Overstromingen en decennia van verval kunnen de deuren sluiten van een eeuwenoude kerk in het centrum van Pittsburgh. De gemeente – die misschien al rouwde om de sluiting – werd onlangs gedwongen hun heiligdom te verlaten en naar een uitvaartcentrum te gaan voor erediensten.
Smithfield United Church of Christ, aangewezen als herkenningspunt door de Pittsburgh History and Landmarks Foundation, is een blokvormig bouwwerk in gotische stijl met een stalen frame omwikkeld met steen. Het kerkheiligdom is bekleed met grote glas-in-loodramen die het leven en de leringen van Jezus Christus uitbeelden, evenals de geschiedenis van Pittsburgh. Zoals ds. Shannon Garrett-Doege het zegt: het gebouw is prachtig. Maar het is ook heel oud.
“Veel mensen zijn dol op dit gebouw”, zegt ze. “Het is mooi en historisch, maar het valt ook uit elkaar.” Tijdens een recente storm kreeg Garrett-Doege een telefoontje van een kerkbeheerder die haar aanspoorde om de schade te komen opnemen.
‘Ik kom naar beneden en het regent letterlijk in zijn kantoor,’ zei ze.
Sinds september houdt Smithfield United sinds september diensten in het Perman Funeral Home, in Shaler Township. Het is heel anders dan de glas-in-loodramen en het hoge plafond van hun spirituele huis, maar ongeveer drie dozijn aanbidders wonen nog steeds plichtsgetrouw de zondagse preken bij in rijen stoelen die rond een voetstuk in de hoofdkamer van het huis zijn opgesteld.
Maar Smithfield United is niet de enige gemeente die daar aanbidt.
Een brand verwoestte in mei de Trinity United Church of Christ in Dorseyville. Dominee Dave Mears preekt sinds juli in het uitvaartcentrum.
“Dit is ons thuis weg van huis, en waarschijnlijk elke zondag sinds 1 juli”, zei Mears.
Nu houden de twee gemeenten samen erediensten.
Het is een recente ontwikkeling, maar de gesprekken tussen Garrett-Doege en Mears over een permanente fusie tussen hun gemeenten gaan ongeveer twee jaar terug. Na de respectievelijke rampen in hun kerken werd het gesprek nieuw leven ingeblazen.
‘We waren hier aan het aanbidden en probeerden erachter te komen waar we heen gingen en wat we gingen doen’, zei Mears. “En toen kreeg (Smithfield) de overstroming, en dus is het bijna alsof iemand zegt: ‘Ik zei toch, mensen, jullie kunnen dit doen.'”
Toch zegt Garrett-Doege, zonder zich zorgen te hoeven maken over de afbrokkelende structuur of afbladderende verf tijdens de dienst, dat haar preken nieuw leven worden ingeblazen.
“We kunnen gewoon kerk zijn en niet in de kerkbanken zitten en ons zorgen maken over de vloer, het plafond, het gebouw en de afbladderende verf”, zei Garrett-Doege. “(Het is) een kans om weer echt te aanbidden, en ik denk dat dat voor mij als predikant echt de moeite waard is geweest.”
Hoewel Trinity volgend jaar met de wederopbouw zal beginnen, is de toekomst voor Smithfield minder zeker.
In 2025 werden de reparatiekosten voor het gebouw in de binnenstad geschat op $ 12 miljoen. Terwijl de kerkleiding op zoek was naar een organisatie die het gebouw zou kunnen overnemen, hebben de hoge kosten en schade het voor Smithfield moeilijk gemaakt om iemand te vinden die bereid was de rekening te betalen.
Het proces om de volgende bewoner van Smithfield te vinden is aan de gang.
Niemand wil het gebouw leeg zien”, zei Garrett-Doege. “Ik denk wel dat de mensen sympathiek zijn.”
Als de gemeenten definitief fuseren, zou hun nieuwe thuis de herbouwde Trinity-kerk zijn. Hoewel de gezamenlijke erediensten in het uitvaartcentrum al enkele weken plaatsvinden, zegt Mears dat de gemeenten nog niet helemaal klaar zijn om te combineren.
‘Shannon en ik bevinden ons op onbekend terrein’, zei Mears. “En het is niet iets dat vaak gebeurt. Als kerken samensmelten, wordt er meestal één geabsorbeerd. We dromen van een kerk met een nieuwe naam.”
Omdat Smithfield en Trinity beide deel uitmaken van de United Church of Christ, delen de kerken al veel waarden, waaronder rechtvaardigheid, vreugde en bevrijding. Garrett-Doege zegt dat dit als zwarte homominister een van de weinige plaatsen is waar ze kan dienen.
“Als dit niet bestaat, bedoel ik dat ik zeer beperkte keuzes voor mezelf heb”, zei ze. “Maar ook voor de mensen die naar de kerk komen omdat ze op mij lijken, of net zo liefhebben als ik.”
De komende maanden verwachten de dominees samen diensten te blijven houden in het uitvaartcentrum. Garrett-Doege’s aankondiging aan de Smithfield-aanbidders na de overstroming voorspelde dat de tijdelijke verhuizing tot eind oktober zou duren. Gezien de omvang van de schade zal deze waarschijnlijk tot eind november aanhouden.
Zelfs gescheiden van het historische gebouw blijft de gemeente aanbidden. De dienst van 4 oktober had een volle zaal, de grootste opkomst sinds Smithfield er kwam wonen.
“Er heerst in dit land veel grootsheid en in zekere zin gewoon mystiek”, zei Garrett-Doege. “Maar ik wilde eigenlijk een licht werpen en zeggen: jongens, het is oké. Het feit dat dit het eerste gebouw was, betekent niet dat dit het eeuwige gebouw is.”
