De mislukte afzetting van Hegseth was een waarschuwing voor de Democraten. Waar zullen ze vanaf hier heen gaan?

De mislukte afzetting van Hegseth was een waarschuwing voor de Democraten. Waar zullen ze vanaf hier heen gaan?

De Democraten zijn nog niet in de meerderheid, maar de eerste test na de verkiezingen van hun vermogen om dingen voor elkaar te krijgen, was een mislukking.

Het Huis van Afgevaardigden slaagde er niet in een impeachment-poging van minister van Defensie Pete Hegseth te bevorderen. Elf Democraten waren no-shows voor de stemming. Gebaseerd op de berekening van deze stemming: als die elf erbij waren geweest en als er geen Republikeinen meer waren komen opdagen, zou de poging zijn doorgegaan.

Voor degenen die willen dat Hegseth wordt afgezet, is het eerlijk om zich af te vragen waarom slechts één Republikein er voorstander van was, afgevaardigde Thomas Massie uit Kentucky, die de leiding had over de inspanning, vooral na een verkiezing waarin de Republikeinse partij in niet geringe mate werd weggevaagd vanwege de oorlog met Iran? De Republikeinse Partij heeft nog steeds het woord, dus een Democratische spreker had de stemming langer open kunnen laten zodat de 11 hun stem konden uitbrengen.

Maar het is ook eerlijk om te vragen of dit zou zijn gebeurd onder toezicht van Nancy Pelosi? (Ironisch genoeg was zij een van de elf die niet voor het bevorderen van de afzetting van Hegseth stemden, omdat ze was teruggevlogen naar San Francisco voor een veteranenevenement.) Of dat dit soort inspanningen is wat mensen in de eerste plaats willen.

Ten eerste wat betreft het Pelosi-punt: de voormalige voorzitter van het Huis van Afgevaardigden en aftredend congreslid stond bekend om de discipline die ze in haar caucus handhaafde. Ze wist waar de stemmen waren, wie hoe en waarom stemde – en het allerbelangrijkste: ze ging niet verder met inspanningen waarvoor ze geen stemmen opleverden.

Hakeem Jeffries, de vermoedelijke opvolger van de Democratische leider, zal sinds het begin van de jaren negentig de grootste meerderheid in het Congres hebben. Zijn leiderschap en agendaprioriteiten zullen onder de loep worden genomen en worden vergeleken met Pelosi – en dit was geen goed begin van dit nieuwe tijdperk.

Ten tweede: de vraag of impeachments zijn wat mensen willen zien: het hangt af van welke mensen. Zeker, de Democratische basis – en sommigen daarbuiten – wil verantwoording afleggen aan de regering-Trump.

Kiezers in bredere zin zeiden ook dat corruptie een topprobleem was in de campagne. Maar het bewandelen van de grens tussen redelijke aansprakelijkheid en toezicht versus impeachments is een potentieel strak touw.

De Democraten zullen het mandaat dat ze hebben gekregen om de prijzen te verlagen (klinkt dit bekend?) en de oorlog te beëindigen in evenwicht moeten brengen met de verantwoordelijkheid van de regering-Trump, die velen in de Democratische basis koortsachtig willen en verwachten.

Wat willen kiezers?

Uit een enquête van Reuters/Ipsos na de verkiezingen bleek dat 8 op de 10 mensen vinden dat de focus van de Democraten in de eerste 100 dagen op de kosten van levensonderhoud zou moeten liggen; driekwart zei het verlagen van de gezondheidszorgkosten, 7 op de 10 zei het verlagen van de gasprijzen, terwijl 6 op de 10 zeiden dat de oorlog in Iran moest worden beëindigd en de tarieven van president Trump zouden worden afgeschaft.

Hoe zit het met onderzoeken en impeachment? Slechts 40% zei dat het onderzoeken van de regering-Trump in die begindagen een prioriteit zou moeten zijn. Maar 71% van de Democraten wil wel dat dit een focus in de eerste honderd dagen is. Slechts 36% van de onafhankelijken zei hetzelfde.

Bijna tweederde zei bezorgd te zijn dat de Democraten te veel tijd zullen besteden aan onderzoeken, waar overigens de helft van de Democraten onder viel.

