Foto:

Column Marian Kruis: 'Museumkaart'

Musea staan vandaag de dag volop in de belangstelling. Bij sommige musea kan je over de hoofden van de bezoekers lopen en heb je een verrekijker nodig om het object waar je voor bent gekomen te bewonderen. Dat is niet leuk. Ik wil op mijn gemak voor zo'n schilderij staan en dan wegdromen over hoe het mogelijk is dat iemand zo iets moois kan maken. Maar die kans krijg je niet, want er staat alweer iemand in je nek te hijgen met: 'doorlopen'.

De hele klas was in het bezit van een CJP

Ik heb het genoegen gehad om mijn schooltijd door te brengen in een 'grote' stad en als we dan tekenen of kunstgeschiedenis hadden werden die lessen regelmatig gegeven in het Gemeentemuseum, want de hele klas was in het bezit van een Cultureel Jeugd Paspoort (CJP) en daar werd, door de leerkrachten, gretig gebruik van gemaakt en wij, de leerlingen, moesten uiteraard mee.
Meester voorop en de hele klas er achter aan. De eerste keer ging redelijk goed. We volgden de man naar wat schilderijen waar we dan een uitleg bij kregen. Ademloos hingen we aan zijn lippen. Maar dat duurde niet lang. Een voor een moesten we naar het toilet en dan rechtstreeks door naar de koffiehoek. Onze tekenleraar was op een gegeven moment al zijn leerlingen kwijt en dat vond hij niet leuk. Voor straf moesten we op school een verhaal schrijven over het museumbezoek en een stuk schrijven over de uitleg die hij had gegeven over de schilderijen. Erg moeilijk, want er was in die tijd nog geen Wikipedia om te raadplegen. Toen schreven we de folder van het museum maar over.
Hoe het verder afliep heb ik verdrongen. En nu betreur ik het eigenlijk dat we in die tijd nog geen controle hadden van de belastingdienst. Die had ons vast kunnen helpen. Zij kunnen binnenkort namelijk de gegevens van de Museumkaart inzien. Hun leuze 'leuker kunnen we het niet maken' had ons kunnen helpen om een voldoende te halen. Want met droge ogen op school beweren dat je regelmatig met je vrienden een museum bezoekt is er niet meer bij. De school vraagt gewoon de gegevens bij de belasting op en die kunnen precies nagaan of het waar is.
Soest bezit ook een museum. Dat is een fijn museum, daar ademt niemand in je nek. Je kan op je gemak alle objecten bekijken en je verwonderen over hoe de mensen vroeger in Soest en Soesterberg leefden, zeg maar de leefgewoontes van al die mensen. In het museum is een wagenmakerij te vinden en er wordt aandacht besteed aan oude ambachten, een winkeltje en een veel gebruiksvoorwerpen uit de vroegere tijden.
Wat is er veel verandert in de loop der jaren. Gelukkig maar, want anders werden wij Soesters uitgelachen door de buurtgemeenten en dat willen wij niet. We zijn de trotse bezitters van de Soesterknollen en die mogen niet uitgelachen worden.
Eén minpunt, de Museumkaart is hier niet geldig. Maar dat is tegelijkertijd een pluspunt, want de belastingdienst kan er dan niet achter komen dat je museum Oud Soest bezocht hebt.