Logo soestnu.nl


Foto: Fotokruis

Column Marian Nekkers-Kruis: 'Klussen'

Het woord 'klussen' en onderhoud van, huis, tuin, auto, fiets is bij eenieder bekend. Je krijgt er allemaal mee te maken. Gelukkig hebben we in Soest een grote kluszaak, of doe-het-zelf zaak en dan met de nadruk op 'doe-het-zelf'. Het is eenvoudiger om het door een ander te laten doen, maar dat is eigenlijk een beetje laf. Een beetje mens doet het zelf (mens= zowel man als vrouw).

In het grijze verleden waren alleen de mannen geschikt om te doe-het-zelven. Waar het fout gegaan is weet ik niet, maar nu zijn de vrouwen ook de klos en de eerlijkheid gebiedt me om te zeggen dat wij, de vrouwen dus, erg slim en handig zijn in het doe-het-zelven. Eigenlijk zijn we beter.
Bij de grote kluswinkel is het personeel altijd bereid om uit te leggen hoe de Klus het beste aangepakt kan worden. Ademloos hang ik dan aan de lippen van zo'n deskundige en kan me met moeite inhouden om de persoon niet uit te nodigen om het een en ander te demonstreren op de klusplek, in mijn huis dus. Maar als ik dan klaar ben met mijn klus en het resultaat bekijk van, bijvoorbeeld, het verfwerk, ben ik trots dat het er zo mooi uitziet en kan maar net de verleiding weerstaan om, nu de kwast toch nat is, het hele huis te verven.
Mijn moeder had daar een handje van. Even een drempeltje verven en voor je het wist had ze alle 24 drempels in het huis geverfd. Een uur later stonden er op 22 van de 24 drempels allerhande afdrukken van, voeten, schoenen en sokken en het proces begon weer opnieuw. Schuren, verven en drogen. Maar dan bij voorkeur 's nachts, want dan was de kans het grootst dat de boel netjes opdroogde.
En dan de tijd van kamers behangen. Dat waren nog eens tijden. Mijn schoonvader was daar een kei in. Moest er behangen worden, dan effe pa bellen. Die kwam dan aanzetten met emmers, kwasten, behangtafel, scharen, maatlat, een potlood, een zachte borstel en zijn vaste maat, buurman Henk. Het was zogezegd het A-Team van de behangwereld. Als het een grote, moeilijke klus was, bijvoorbeeld de schuine zolderkamers behangen, bleven ze een paar dagen logeren met natuurlijk de bijbehorende pensionfaciliteiten, koffie, koek, thee, boterhammen. De warme prak moest precies om 12.10 uur geserveerd worden, anders werden de behangers onwel. Daarna de middagthee, borrel, avondboterham. En 's avonds nog een afzakkertje om lekker in te slapen.
Maar het moet gezegd worden, de kamers zagen er prima uit, nadat ik gesopt, gedweild, ramen gelapt en de lijmvlekken uit de vloerbedekking gepoetst had. Die lijmvlekken hadden de vorm van voetstappen. Dat deed me aan de drempels van mijn moeder denken.
Na voorzichtig doorvragen kwamen de hoge woorden eruit. Het was de schuld van schoonvader Jan. De trap, die ze gebruikten, had aan één kant traptreden, aan de andere kant niets. En Jan stapte aan de verkeerde kant de trap af met zijn voeten in de teil behangstijfsel. Tegenwoordig heb ik een professionele klusjesman die zijn eigen boterhammen meeneemt.

Meer berichten




Shopbox