en sportuitrusting, programma’s van de Urban Redevelopment Authority, de werving van eerstehulpverleners en meer.
“Ik ben eigenlijk heel dankbaar voor wat we tot nu toe hebben, omdat het misschien niet ons begrotingstekort zal dekken, maar het ons wel in staat stelt om als stad op een verantwoorde manier te opereren”, zei ze. “Het zal interessant zijn om te zien welke andere soorten gerichte investeringen deze non-profitorganisaties in de toekomst kunnen doen.”
Maar Dougherty uitte zijn scepsis dat het zoeken naar hulp van buitenaf – hetzij van de non-profitorganisaties van de stad, hetzij van de staat – een duurzame oplossing was.
“Het enige dat ik alle gemeenten en alle inwoners enzovoort vertel, is dat niemand anders je komt redden”, zei Dougherty. “Je zult voor je eigen diensten moeten betalen. Er is geen pot met goud die iemand bereidwillig aan de stad Pittsburgh wil geven om alles in orde te maken.”
Het verhogen van de jaarlijkse belasting van $ 52 zou bijvoorbeeld vrijwel zeker op tegenstand van de wetgevers in de voorsteden stuiten. En staatswetgevers die het gebied vertegenwoordigen, boden donderdag behoedzame reacties op de begroting.
“Als staat hebben we de verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat de stad Pittsburgh het redt”, zei staatsvertegenwoordiger Lindsey Powell, wiens district House een deel van de stad omvat. Andere wetgevers waarmee Soest Nu contact heeft opgenomen, reageerden niet of weigerden commentaar.
De komende maanden debatteert de gemeenteraad over de begroting. De gemeenteraad en het burgemeesterskantoor moeten het tegen het einde van het jaar eens worden over een begroting.