Als het specifiek gaat om het nastreven van afzetting van Trump, zei slechts 33% dat ze denken dat dit goed zou zijn voor het land. Aan de andere kant doet 63% van de Democraten dat wel. Slechts 30% van de onafhankelijken zei dat dit goed zou zijn voor het land.

Meer dan de helft zei ook dat ze vinden dat de Democraten op zijn minst inspanningen moeten doen om met de regering-Trump samen te werken. Dat omvatte echter slechts 40% van de Democraten.

Dit zal dus lastig zijn om te navigeren voor het democratische leiderschap, maar een groot deel van de taak van een spreker bestaat uit het overbrengen van berichten, vooral wanneer de partij van die spreker geen controle heeft over het Witte Huis.

Waar zullen de Democraten zich op concentreren als zij de macht hebben?

Mensen zullen de nieuwe Democratische meerderheid in de gaten houden waar deze zich op richt, en zelfs met de inspanning van Hegseth was het duidelijk dat veel conservatieven niet alleen blij waren met hoe het ging, maar ook met het feit dat de Democraten de inspanningen van Massie aanwakkerden.

Het heeft aantoonbaar een averechts effect gehad en de positie van Hegseth binnen de regering versterkt. Het Witte Huis en de Republikeinen schaarden zich achter hem. Zelfs als sommige Republikeinen op Capitol Hill om de een of andere reden twijfels hebben over Hegseth, en zij en vice-president Vance denken dat de oorlog in Iran de belangrijkste reden was voor de verliezen op de middellange termijn, is het verzet tegen de Democraten veel meer verenigend.

Politiek is vaak (sommigen zeggen te vaak) een teamsport, en geen enkele groep is meer geconditioneerd om het T-shirt aan te trekken en het draaiboek te hanteren dan het rode team.

Het gaf de Republikeinen zeker meer kans om in de aanval te gaan dan te praten over de gezondheidszorg, de kosten van levensonderhoud of de oorlog en de gasprijzen.

Het democratische leiderschap is zich zeker bewust van de lijn die het moet bewandelen, maar Jeffries zal een aantal beslissingen moeten nemen. Toen hem deze week op PBS werd gevraagd of de Democraten meer Trump-functionarissen zouden afzetten, zei hij: “We zullen die brug oversteken als we zover zijn.”

Maar een voorzitter van het Huis van Afgevaardigden is degene die de wetgevende bruggen bouwt. Hij of zij bepaalt de agenda.

Jeffries merkte uiteraard ook op, zoals hij elders heeft gedaan, dat betaalbaarheid een prioriteit is.

“We zijn vastbesloten om de hoge kosten van levensonderhoud in elk gebied terug te dringen”, zei hij. “Dat is huisvesting, dat is gezondheidszorg, dat zijn boodschappen, dat is benzine, dat is zorgverlening – om dit land weer betaalbaar te maken voor iedereen.”

De Democraten zullen op de proef worden gesteld

De Democraten hebben een enorme kans gekregen met een meerderheid in zowel het Huis van Afgevaardigden als de Senaat – maar het evenwicht tussen prioriteiten, timing, boodschap en discipline zullen allemaal grote tests worden.

De inzet kon niet hoger zijn. Waar de Democraten zich op concentreren zal ongetwijfeld de basis leggen voor opvattingen over de competentie van de partij in de aanloop naar de presidentsverkiezingen van 2028, en ze willen de voordelen die ze hebben niet verspillen.

Uit de Ipsos-peiling bleek dat de Democraten grote aanwijzingen hebben over welke partij een beter plan, beleid of aanpak heeft voor de gezondheidszorg (42%-23%), de kosten van levensonderhoud (40%-25%) en de economie (37%-30%).

Maar ze moeten voorzichtig zijn. Veel mensen zijn er niet van overtuigd dat de Democraten zich richten op de kwesties die voor hen belangrijk zijn. Slechts 47% in de Ipsos-enquête zei dit, waaronder slechts 40% van de onafhankelijken.

Slechts 44% zei er vertrouwen in te hebben dat de Democraten de belangen van het Amerikaanse volk boven hun eigen persoonlijke belangen stellen.

Dus hoewel de Democraten de wind in de rug hebben, twijfelt de jury nog steeds aan de vraag of mensen vertrouwen hebben in hun leiderschap.