Met een glazen pot in de hand leunde Faran Savitz, voorstander van zero waste bij het PennEnvironment Research & Policy Center, dinsdag voorzichtig over het water van Spring Creek Park nabij State College, op zoek naar een goede plek.
“Dus wat we doen is proberen toegang te vinden tot kreken en beken zoals deze, of ook tot rivieren, waar we bij het water kunnen komen. Dus hier hebben we een mooi plekje,” zei Savitz voordat hij de pot met water vulde, hem rondklotste, hem leeggooide en dit drie keer herhaalde, en vervolgens de pot met water vulde.
Het maakte deel uit van een demonstratie over hoe de non-profit milieuorganisatie PennEnvironment tussen april 2024 en oktober 2026 watermonsters op microplastics verzamelde en testte op 15 locaties in het stroomgebied van Chesapeake Bay. Deze bevindingen – ze vonden microplastics op alle locaties – en aanbevelingen werden uitgebracht in een nieuw rapport ‘Microplastics in the Chesapeake Bay Watershed’.
Lucy Rowe, schoonwatermedewerker bij PennEnvironment, zei dat ze hebben getest op vier soorten microplastics, waaronder fragmenten en vezels.
“Microplastics in ons water, in ons voedsel en in onze lucht vormen een risico voor onze gezondheid en de gezondheid van wilde dieren overal ter wereld”, zei ze.
PennEnvironment roept op tot beleid op lokaal, provinciaal en nationaal niveau. Daartoe zou kunnen behoren het verbieden van plastic zakken en containers voor eenmalig gebruik, en het beperken van de uitstoot van plastic pellets, die zijn gemaakt voor de productie van plastic, maar die in waterwegen terecht kunnen komen.
Savitz zei dat dit zijn vierde testproject voor microplastics is.
“Het verbaast me misschien niet dat ik op dit moment overal plastic aantref, maar het is zeker nog steeds schokkend om te zien hoeveel plastic er is, de verschillende soorten en het feit dat we bijna overal waar we kijken meerdere categorieën microplastic aantreffen”, zei hij.
John Zaktansky, de rivierwachter en uitvoerend directeur van de Middle Susquehanna Riverkeeper Association, zei dat de rivier historisch gezien het levensbloed van gemeenschappen was, en dat nog steeds is.
“De meeste van onze gemeenschappen halen hun drinkwater nog steeds uit de rivier of een zijrivier van de rivier”, zei hij. “Veel van onze lokale boeren zijn afhankelijk van de rijke grond in de buurt van waterwegen voor gewassen en voor vee. Dus over het algemeen komt het voedsel dat we eten en het water dat we drinken op de een of andere manier in aanraking met onze rivieren, kreken en beken.”
Hij zei dat de studie een ‘wake-up call’ zou moeten zijn.
Copyright 2026 WPSU






