De perschef van het Witte Huis is een van de belangrijkste publieke banen in elke regering. Toch is het er een zonder functieomschrijving, zonder vereiste kwalificaties, zonder doorlichting door het Congres. En zoals de meest recente persvoorlichter ontdekte, kun je net zo snel worden ontslagen als je bent aangenomen.
Al bijna honderd jaar, sinds de opkomst van een modern perskorps, is er een persoon aangewezen om namens de zittende Amerikaanse president te spreken. Maar de perssecretaris legt ook verantwoording af aan het publiek, zegt voormalig perssecretaris van het Pentagon, John Kirby. Hij diende zowel tijdens de regeringen van Obama als Biden.
“Er wordt van je verwacht dat je dagelijks de stem van de president bent en soms het gezicht van de president over kwesties, wat betekent dat je toegang moet hebben tot de president”, vertelde Kirby op Weekend Edition Sunday aan Ayesha Roscoe van NPR. “Je moet weten waar de president over denkt, wat de beleidskwestie ook is, maar je bent ook verantwoording verschuldigd aan het Amerikaanse volk.”
Kirby zei dat het de taak van een perschef is om “eerlijk te zijn” en de Amerikanen zo veel en zo snel mogelijk te vertellen, terwijl hij ook lastige vragen van de pers beantwoordt.
Dit is waar Katie Zacharia, die vorige week werd ontslagen, in de problemen kwam. Slechts twee dagen na haar aantreden kreeg ze te maken met kritiek op de manier waarop ze tijdens haar eerste briefing omging met vragen van verslaggevers. Zacharia was zichtbaar nerveus, ze beantwoordde slechts een handvol vragen en hield zich grotendeels aan een script met gespreksonderwerpen.
Maar het feit dat ze zichzelf als advocaat omschreef, leverde haar extra aandacht op. Uiteindelijk werd onthuld dat Zacharia was gezakt voor het balie-examen in Californië, wat betekende dat ze geen advocaat was. Vijf dagen nadat ze met de baan was begonnen, was ze weg.
Perssecretarissen hoeven geen advocaat te zijn, maar moeten wel overweg kunnen met verslaggevers. Sean Spicer – een van de perssecretarissen van het Witte Huis tijdens de eerste regering van Trump – had een strijdlustige relatie met de pers.
Spicer spartelde regelmatig met leden van de media. Hij verwierf bekendheid (toen hij werd uitgedaagd over de omvang van de menigte bij de inauguratie van Trump) toen hij tegen verslaggevers zei: “Soms kunnen we het niet eens zijn met de feiten.”
NBC’s “Saturday Night Live” was bijzonder verheugd over Spicer’s vijandigheid jegens de pers. Acteur Melissa McCarthy, die Spicer speelde, bootste hun controversiële interacties na met regels als “Ik kwam hierheen om je in je gezicht te slaan.”
Deze rol is niet door het Congres aangewezen, maar volgt wel bijna honderd jaar presidentiële gewoonte en traditie.
Volgens de White House Historical Association begonnen verslaggevers eind 19e eeuw regelmatig verslag te doen van het Witte Huis. In 1929 benoemde president Herbert Hoover de journalist George Akerson om namens hem te spreken. Akerson wordt beschouwd als de eerste officiële perssecretaris van het Witte Huis.
Sindsdien hebben 37 mensen de rol vervuld. In 1993 werd Dee Dee Myers de eerste vrouwelijke perschef. Karine Jean-Pierre schreef in 2022 geschiedenis als de eerste zwarte perschef in het Witte Huis en als de eerste openlijk homoseksuele persoon in de rol.
Tijdens een reis met de toenmalige president Ronald Reagan in 1981 werd de perssecretaris van het Witte Huis, James Brady, neergeschoten tijdens een moordaanslag op de president. De briefingruimte waar perssecretarissen achter het podium staan en vragen van verslaggevers beantwoorden, is vernoemd naar Brady.
Een briefing is als ‘intellectueel schaken’, zei voormalig perssecretaris van het Witte Huis, Ari Fleischer onder George W. Bush, eerder tegen NPR. Hij zei dat het moeilijkste van de baan is weten wat je niet moet zeggen.
