Logo soestnu.nl


Column Marian Nekkers - Kruis: 'Kamperen'

Het beste kan je de omgeving van Soest verkennen op de fiets. Je kan de natuur goed bestuderen vanaf het zadel van de fiets. De paardrijders die je dan tegenkomt kijken ook rond vanaf een zadel, maar die zitten een eind hoger op zo'n groot beest naar beneden te kijken. Zo van: 'Wat moet je in mijn bos?' Maar het is mijn bos ook hoor!

Dan even langs de camping 'De Zeven Linden.' Ligt eigenlijk niet in Soest, maar kamperen vinden wij geweldig. We hebben een caravan of zoals caravanhaters ze noemen, een sleurhut. Maar ik bespeur daar altijd een toontje in waarvan ik denk…Ze willen wel, maar durven niet.
Het leukste is om in gesprek te gaan met de kampeerhater. Op nr. 1 staat de opmerking over de toiletgang. "Het lijkt mij niks om te kamperen. Je loopt voor schut met zo`n toiletrol onder je arm. Iedereen kan zien wat je gaat doen". Jawel... In een keer goed, je gaat naar het toilet. Nu zijn deze toiletrolangsthazen blijven hangen in de tijd dat alleen padvinders nog kampeerden. Die groeven dan een kuiltje en gingen dan met de krant van gisteren, of een toiletrol, op pad om hun behoefte te doen.

"En dan, het rijden met zo`n ding lijkt me ook niks. Je schiet niet op. Geen privacy op de camping, iedereen kan zien wat je mee bezig bent. Kamperen jullie 's winters?! Is dat niet erg koud? Waar laat je de natte kleding van het skiën? En als het sneeuwt moet je binnenblijven. Wat gebeurt er als er een lawine komt?! Primitief gedoe. Ik begin er niet aan."
Maar waar ik nog het meest van geniet is het gesprek met een zogenaamde kampeerdeskundige. Ik zal even beschrijven wat een kampeerdeskundige is. Een kampeerdeskundige is iemand die op jonge leeftijd, al of niet, gedwongen werd om te kamperen. Zie hierboven bij de padvinders. Meestal waren ze als baby blootgesteld om in de kinderwagenbak in een tent met wel 300 haringen, te verblijven. Eer dat ding stond, was het hele gezin al over de rooie nog voor de kampeerpret kon beginnen. Als puber werden ze gedwongen om samen met vader die 300 haringen er in te slaan, water halen, waslijntje spannen en daarna begon het te regenen en moest het hele gezin naar binnen om macaroni met kaas te eten. Langzaam maar zeker verlangden ze naar luxe. De plooiwagen kwam in zicht, maar wel met de handige bermkeuken. Makkelijk om onderweg macaroni met kaas te maken.
Toen kwam de caravan. Wat een luxe! In een handomdraai maak je van de tafel een bed. Hoe komen ze erop. Onze kampeerdeskundige vertelt het met veel aplomb. We hangen aan zijn lippen. Zoveel deskundigheid als buurman op de wintercamping, daar hebben we wat aan.
Pootjes uitdraaien en we staan keurig recht om de winter door te komen. Onze buurman-deskundige loopt als een gecastreerde haan te rennen rond ons winterverblijf. "En de krikjes, moeten er geen krikjes onder de caravan?"
Verbaasd kijken wij hem aan. "Nou buurman", zegt mijn man, "we zijn niet van plan om vannacht een lekke band te krijgen."

Meer berichten




Shopbox